การศึกษารูปแบบการจัดการกีฬา เพื่อการออกกำลังกายของประชาชนในท้องถิ่น

ผู้แต่ง

  • Patcharee Dithsorn -
  • ชนิสรา แก้วสวรรค์

คำสำคัญ:

รูปแบบการจัดการกีฬา, การออกกำลังกาย, ท้องถิ่น

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์หลักของการวิจัยคือ เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการกีฬาเพื่อการออกกำลังกายของประชาชนในท้องถิ่นที่ประสบผลสำเร็จ โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth interview) จังหวัดที่มีพื้นที่เป็นต้นแบบเมืองกีฬาที่สำคัญ คือ จังหวัดชลบุรี จังหวัดบุรีรัมย์ และจังหวัดกระบี่ และกำหนดกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key informants) โดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) จำนวนทั้งสิ้น 15 คน แบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ 1) กลุ่มผู้กำหนดนโยบายด้านกีฬาเพื่อการออกกำลังกาย 2) กลุ่มผู้นำนโยบายไปสู่การปฏิบัติด้านกีฬาในระดับจังหวัด และ 3) กลุ่มผู้นำนโยบายไปสู่การปฏิบัติ และบริหารจัดการกีฬาในท้องถิ่น

               ผลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก พบว่า มีองค์ประกอบที่เป็นส่วนสำคัญทั้งสิ้น 6 องค์ประกอบ คือ 1) สร้างการมีส่วนร่วมกับทุกหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง 2) การจัดกิจกรรมอย่างต่อเนื่อง 3) การสนับสนุนให้เป็นเมืองกีฬาที่ครบวงจร 4) มีสถานที่ สนามกีฬาที่ได้มาตรฐานสากล 5) การสร้างแรงจูงใจให้กับประชาชน 6) การกระจายอำนาจ ในภารกิจด้านกีฬา นอกจากนี้ หากท้องถิ่นมีการพัฒนากีฬาเพื่อสุขภาพไปสู่กีฬาอาชีพ และเมืองกีฬาในอนาคตได้ครบทั่วประเทศ ถือเป็นช่องทางการส่งเสริมและสนับสนุนอุตสาหกรรมการกีฬา เพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจทั้งในระดับท้องถิ่น ระดับภูมิภาค และระดับประเทศได้ แต่ต้องใช้การบูรณาการจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งหมดดำเนินการ และมุ่งสู่รูปแบบการจัดการกีฬาทุกประเภทอย่างครบวงจร

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). วิทยาศาสตร์การกีฬากับการประยุกต์ใช้ในชุมชน. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนปฏิบัติราชการระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566 - 2570). กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

กระทรวงสาธารณสุข. (2564). สบส. เปิดสถิติผู้ออกกำลังกายช่วงโควิด 19. วันที่ค้นข้อมูล 14 กรกฎาคม 2565, เข้าถึงได้จาก

https://www.bangkokbiznews.com/pr-news/biz2u/279372

การกีฬาแห่งประเทศไทย. (2564ก). แผนยุทธศาสตร์การกีฬาแห่งประเทศไทย (พ.ศ. 2564 - 2570). กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

การกีฬาแห่งประเทศไทย. (2564ข). การออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ. วันที่ค้นข้อมูล 14 กรกฎาคม 2565, เข้าถึงได้จาก https://shorturl.asia/CzZaM

ชนัญธิดา สุวรรณศรี และปิยากร หวังมหาพร. (2563). การพัฒนาการมีส่วนร่วมของประชาชนใน กระบวนการจัดทาแผนพัฒนาขององค์การบริหารส่วนตาบลในจังหวัดปทุมธานี.

วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 13(1), 379-396.

ชีวิน อ่อนละออ, สุชาติ บางวิเศษ, กานนท์ แสนเภา, สุกิจจา จันทะชุม และวัฒนะ นุตทัศน์. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการกีฬา ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

ในจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 10(2), 161-169.

บงกช จันทร์สุขวงค์. (2562). รูปแบบการจัดการกีฬาเพื่อความเป็นเลิศในโรงเรียนกีฬา สังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต,

สาขาวิชาการจัดการกีฬา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ปทุมพร ศรีอิสาณ. (2560). รูปแบบการส่งเสริมการออกกำลังกายและเล่นกีฬา เพื่อมวลชนในชุมชน เขตเทศบาลนครอุดรธานี ตามยุทธศาสตร์ที่ 2 แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ

ฉบับที่ 5 (2555-2559). อุดรธานี: มหาวิทยาลัยแห่งชาติ วิทยาเขตอุดรธานี.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. หน้า 1-90.

วิภาพร สิทธิศาสตร์ และสุชาดา สวนนุ่ม. (2550). พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุในชุมชน เขตความรับผิดชอบของสถานีอนามัยบ้านเสาหิน ตำบลวัดพริก อำเภอเมือง

จังหวัดพิษณุโลก. พิษณุโลก: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี พุทธชินราช สถาบันพระบรมราชชนก สำนักงานปลัด กระ ทรวงสาธารณสุข.

สมยศ นาวีการ. (2547). การบริหาร: การพัฒนาองค์กร และแรงจูงใจ. กรุงเทพฯ: กรุงธนพัฒนา.

สุภัชญา สุนันต๊ะ. (2561). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับบทบาทการสร้างเสริมสุขภาพชุมชน. วารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุข, 4(1), 98-107.

เสรี เพิ่มชาติ, นงลักษณ์ เพิ่มชาติ และศุภกิจ จงศักดิ์สวัสดิ์. (2560). แนวทางการพัฒนาการจัดการวิ่งเพื่อสุขภาพเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงกีฬา ในเขตภูมิภาคตะวันตกของ

ประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.).

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

Michael, B. E., & Katie, R. (2019). Managing sport for health an introduction to the special issue. Sport Management Review, 22(1), 1-4.

Pender, N. J., Murdaugh, C. L., & Parson, M. A. (2002). Health Promotion in Nursing Practice. (4th ed.). Upper Saddle River, N.J.: Prentia

Hall.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity.

Tijdschrift voor Onderwijsresearch, 2(2), 49-60.

Sandra, A. F., Eric, S. M. R., Thomas, G., & Sergio, M. (2020). Benefits of physical activity and physical exercise in the time of pandemic.

Psychological Trauma Theory Research Practice and Policy, 12(1), 264-266.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-07-01

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย