แนวทางการสร้างให้เกิดนวัตกรรมในองค์กรของอุตสาหกรรม ยานยนต์ เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC)
คำสำคัญ:
การสร้างนวัตกรรม, อุตสาหกรรมยานยนต์, เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC)บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องแนวทางการสร้าง ให้เกิดนวัตกรรมในองค์กรของอุตสาหกรรมยานยนต์ เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาแนวทางการสร้างให้เกิดนวัตกรรม ในกลุ่มพนักงานฝ่ายปฏิบัติกลุ่มทักษะฝีมือ ในอุตสาหกรรมยานยนต์ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ จำนวน 220 บริษัท สถิติที่ใช้ในการวิจัยเป็นการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง (SEM) มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยใช้โปรแกรม M Plus V.8 ผลการวิจัยปรากฎว่า แนวทางการสร้างให้เกิดนวัตกรรมในองค์กร ได้แก่ อันดับที่ 1 คือ การสร้างพฤติกรรมในระดับกลุ่มงาน และในระดับบุคคล (β =.591) อันดับที่ 2 คือ เป้าหมายที่ชัดเจน (β = .552) และอันดับที่ 3 คือ การสร้างมูลค่าเพิ่ม (β = .547)
เอกสารอ้างอิง
จิตรลดา พิศาลสุพงศ์ และสุพัตรา ศรีภูมิเพชร. (2560). การพัฒนาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิจัย และนวัตกรรม. วารสารเศรษฐกิจและสังคม สำนักพัฒนาขีดความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจ, 54(1), 50-54
เทพรัตน์ พิมลเสถียร. (2560). นวัตกรรมกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์: กรณีศึกษาผู้ประกอบการแฟชั่นระดับลักเซอร์รี่ ในประเทศไทย. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 9(3), 203
นพดล เหลืองภิรมย์. (2557). การจัดการนวัตกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ดวงกมล.
ประชุม รอดประเสริฐ. (2528). การบริหารโครงการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เนติกุลการพิมพ์.
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์กรมหาชน), (2563, 23 มิถุนายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนที่ 46 ก.
พูลพงศ์ สุขสว่าง. (2557). หลักการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 6(2), 136-145.
ศิวพร โปรยานนท์. (2554). พฤติกรรมของผู้นำและสภาพแวดล้อมการทำงานที่ส่งผลต่อความ สร้างสรรค์ในงานบุคลากร กรณีศึกษา องค์การธุรกิจไทยที่มีนวัตกรรมยอดเยี่ยมปี 2552. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ, คณะพัฒนา ทรัพยากรมนุษย์, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
เศรษฐชัย ชัยสนิท. (2553). นวัตกรรมและเทคโนโลยี. วันที่ค้นข้อมูล 3 มีนาคม 2562, เข้าถึงได้จาก http://it.east.spu.ac.th/informatics/admin/knowledge/A307Innovation%20and% 20Technology.pdf
สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก(สกพอ.). (2561). อุตสาหกรรมยานยนต์สมัยใหม่. วันที่ค้นข้อมูล 3 มีนาคม 2562, เข้าถึงได้จาก https://www.eeco.or.th/th/next-generation-automotive-industry
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ(สนช.). (2562). การจัดการนวัตกรรมสำหรับผู้บริหาร. วันที่ค้นข้อมูล 3 มีนาคม 2562, เข้าถึงได้จาก http://www.nia.or.th
สำมะโนธุรกิจอุตสาหกรรม. (2555) วันที่ค้นข้อมูล 3 มีนาคม 2562, เข้าถึงได้จาก http://service.nso.go.th/nso/web/ census/bussindustry.html
สุนันทา เลาหนันท์. (2542). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
อารมณ์ ริ้วอินทร์. (2556). การเงินธุรกิจ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
Amabile, T. M. (1997). Motivating Creativity in organizations: on Doing What You Love and Loving What You Do, California Management Review, 40(1), 39-58.
Anderson, N., De Dreu, C. K.W.; & Nijstad, B. A. (2004). The Reutilization of Innovation Research: a Constructively Critical Review of the State-o-the-science. Journal of Organizational Behavior, 25, 147-173.
