การวิเคราะห์นโยบายและมาตรการการจัดการเร่งด่วนฉุกเฉินกรณีเกิดอุบัติภัย ทางทะเลแหลมฉบัง
คำสำคัญ:
นโยบายสาธารณะ , การจัดการอุบัติภัย, การขนส่งทางทะเลบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์หลัก 3 ประการ ได้แก่ วิเคราะห์นโยบายและมาตรการการจัดการเร่งด่วนกรณีเกิดอุบัติภัยทางทะเลแหลมฉบัง ใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บและข้อมูลจากเอกสารราชการที่เกี่ยวข้องเอกสารวิชาการ งานวิจัย และรายงานข่าวจากสำนักข่าวที่น่าเชื่อถือ และการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องระดับนโยบาย ระดับปฏิบัติการ ผู้แทนชุมชน ผู้แทนหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้องและผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 11 คน วิเคราะห์ผลโดยความสอดคล้อง 3 เส้า Triangle Analysis
ผลการศึกษาพบว่า การจัดการสภาวะเร่งด่วนฉุกเฉินของการเกิดอุบัติภัยทางทะเล ในระดับชาติไม่มีแผนปฏิบัติการที่ชัดเจน ปัจจุบันภาครัฐมีเพียงแผนป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยแห่งชาติ โดยกำหนดโครงสร้างการของการจัดการเป็นศูนย์อำนาวยการป้องกันและบรรเทาสาธารณะภัย แบ่งออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ระดับชาติหรือระดับส่วนกลาง โดยอธิบดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณะภัย กระทรวงมหาดไทย เป็นผู้อำนวยการศูนย์ ทำหน้าที่อำนวยการ กำกับและควบคุมระดับจังหวัด และระดับท้องถิ่นขึ้นตรงกับนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น แผนปฏิบัติการนี้เป็นมาตรการการจัดการอุบัติภัยโดยทั่วไป สำหรับการจัดการอุบัติภัยทางทะเล การจัดการเป็นหน้าที่ของหน่วยงานในพื้นที่ ได้แก่ หากเหตุเกิดพื้นที่ท่าเรือแหลมฉบังท่าเรือแหลมฉบังเป็นผู้ปฏิบัติการ หากเหตุเกิดในทะเลนอกเขตท่าเรือเป็นหน้าที่ของกรมเจ้าท่า แต่ละหน่วยงานจะมีแผนปฏิบัติการของตนเอง หากความรุนแรงเกินความสามารถ รายงานต่อผู้ว่าราชการจังหวัด หรือส่วนกลาง เพื่อขอรับการสนับสนุนกำลังและทรัพยากรจากหน่วนงานอื่น แผนปฏิบัติการในการจัดการมี 5 มาตรการหลัก ได้แก่ การป้องการ การตอบสนอง การฟื้นฟู การให้ข้อมูลสื่อสาร และการเยียวยา ทุกหน่วยงานต้องมีแผนปฏิบัติและมีการฝึกซ้อมต่อเนื่อง ปัญหาข้อจำกัด ได้แก่ ขาดโครงสร้างองค์กรที่รับผิดชอบเฉพาะ ผู้ปฏิบัติขาดความเชี่ยวชาญเชิงเทคนิค การกำกับและการควบคุมเรือขาดความเข้มงวด การประสานงานหลายหน่วยไม่เป็นระบบ ข้อมูลข่าวสารที่ไม่มีประสิทธิภาพ ขาดแผนปฏิบัติการที่ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณะภัย. (2558). วันที่ค้นข้อมูล 25 กันยายน 2566, เข้าถึงได้จาก https://www.disaster.go.th/upload/download/file_attach/55acacb4f1f7c.pdf
กรมเจ้าท่า. (2561). แผนตอบสนองต่อสถานการณ์ฉุกเฉินทางทะเลศรีราชา. ชลบุรี: สำนักงานควบคุมความปลอดภัยทางทะเล
กรมเจ้าท่า. (2561). รายงานสถิติปริมาณเรือ, สินค้า และตู้ผ่านท่าเรือแหลมฉบัง พ.ศ. 2565. ชลบุรี: สำนักงานควบคุมความปลอดภัยทางทะเล
กรมเจ้าท่า. (2561). แผนตอบสนองต่อสถานการณ์ฉุกเฉินทางทะเลศรีราชา. ชลบุรี: สำนักงานควบคุมความปลอดภัยทางทะเล สำนักงานความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมทางทะเล.
คณะกรรมการป้องกันและบรรเทาสาธารณะภัยแห่งชาติ. (2561). แผนป้องกันและบรรเทาสาธารณะภัยแห่งชาติ พ.ศ. 2561. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการป้องกันและบรรเทาสาธารณะภัยแห่งชาติ.
ทวิดา กมลเวชช. (2554). คู่มือการจัดการภัยพิบัติท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
ธงชัย พงษ์วิลัย และคณะ. (2559). โครงการบริหารจัดการความปลอดภัยทางทะเลเมืองพัทยา. รายงานการวิจัย. วช.
ธวัชชัย ชวนสมบูรณ์. (2559). แนวทางการพัฒนาและปรับปรุงการบรรเทาสาธารณะภัยและช่วยเหลือผู้ประสบภัยของของหน่วยบัญชาการทหารพัฒนา กองบัญชาการกองทัพไทย. รายงานการวิจัย
สัมฤทธิ์ ยศสมศักดิ์ และอนุรัตน์ อนันทนาธร. (2555). นโยบายสาธารณะ. กรุงเทพฯ: เวิลด์เทรด ประเทศไทย.
ภาษาอังกฤษ
Moe, Lin, T. & Pathanarakul, P. (2006). An Integrated Approach to Natural Disaster Management Public Project Management and Its Critical Success factors. Disaster Prevention and Management An International Journal, 15(3), 396-413.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.