“เลือกตั้งอย่างไรไม่ให้เป็นการทำร้ายสังคม”: ข้อเสนอเพื่อประชาธิปไตย ที่ยั่งยืนและสมานฉันท์

บทคัดย่อ

                   ความแตกแยก โดยข้อเสนอในบทความนี้เน้นการส่งเสริมการเรียนรู้ทางพลเมือง การควบคุมการใช้ในระบอบประชาธิปไตย การเลือกตั้งถือเป็นกระบวนการสำคัญในการถ่ายทอดอำนาจจากประชาชนไปยังผู้แทนที่ได้รับความไว้วางใจ แต่ในหลายสังคม โดยเฉพาะประเทศที่มีความเปราะบางทางการเมืองหรือยังขาดวัฒนธรรมประชาธิปไตยที่เข้มแข็ง การเลือกตั้งกลับกลายเป็นกระบวนการที่ส่งผลกระทบเชิงลบต่อความสัมพันธ์ทางสังคมอย่างรุนแรง เช่น การแบ่งขั้วทางการเมือง วาทกรรมแห่งความเกลียดชัง การใช้ข่าวปลอม และการบิดเบือนข้อมูล ซึ่งล้วนแต่ทำลายความไว้วางใจร่วมและทุนทางสังคมของประเทศ บทความนี้มุ่งวิเคราะห์ประเด็นดังกล่าวโดยอาศัยกรอบแนวคิดของประชาธิปไตยเชิงเนื้อหา (substantive democracy) ทุนทางสังคม (social capital) และการสื่อสารการเมืองในยุคดิจิทัล เพื่อศึกษาภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองในกรุงเทพมหานคร ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองของนักการเมืองในกรุงเทพมหานคร และเพื่อนำเสนอการพัฒนาภาวะผู้นำทางการเมืองตามแนวทางพระพุทธศาสนาของนักการเมืองในกรุงเทพมหานคร โดยพบว่า 1) ภาวะผู้นำทางการเมืองควรพัฒนาทักษะ 4 ด้าน ได้แก่ การใช้อิทธิพลเชิงคุณธรรมแทนอำนาจ การมอบหมายงานอย่างเหมาะสมตามศักยภาพการบริหารอย่างยืดหยุ่นตามสถานการณ์ และการจูงใจเชิงบวก 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองกรุงเทพมหานครผ่านกระบวนการกล่อมเกลาทางการเมือง ได้แก่ ครอบครัว การศึกษา สื่อสารมวลชน และวัฒนธรรม โดยภาพรวมมีอิทธิพลเชิงบวกในระดับปานกลาง และสามารถร่วมกันอธิบายการพัฒนาภาวะผู้นำได้อย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะด้านวัฒนธรรมและครอบครัวที่มีอิทธิพลเด่นชัดที่สุด และ 3) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองกรุงเทพมหานครมุ่งเน้นการบูรณาการหลักธรรมทางพระพุทธศาสนากับทักษะภาวะผู้นำใน 4 ด้าน ได้แก่ การใช้อิทธิพลเชิงคุณธรรม การมอบหมายงานตามศักยภาพ ความยืดหยุ่นในการบริหาร และการจูงใจเชิงบวก ควบคู่กับการพัฒนาตามหลักปาปณิกธรรม และการกล่อมเกลาทางการเมืองผ่านสถาบันครอบครัว การศึกษา สื่อ และวัฒนธรรม เพื่อเสริมสร้างคุณธรรม ความโปร่งใส และการทำงานเพื่อประโยชน์ส่วนรวมอย่างยั่งยืน