ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตระหนักรู้ทางการเมืองของประชาชนกรุงเทพมหานคร

ณัฐกริช  เปาอินทร์

ผู้แต่ง

ณัฐกริช เปาอินทร์ National Institute of Development Administration

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่อง สื่อสังคมกับการตระหนักรู้ทางการเมืองของประชาชนกรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาการตระหนักรู้ทางการเมืองของประชาชนกรุงเทพมหานคร (2) ศึกษาอิทธิพลของสื่อสังคมที่ส่งผลต่อการตระหนักรู้ทางการเมืองของประชาชนกรุงเทพมหานคร และ (3) ศึกษาปัจจัยอื่น ๆ ที่อาจส่งผลต่อการตระหนักรู้ทางการเมืองของประชาชนกรุงเทพมหานคร โดยงานวิจัยนี้ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณเป็นหลัก โดยมีการสุ่มตัวอย่างจำนวน 601 คน ซึ่งผลการวิจัยพบว่า ตัวแปรอิสระที่ส่งผลอย่างมีนัยสำคัญต่อระดับการตระหนักรู้ทางการเมืองมากที่สุดคือ สื่อสังคม โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เบต้า เท่ากับ + 0.566 ในขณะที่ตัวแปรอิสระที่ส่งผลอย่างมีนัยสำคัญต่อระดับการตระหนักรู้ทางการเมืองรองลงมา คือ สภาพแวดล้อมทางการเมือง ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์เบต้า เท่ากับ + 0.410

ดังนั้น แนวทางในการเพิ่มการตระหนักรู้ทางการเมืองของประชาชนกรุงเทพมหานครคือ (1) ส่งเสริมให้ภาครัฐมีการใช้สื่อสังคมสร้างพื้นที่แสดงความคิดเห็นทางการเมืองที่สร้างสรรค์อย่างถูกต้องตามกฎหมาย และ (2) สร้างสภาพแวดล้องทางการเมืองที่ใกล้ชิดกับประชาชนกรุงเทพมหานครให้มากขึ้น

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

ฐานิตา เฉลิมช่วง และอัมรินทร์ นาคณัฐเศรษฐ์. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในระดับเทศบาลจังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารชุมชนวิจัยมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 10(1), 82-90.

มนัสวี ศรีนนท์. (2561). ทฤษฎีเจเนอเรชันกับกรอบวิธีคิด. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร, 6(1), 364-373.

สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2566). ข้อมูลสถิติการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด สหายบล็อกและการพิมพ์.

ภาษาอังกฤษ

Colleoni, E., Rozza, A., & Arvidsson, A. (2014). Echo chamber or public sphere? Predicting political orientation and measuring political homophily in Twitter using big data. Journal of Communication, 64(2), 317-332.

Eukeik.ee. (2567). อัพเดทโซเชียลแบบไทยไทยในปี 2024 สำหรับนักการตลาด. วันที่ค้นข้อมูล 14 กรกฎาคม 2567, เข้าถึงได้จาก https://marketeeronline.co/archives/343288

Guo, C., & Saxton, G. D. (2014). Tweeting social change: How social media are changing nonprofit advocacy. Nonprofit and Voluntary Sector Quarterly, 43(1), 57-79.

Hansaudom, P. (2550). สภาพแวดล้อมทางการเมืองและลักษณะทางจิตที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของหัวหน้าครัวเรือนในองค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดเชียงใหม่ (Political Environments and Psychological Traits Effecting Political Participation Behavior of Household Heads...). วารสารพฤติกรรมศาสตร์ (Journal of Behavioral Science), 13(1).

Jennings, M. K., & Niemi, R. G. (2014). Generations and politics: A panel study of young adults and their Parents. New Jersey: Princeton University Press.

Khan, S. R., Shah, A. A., & Ismail, M. (2021). An Analysis of Political Awareness Among Faculty Members of The Higher Education Institutes In Khyber Pakhtunkhwa, Pakistan. PalArch's Journal of Archaeology of Egypt/Egyptology, 18(10), 1475-1491.

Kuklinski, J. H., Quirk, P. J., Jerit, J., & Rich, R. F. (2001). The political environment and citizen competence. American Journal of Political Science, 410-424.

Muzaffar, M., Chodhry, S., & Afzal, N. (2019). Social Media and Political Awareness in Pakistan: A Case Study of Youth. Pakistan Social Sciences Review, 3(2), 141-153.

Opeyemi, O. E. (2018). Role of social networking and media in political awareness in public. IOSR Journal of Mobile Compitong & Application, 5(4), 6-9.

Reuter, O. J., & Szakonyi, D. (2015). Online social media and political awareness in authoritarian regimes. British Journal of Political Science, 45(1), 29-51.

Solhaug, T., & Christophersen, K. A. A. (2022). Political awareness, concept and measurement. Perspectives on Political Awareness: Conceptual, Theoretical and Methodological Issues, 35-56.

Stoker, L. (2014, October). Reflections on the Study of Generations in Politics. The Forum, 12(3), 377-396.

Strandberg, K. (2013). A social media revolution or just a case of history repeating itself? The use of social media in the 2011 Finnish parliamentary elections. New media & society,15(8), 1329-1347.

Yaseen, M. (2023). Role of Media in Promoting Political Awareness Among Youth of Karachi. Journal of Media & Communication, 3(2).

Zaller, J. (1992). The nature and origins of mass opinion. Cambridge, UK: Cambridge University Press.

Zeib, F., & Tahir, M. W. (2022). Is Social Media a Suitable Platform Oof Political Expression and Awareness for University Students in Pakistan?. Pakistan Journal of Social Research, 4(01), 119-132.