แนวทางการส่งเสริมความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงในบริบทของ อุตสาหกรรมโลจิสติกส์ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาองค์กรสมรรถนะสูงในอุตสาหกรรมโลจิสติกส์ของไทย และเพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาองค์กรสู่องค์กรสมรรถนะสูงให้กับผู้ประกอบการและผู้บริหารในอุตสาหกรรมโลจิสติกส์ของไทย ผลจากการทบทวนวรรณกรรมพบว่า องค์กรสมรรถนะสูงมีคุณลักษณะหลัก 5 ด้าน ได้แก่ 1) คุณภาพการจัดการ 2) การเปิดเผยและปรับการปฏิบัติ
3) การมุ่งมั่นระยะยาว 4) การพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และ 5) คุณภาพบุคลากร นอกจากนี้นำเสนอปัจจัยเชิงสาเหตุสี่ประการ ได้แก่ 1) ความผูกพันต่อองค์กร 2) สมรรถนะทางเทคโนโลยี 3) วัฒนธรรมองค์กร และ
4) การบริหารจัดการ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริม “ความเป็นองค์กรสมรรถนะสูง” โดยมี สมรรถนะทางเทคโนโลยี ทำหน้าที่เป็นตัวแปรสนับสนุนที่เชื่อมโยงระหว่างวัฒนธรรมองค์กรและการบริหารจัดการโลจิสติกส์กับความสำเร็จขององค์กร โดยสมรรถนะดังกล่าวสามารถวัดได้จาก 1) ความรู้ทางเทคโนโลยี 2) ทักษะ
การปฏิบัติงานเทคโนโลยี และ 3) เจตคติทางเทคโนโลยี ผลการศึกษาเสนอแนวทางในการพัฒนาองค์กรปัจจุบันให้เห็นความสำคัญของสมรรถนะทางเทคโนโลยีร่วมกับการสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่เหมาะสมและอุตสาหกรรมโลจิสติกส์ ซึ่งจะสามารถยกระดับประสิทธิภาพการดำเนินงานและส่งเสริมให้เกิดความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรกต ขาวสะอาด และนภาเดช บุญเชิดชู. (2562). สมรรถนะเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา. งานประชุมวิชาการระดับชาติครั้งที่ 11 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, นครปฐม 11-12 กรกฎาคม 2562, 1633-1642.
เทียนศรี บางม่วงงาม. (2562). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรที่ผ่านโครงการอบรมวิศวกรใหม่: กรณีศึกษา บริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง ในเขตกรุงเทพมหานคร.
เพชรรัตน์ จินต์นุพงศ์. (2566). อิทธิพลของวัฒนธรรมองค์กร และความผูกพันในงานที่มีผลต่อ สมรรถนะของพนักงานวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในจังหวัดกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 17(1), 83-90.
เพ็ญศิริ ฤทธิกรณ์. (2559). ทักษะการบริหารของผู้บริหารที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2 (ปริญญานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ภัทราพร มูลสถาน และฐิติมา ไชยะกุล. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานเป็นทีม การรับรู้ การสนับสนุนจากองค์การ ความผูกพันต่อองค์การของพนักงาน และประสิทธิภาพการ ปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการ บริษัท ขนส่งและโลจิสติกส์ในเขตท่าเทียบเรือแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี กรณีศึกษา บริษัท ABC จำกัด. วารสารสังคมศาสตร์ ปัญญาพัฒน์, 5(3), 41-54.
วิชากร เฮงษฎีกุล และมณีกัญญา นากามัทสึ. (2564). วัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์, 6(2), 48-62.
วิชญ์ศุทธ์ เมาระพงษ์. (2560). บริหารทรัพยากรและผลผลิตของธุรกิจด้วย E-Logistics. สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น). http://www.tpa.or.th/tpanews/upload/mag_content/62/ContentFile1147.pdf
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). รายงานประจำปี 2561 สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. https://dl.parliament.go.th/backoffice/viewer2300/web/viewer.php
อัมพวรรณ หนูพระอินทร์ และธีราวรรณ จันทร์แสง. (2562). โลจิสติกส์กับการพัฒนาอุตสาหกรรมไทยยุค 4.0. วารสารการจัดการ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, 9(1) 118-130.
Blanchard, P. N., & Thacker, J. W. (2023). Effective training: Systems, strategies, and practices. SAGE.
Carew, A. L., Kerslake, F. L., Bindon, K. A., Smith, P. A., Close, D. C., & Dambergs, R. G. (2020). Viticultural and controlled phenolic release treatments affect phenolic concentration and tannin composition in Pinot noir wine. American Journal of Enology and Viticulture, 71(4), 256-265.
Chatman, J. A., & Choi, A. (2022). Measuring organizational culture: Converging on definitions and approaches to advance the paradigm. Handbook of Research Methods for Organisational Culture, 92-107.
De Waal, A. A. (2020). High performance managerial leadership: Best ideas from around the world. Bloomsbury.
Foadi, N., & Varghese, J. (2022). Digital competence–a key competence for todays and future physicians. Journal of European CME, 11(1), 2015200.
Graham, J. R., Grennan, J., Harvey, C. R., & Rajgopal, S. (2022). Corporate culture: Evidence from the field. Journal of Financial Economics, 146(2), 552-593.
Li, K., Mai, F., Shen, R., & Yan, X. (2021). Measuring corporate culture using machine learning. The Review of Financial Studies, 34(7), 3265-3315.
Mendez, N., & Avellaneda, C. N. (2023). Organizational commitment in public servants through civic engagement. Public Administration, 101(3), 1055-1071.
Rohiman, A., Hardhienata, S., & Sunardi, O. (2021). Strengthening transformational leadership, organizational culture, interpersonal communication, organizational justice, job satisfaction, and trust in improving teacher Ocb. Review of International Geographical Education Online, 11(8).
Schermerhorn, H., & Hunt, J. O. (2008). Organizational behavior (10th ed.). John Wiley & Sons Inc.
Steers, R. M. (1977). Organizational effectiveness: A behavioral view. Goodyear.
Suangsub, P., Chemsripong, S., & Srisermpoke, K. (2022). High performance organization: A case study of the logistics industry in Thailand. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), 15(1), 98-112.
