ปัญหาและอุปสรรคทางกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ประเภทการเผาถ่าน และการสะสมถ่าน
คำสำคัญ:
กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ, การเผาถ่าน, การสะสมถ่าน, ความเสมอภาคในการบังคับใช้กฎหมาย, คณะกรรมการเปรียบเทียบปรับบทคัดย่อ
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาปัญหาและอุปสรรคทางกฎหมายในการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ โดยเฉพาะกิจกรรมการเผาถ่านและการสะสมถ่าน ผ่านการวิเคราะห์บทบัญญัติของพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2560 รวมทั้งกฎกระทรวงและประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่เกี่ยวข้อง เพื่อประเมินความเหมาะสมของแนวทางการบังคับใช้กฎหมายในระดับท้องถิ่น พร้อมเสนอแนวทางการปรับปรุงให้สอดคล้องกับหลักนิติธรรม หลักความเสมอภาค และหลักการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี
จากการศึกษาพบว่า กฎหมายในปัจจุบันยังขาดการจำแนกประเภทของกิจกรรมการเผาถ่านและการสะสมถ่านตามวัตถุประสงค์ของกิจการอย่างชัดเจน ส่งผลให้การบังคับใช้กฎหมายไม่สามารถแยกแยะระหว่างกิจกรรมเพื่อยังชีพกับกิจกรรมเชิงอุตสาหกรรมหรือเชิงพาณิชย์ได้อย่างเหมาะสม นำไปสู่ปัญหาการใช้ดุลพินิจที่ไม่เท่าเทียมและขัดต่อหลักความเสมอภาค นอกจากนี้ การกำหนดโทษในรูปแบบการเปรียบเทียบปรับตามมาตรา 85 ยังมิได้คำนึงถึงเจตนาและบริบทของผู้กระทำความผิด ส่งผลให้ประชาชนในระดับครัวเรือนต้องรับโทษในระดับเดียวกับผู้ประกอบกิจการเชิงพาณิชย์ ทั้งที่ผลกระทบมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ
อีกทั้ง โครงสร้างของคณะกรรมการเปรียบเทียบปรับตามกฎหมายดังกล่าวจำกัดอยู่เฉพาะเจ้าหน้าที่ของรัฐเท่านั้น โดยไม่ได้เปิดโอกาสให้ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านเข้ามามีส่วนร่วม ซึ่งเป็นข้อจำกัดต่อการพิจารณาอย่างรอบด้านและลึกซึ้งในเชิงวิชาการ
จากการศึกษานี้ ข้อเสนอแนะคือ ควรกำหนดนิยามและจำแนกประเภทของกิจกรรมการเผาถ่านและการสะสมถ่านให้ชัดเจนในทางกฎหมาย โดยเฉพาะกิจกรรมที่ดำเนินการเพื่อยังชีพไม่ใช่เพื่อการค้า พร้อมทั้งเสนอให้ปรับปรุงมาตรา 73 และมาตรา 85 แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 ให้สอดคล้องกับหลักความเสมอภาคและบริบทของสังคมท้องถิ่น นอกจากนี้ ควรเพิ่มเติมโครงสร้างคณะกรรมการเปรียบเทียบปรับให้มีผู้ทรงคุณวุฒิจากสาขาด้านสิ่งแวดล้อม เศรษฐศาสตร์ หรือสาธารณสุขเข้าร่วมด้วย เพื่อให้กระบวนการบังคับใช้กฎหมายมีความเป็นธรรม โปร่งใส และมีประสิทธิภาพในการคุ้มครองสุขภาพของประชาชนอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กฤษณะ จันทสิทธิ์. (2562). อันตรายจากการเผาถ่าน: มิติสุขภาพและสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ.
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2558. (2558, 17 กรกฎาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 132 ตอนพิเศษ 165 ง. 16-23.
พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2560. (2560, 22 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 65 ก. 48-58.
พัชรินทร์ ฤชุวรารักษ์. (2557). เศรษฐกิจครัวเรือนกับการผลิตถ่านในชุมชนชนบทไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วีรวุฒิ อิ่มสำราญ. (2559). มลพิษทางอากาศกับผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชน. วารสารวิชาการ สาธารณสุข, 25(3), 55-71.
สมชาย ปรีชาศิลปกุล. (2560). หลักความเสมอภาคทางกฎหมายในระบบกฎหมายไทย. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนป่าซาง. (2562). ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนป่าซาง ว่าด้วยการ ควบคุมกิจการสะสมถ่านและการเผาถ่าน พ.ศ. 2562. จังหวัดเลย.
องค์การบริหารส่วนตำบลลมศักดิ์. (2563). ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลลมศักดิ์ เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ. จังหวัดศรีสะเกษ.
ภาษาอังกฤษ
Chantasit, K. (2019). Hazards of charcoal burning: Health and environmental dimensions. Bangkok: Environmental and Health Research Institute.
Imsamran, W. (2016). Air pollution and public health impacts in Thailand. Journal of Public Health Research, 25(3), 45-60.
Public Health Act, B.E. 2535 (1992) and its amendments (No. 3), B.E. 2560 (2017). Thailand.
Ruchuwararaks, P. (2014). Household economy and charcoal production in rural Thai communities. Bangkok: Kasetsart University.
Tambon Administrative Organization of Lom Sak. (2020). Local ordinance on control of hazardous health activities. Sisaket Province, Thailand.
Tambon Administrative Organization of Non Pa Sang. (2019). Local ordinance on charcoal accumulation and production control, B.E. 2562. Loei Province, Thailand.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.