Chan, S., Ang, S., Andleeb, N., Ahmad, M., & Zaman, I. (2018). The Influence of Transformational Leadership on Organization Innovation in Malaysian Manufacturing Industry. Int. J Sup. Chain. Mgt, 8(2), 971-976.
Chen, T. (2019). Establishment of Competency Model for Middle Managers in Hotel. Advances in Economics, Business and Management Research, 85, 787-793.
Curral, L. A., Forrester, R. H., Dawson, J. F.; & West, M. A. (2001). It’s What You Do and the Way Thai You Do It: Team Task, Team Size, and Innovation-Related Group Processes. European Journal of Work and Organizational Psychology, 10(2), 187-204.
Damanpour, F. 1987, “The Adoption of Technological, Administrative, and Ancillary Innovations: Impact of Organizational Factors”. Journal of Management, 13(4), 675-688.
De Jong, J. P. J., & Den Hartog, D. N. (2010). Measuring Innovative Work Behavior. Creativity and Innovation Management, 19, 97.
Ding, L., Velicer, W. F., & Harlow, L. L. (1995). Effects of estimation methods, number of indicators per factor and improper solutions on structural equation modeling fit indices. Structural Equation Modeling, 2(2), 119-143.
Dosi, G. (1982). Technological paradigms and technological trajectories: A suggested interpretation of the determinants and directions of technical change. Brighton U.K.: Science Policy Research Unit, University of Sussex.
Fagerberg, J. (2005). Innovation: A Guide to the Literature. Oxford: Oxford University Press
Herkema, S. (2003). A Complex Adaptive Perspective on Learning within Innovation Projects. The Learning Organization, 10(6), 340- 346
Kanter, R. M. (1983). The change master: Innovation and Entrepreneurship in the American corporation. New York: Simon and Schuster
Kash, D. E. (1989). Perpetual Innovation: The New World of Competition. New York: Basic Books.
Kiani, M., Ahmad, M., & Gillani, S. (2019). Service innovation capabilities as the precursor to business model innovation: a conditional process analysis, Asian Journal of Technology Innovation. Retrieved March 3, 2019, from https://www.tandfonline.com/loi/rajt20
McFadzean, E. (2001). Jones and McFadzean, 1997. Strategic Change, 10, 267.
Morton, J. A. (1971). Organization for Innovation: A Systems Approach to Technical Management. New York: McGraw-Hill.
Mulligan, B. (2020). Economic Activity and the Value of Medical Innovation during a Pandemic. NBER Working Paper No. 27060, Department of Economics, University of Chicago. JEL No. E01, I18,O31.
Parker, S. K., Williams, H. M., & Turner, N. (2006). Modeling the antecedents of proactive behavior at work. Journal of Applied Psychology, 91(3), 636-652.
Paulus, P. B. (2000). Group, Teams and Creativity: The Creative potential of idea generating groups. Applied Psychology: An international Review. 49, 237-262.
Porter, M. E. (1990). The Competitive Advantage of Nations. London: Macmillan.
Rogers, E., & Shoemaker, F. (1978). Communication of innovations: A cross-cultural approach. New York: Free Press.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2016). A beginner’s guide to structural equation Modeling (4th ed.). New York: Taylor & Francis.
Thahira, A., Tjahjono, K., & Susanto, S. (2020). The Influence of Transactional Leadership on Organization Innovativeness (OI) Mediated by Organizational Learning Capability (OLC) in Medium Small Enterprise Kendari City. Jurnal Manajemen Bisnis, 11(1), 90-104.
Thomas, P. H. (1985). A Century of Invention and Technological Enthusiasm. American Genesis.
Vrakking, W. J. (1990). The Innovative Organization. Long Range Planning, 23(2), 94-102.
Vukovic, A., Damnjanovic, J., Papic-Blagojevic, N., Josanov-Vrgovic, I., & Gagic, S. (2018). Impact of Leadership on Innovation: Evidence from the Hotel Industry. Journal of Sustainable Business and Management Solutions in Emerging Economies, 23(3), 57-66.
White, M. A., & Bruton, G. D. (2007). The Management of Technology and Innovation: A Strategic Approach. Boston, MA: Cengage Learning Publishing.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
