คุณลักษณะพื้นฐานของการเป็นผู้ประกอบการเพื่อสังคมสำหรับสังคมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเพื่อวิเคราะห์และทำความเข้าใจคุณลักษณะพื้นฐานของผู้ประกอบการเพื่อสังคมสำหรับสังคมไทย โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ประกอบการเพื่อสังคมเป็นผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 5 ราย ซึ่งประกอบกิจการเพื่อสังคมมาแล้วไม่น้อยกว่า 2 ปี ด้วยการเลือกแบบเจาะจง ใช้แนวคิดเกี่ยวกับผู้ประกอบการเพื่อสังคมและทฤษฎีมูลค่าแบบสามด้าน เป็นกรอบแนวคิดในการวิจัย วิเคราะห์ข้อมูลแบบสรุปความตามประเด็นที่กำหนดไว้ ผลการวิจัยพบว่า คุณลักษณะพื้นฐานของการเป็นผู้ประกอบการเพื่อสังคมสำหรับสังคมไทย ประกอบด้วย 4 ด้าน คือ 1) คุณลักษณะด้านจิตใจและสังคม ได้แก่ จิตสาธารณะและความเสียสละ ความอดทนและความเข้มแข็ง ความจริงใจในการพัฒนาชุมชน 2) คุณลักษณะด้านความสัมพันธ์และการสื่อสาร ได้แก่ ความร่วมมือกับชุมชน การสร้างเครือข่ายและการมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี 3) คุณลักษณะด้านความรู้และทักษะทางธุรกิจ ได้แก่ ความรู้และทักษะด้านธุรกิจ ความเข้าใจในธรรมชาติของวัตถุดิบและสิ่งแวดล้อม4) คุณลักษณะด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืน ได้แก่ การส่งเสริมความเป็นธรรม การดำเนินงานที่ยึดโยงกับสิ่งแวดล้อม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิรวัฒน์ รักชาติ. (2564). การเป็นผู้ประกอบการเพื่อสังคมของชาวไทใหญ่ชุมชนบ้านหลวง จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 9(2), 19-42.
ชิตวรา บรรจงปรุ สุวรรณา เตชะธีระปรีดา และสวียา ปรารถนาดี ชาติวิวัฒนาการ. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบความเป็นผู้ประกอบการเพื่อสังคมของวิสาหกิจเพื่อสังคมในประเทศไทย. วารสารวิจัยศิลปะวิทยาการลุ่มน้ำโขง, 30(2), 16-26.
ธวัช ราษฎร์โยธา เมธินี วงศ์วานิช รัมภกาภรณ์ และ สูติเทพ ศิริพิพัฒนกุล. (2566). คุณลักษณะของผู้สูงอายุที่เป็นผู้ประกอบการเพื่อสังคม: การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 6(2), 92-107.
ปิยะวัน เพชรหมี. (2563). ผู้ประกอบการเพื่อสังคมกับความสามารถในการแข่งขันมุ่งเน้นผลิตภัณฑ์สินค้าสร้างสรรค์เพื่อการท่องเที่ยวของจังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(3), 367-379.
สรณ โภชนจันทร์ กุลยา อุปพงษ์ ชนิกานต์ อัชวนันท์ กมลวรรณ มั่งคั่ง และสมฤกษ์ การวิวัฒน์. (2563). คุณลักษณะของผู้ประกอบการเพื่อสังคมในประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 6(3), 31-43.
Chinchilla, A., & Garcia, M. (2017). Social entrepreneurship intention: Mindfulness towards a duality of objectives. Humanistic Management Journal, 1(2017), 205-214.
Hockerts, K. (2017). Determinants of social entrepreneurial intentions. Department of Intercultural Communication and Management, Copenhagen Business School.
Joyce, K. H., María A. P., Adrián D., Mauro M., Rosa, M. F., & Manuel, S. (2018). Personality traits and social entrepreneurship dimensions in Peru and Argentina. Compendium, 5(1), 120-144.
Legard, R., Keegan, J., & Ward, K. (2003). In-depth interviews. In J. Ritchie & J. Lewis (Eds.), Qualitative research practice: A guide for social science students and researchers (pp. 139–169). Sage.
Nogueira, E., Gomes, S. & Lopes, J.M. (2023). Triple bottom line, sustainability, and economic development: What binds them together?: A bibliometric approach. Sustainability, 15, 6706. https://doi.org/10.3390/su15086706
Osiri, J. K. Kungu, K., & Dilbeck, M. (2019). Predictors of entrepreneurial intentions and social entrepreneurial intention: A look at proactive personality, self-efficacy and creativity. Journal of Business Diversity, 19(1), 42-52.
Polas R. H. & Jahanshahi A. A. (2020). The effects of individual characteristics on women intention to become social entrepreneurs?. Journal of Public Affairs, 21, 1-9. http://doi.org/10.1002/pa.2204
Samuelsson P., & Witell L. (2020). Social entrepreneurs in service: Motivations and types. Journal of Service Marketing, 36(9), 27-40.
Stephan, U. & Drencheva, A. (2017). The person in social entrepreneurship: A systematic review of research on the social entrepreneurial personality (pp. 205-230), In Ahmetoglu, Chamorro-Premuzic, Klinger, & Karcisky (Eds.), The Wiley handbook of entrepreneurship. John Wiley.
Tirta, A., Gunawan A., Stoffers J., Byomantara, D. G,. & Sujatha, D. K. (2018). Characteristics of social entrepreneurs and how to foster them. Asian Journal of Business and Management, 6(5), 53-57.
