พันธกรณีของประเทศไทยภายใต้อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล 1982 ในการกำกับดูแลกิจกรรมเกี่ยวกับสายเคเบิลใต้ทะเลภายในเขตเศรษฐกิจจำเพาะ และไหล่ทวีป

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้จึงมุ่งศึกษาถึงรายละเอียดของพันธกรณีของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ.1982 ในการกำกับดูแลกิจกรรมเกี่ยวกับสายเคเบิลใต้ทะเลโดยเฉพาะในเขตเศรษฐกิจจำเพาะและไหล่ทวีปซึ่งมีลักษณะของสิทธิและหน้าที่แตกต่างไปจากเขตทางทะเลอื่น ๆ และเป็นเขตทางทะเลที่กินพื้นที่มากที่สุดของประเทศไทย และศึกษาถึงกฎหมายภายในของประเทศไทยเพื่อวิเคราะห์                  ถึงความสอดคล้องและช่องว่างระหว่างกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายภายในของไทย
               โดยพบว่าประเทศไทยนั้นไม่มีกฎหมายเป็นการเฉพาะว่าด้วยเรื่องการกำกับดูแลกิจกรรมเกี่ยวกับสายเคเบิลใต้ทะเลในเขตเศรษฐกิจจำเพาะและไหล่ทวีป ปัจจุบันต้องบูรณาการกฎหมายฉบับต่าง ๆ           เพื่อปรับใช้และให้เหตุผลทางกฎหมาย เช่น พรก.ประมง พ.ศ.2558 ในการกำกับดูแลเรือประมงไม่ให้ก่อให้เกิดความเสียหายแก่สายเคเบิลใต้ทะเล แต่กฎหมายที่นำมาบูรณาการอยู่ก็ยังมีช่องว่างมีขาดหายไปจากสิ่งที่พันธกรณีตาม UNCLOS 1982 เรียกร้องให้รัฐชายฝั่งต้องปฏิบัติ อีกทั้งไม่มีหน่วยงานรัฐรับผิดชอบประเด็นนี้โดยตรงจึงเป็นการยากต่อการปฏิบัติให้สอดคล้องกับพันธกรณีที่เกี่ยวข้อง
              ผู้วิจัยจึงเสนอแนะแนวทางโดยแบ่งออกเป็น 2 ระยะ โดยระยะสั้นนั้นควรมีการมอบหมายให้ศูนย์อำนวยการรักษาผลประโยชน์ของชาติทางทะเลซึ่งเป็นหน่วยงานประสานงาน ดำเนินการ เป็นหน่วยงานหลักในการดูแลประเด็นการกำกับดูแลกิจกรรมเกี่ยวกับสายเคเบิลใต้ทะเลในเขตเศรษฐกิจจำเพาะและไหล่ทวีปพร้อมทั้งผลักดันหน่วยงานต่าง ๆ กำหนดกฎระเบียบให้สอดคล้องกับพันธกรณีที่เกี่ยวข้องและในระยะยาว ประเทศไทยควรมีกฎหมายและหน่วยงานกำกับดูแลเป็นการเฉพาะ