ปัญหาทางกฎหมายในการใช้มาตรการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน: ศึกษากรณีความผิดฐานล้มกีฬา

บทคัดย่อ

      การดำเนินการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์เพื่อการล้มผลการแข่งขันกีฬาอาชีพได้มีการบัญญัติฐานความผิดและกำหนดบทลงโทษทางอาญาโดยเฉพาะไว้ ภายใต้พระราชบัญญัติส่งเสริมกีฬาอาชีพ พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นการมอบอำนาจให้แก่รัฐในการดำเนินคดีและบังคับใช้มาตรการลงโทษตามกฎหมายแก่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริตในวงการกีฬา อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาพบข้อจำกัดทางกฎหมาย เมื่อภายหลังจากการลงมือกระทำการล้มกีฬาได้สำเร็จลุล่วงไปแล้ว การจัดการกับทรัพย์สินหรือผลประโยชน์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดของผู้กระทำมักตามมาด้วยกระบวนการ ยักย้าย ถ่ายโอน หรือเปลี่ยนสภาพทรัพย์สินโดยมีเจตนาปกปิดอำพรางแหล่งที่มาหรือซุกซ่อนการได้มาซึ่งผลประโยชน์อันมิชอบด้วยกฎหมายอยู่เสมอ ซึ่งตามกฎหมายไทยว่าด้วยพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 ได้มีมาตรการทางกฎหมายเพื่อควบคุมพฤติกรรมผู้กระทำความผิดไว้แล้วก็ตาม  แต่กลับไม่ได้มีมาตรการที่ครอบคลุมสำหรับควบคุมทรัพย์สินหรือประโยชน์อันมิชอบด้วยกฎหมาย เนื่องด้วยการกระทำความผิดฐานล้มกีฬาตามพระราชบัญญัติส่งเสริมกีฬาอาชีพ พ.ศ. 2556 เพราะความผิดฐานล้มกีฬาไม่ได้ถูกกำหนดให้เป็น “ความผิดมูลฐาน” อันเป็นความผิดทางอาญาอันเป็นมูลเหตุของการได้มาซึ่งทรัพย์สินหรือผลประโยชน์จากการกระทำความผิด ส่งผลให้ไม่สามารถนำมาตรการตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 มาใช้บังคับกับทรัพย์สินหรือประโยชน์อันได้รับมาโดยมิชอบด้วยกฎหมายได้ดังนั้น การที่ความผิดฐานล้มกีฬา มิได้ถูกกำหนดให้เป็น "ความผิดมูลฐาน" ตามรายการกำหนดความผิดมูลฐานตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 ก่อให้เกิดช่องว่างของกฎหมายให้ภาครัฐไม่สามารถใช้กลไกทางกฎหมายที่มีประสิทธิภาพในการติดตาม ตรวจสอบ ยึด หรืออายัดทรัพย์สินที่ถูกยักย้าย ถ่ายโอน หรือเปลี่ยนสภาพเพื่ออำพรางแหล่งที่มาได้โดยตรงอย่างมีนัยสำคัญ