การกระทำผิดซ้ำ: ศึกษาเฉพาะการกระทำความผิดต่อชีวิตและร่างกายของเด็กและเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนในเขตภาคตะวันออก

ผู้แต่ง

  • ปกรณ์ มณีปกรณ์ -

คำสำคัญ:

การกระทำผิดซ้ำ, เยาวชนในสถานพินิจ, ภาคตะวันออก

บทคัดย่อ

               การศึกษาเรื่อง การกระทำผิดซ้ำ : ศึกษาเฉพาะการกระทำความผิดต่อชีวิตและร่างกายของเด็กและเยาวชนในสถานพินิจและคุมครองเด็กและเยาวชนในเขตภาคตะวันออก มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการกระทำความผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนในคดีชีวิตและร่างกาย และศึกษาเพื่อวางมาตรการในการแก้ไขการกระทำความผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนในคดีชีวิตและร่างกายโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยผสานระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เพื่อเก็บข้อมูลและการวิจัยเชิงปริมาณใช้การสำรวจโดยแบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลพบว่า

  1. 1. สาเหตุการกระทำผิดซ้ำจากตัวเด็กเอง พบว่าเด็กและเยาวชนส่วนใหญ่กระทำผิด เพราะมีนิสัย ดื้อรั้น โต้เถียง ไม่เชื่อฟัง เกียจคร้านการงานและไม่ชอบการศึกษาเล่าเรียน ไม่มีอาชีพ นิสัยและ ความประพฤติ ส่วนใหญ่ อารมณ์ร้อนโมโหร้าย มักจะจับกลุ่มกับเพื่อนที่เกเร ครอบครัว ผู้ปกครองไม่สามารถตักเตือนอบรมสั่งสอนได้เด็กและเยาวชนกลุ่มนี้ที่นำ มาศึกษาวิจัยสามารถ วิเคราะห์การกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชน ดังนี้ 1) เด็กและเยาวชนมีปัญหาส่วนตัวไม่ได้แก้ไข และยังแก้ไม่ได้ 2) เด็กและเยาวชนไม่ได้ศึกษาเล่าเรียนต่อ ไม่มีงานทำมีปัญหาครอบครัว แตกแยก ครอบครัวไม่อบอุ่น 3) เด็กและเยาวชนไม่อยู่ในโอวาทของบิดามารดา ผู้ปกครอง และหลบหนีออก จากบ้าน 4) เด็กและเยาวชนไม่สำนึกผิดไม่ต้องการเข้าร่วมกลุ่มครอบครัวและชุมชน 5) เด็กและเยาวชนไม่สามารถเข้าร่วมกิจกรรมบำบัดฟื้นฟู และไม่ได้รับการสงเคราะห์ช่วยเหลือ ไม่สามารถหางานทำได้ เพราะนายจ้างไม่ให้โอกาส
  2. 2. สาเหตุการกระทำผิดซ้ำจากปัจจัยภายในครอบครัว พบว่า สาเหตุเกิดจากสภาพ ปัญหาในครอบครัวของเด็กและเยาวชน อาทิเช่น บิดามารดาไม่ได้อยู่ร่วมกัน บิดามารดาหรือญาติมีรายได้ต่ำ ฐานะยากจน บิดามารดาเลิกร้างหรือหย่าร้างกัน ต่างมีคู่ครองใหม่ และไปอยู่กินที่ต่างจังหวัด ไม่เอาใจใส่ดูแลปล่อยให้อยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของบิดามารดาเลี้ยง หรือมารดาบิดาเลี้ยงหรือญาติ เกิดความสัมพันธ์ของครอบครัวไม่ปกติสุข บิดาหรือมารดาหรือญาติ ขาดการดูแลเอาใจใส่อย่างใกล้ชิดไม่มีเวลาให้ซึ่งกันและกันบิดาบางคน ชอบเที่ยว สูบบุหรี่ เล่นการพนันไม่เป็นแบบอย่างที่ดีให้เหมาะสมเป็นที่นับถือตามบทบาทหน้าที่ที่ของครอบครัว ไม่ว่ากล่าวตักเตือน ปล่อยให้ประพฤติตนอย่างอิสระตามใจตัวเองบิดาหรือมารดาหรือญาติขาดการ การอบรมเลี้ยงดู รูปแบบการเลี้ยงดู ปล่อยปละละเลย ไม่มีเวลาอบรมสั่งสอนการทำหน้าที่ในการ อบรมเลี้ยงดูของครอบครัวอย่างบกพร่องเนื่องจากฐานะทางเศรษฐกิจของครอบครัวมีรายได้ต่ำ ต้องประกอบอาชีพทั้งสองคนจึงทำ ให้ครอบครัวไม่สามารถทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์ (ณภัสสร บุญเพ็ง, 2562)
  3. 3. สาเหตุจากปัจจัยภายนอกครอบครัว พบว่าจากสภาพแวดล้อมของเด็กและเยาวชน ที่กระทำผิดซ้ำ พบว่า การคบเพื่อนที่ไม่ดีและมีนิสัยเกเร เพื่อนส่วนใหญ่บางคนมีความประพฤติ เสียหาย เช่น เสพกระท่อม กัญชา ยาบ้า และเฮโรอีน กลุ่มเพื่อนมีอิทธิพลที่สนับสนุนให้กระทำความผิด เช่น จับกลุ่ม เที่ยวเตร่ยามค่ำคืนก่อเรื่องทะเลาะวิวาท กระทำ ผิดทางเพศ เสพสารเสพติด ลักขโมย และแข่งรถจักรยานยนต์ และตั้งกลุ่มกระทำความผิด

เอกสารอ้างอิง

เกษวรางค์ จิณะแสน. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนที่อยู่ระหว่างถูกคุมประพฤติใน สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนกลาง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ภรรณิการ์ มณเทียร. (2559). ปัจจัยทางครอบครัว มีอิทธิพลต่อการกระทำผิดซ้ำของผู้ต้องขังชาย: ศึกษาเฉพาะเรือนจำพิเศษชลบุรี. สารนิพนธ์หลักสูตรสังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการบริหารและนโยบายสวัสดิการสังคม, คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ศิริวรรณ กมลสุขสถิต. (2563). แนวทางในการปันดินและแก้ไขการกระทำผิดซ้ำจากเด็กและเยาวชนใช้ ความผิดเดี่ยวกับคดีอาญาทางด้านอาชญากรรม. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 7(1), 1-19.

จารุณี แซ่ตั่ง. (2558). การศึกษาปัจจุบันมีผลต่อการไม่กระทำผิดซ้ำซาก:กรณีศึกษาผู้ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนบ้างกรุณา (Unpublished.Master’s.thesis). นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.

ณภัสสร บุญเพ็ง. (2562). พฤติกรรมการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนพบว่ากลุ่มเพื่อนมีอิทธิพลต่อการกระทำผิดซ้ำมากที่สุดส่วนปัจจัยทางครอบครัวเป็นปัจจัยที่ผลักดันในการกระทำผิดครั้งแรกของเด็กและเยาวชน. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการบริหารงานยุติธรรม, คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-12-27

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย