การพัฒนาตัวบ่งชี้การจัดการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม เป็นฐานสู่การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จังหวัดชุมพร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะการจัดการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม และคุณลักษณะการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ 2) ศึกษาภาพอนาคตแนวโน้มองค์ประกอบการจัดการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมเป็นฐานสู่การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จังหวัดชุมพร และ 3) พัฒนาตัวบ่งชี้การจัดการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมเป็นฐานสู่การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จังหวัดชุมพร โดยในขั้นตอนที่ 1 ใช้เทคนิคการวิจัยการวิจัยทฤษฎีฐานราก โดยการศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และการวิจัยเอกสาร เพื่อให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับคุณลักษณะการจัดการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม และคุณลักษณะการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ และในขั้นตอนที่ 2 ใช้เทคนิคการวิจัยแบบอนาคต EDFR (Ethnographic Delphi Futures Research) โดยการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 17 คน ด้านองค์ประกอบหลักและองค์ประกอบย่อยในการนำมาพัฒนาตัวบ่งชี้การจัดการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมเป็นฐานสู่การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จังหวัดชุมพร ผลการวิจัยพบว่า คุณลักษณะด้านการจัดการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมเป็นฐานสู่การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จากการวิจัยทฤษฎีฐานราก ได้องค์ประกอบหลักจำนวน 11 องค์ประกอบ และแนวโน้มองค์ประกอบหลักและองค์ประกอบย่อยที่ได้จากการสัมภาษณ์รอบที่ 1 แบบสอบถามรอบที่ 2 จากผู้เชี่ยวชาญ ในประเด็นการพัฒนาตัวบ่งชี้การจัดการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมเป็นฐานสู่การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จังหวัดชุมพร ผู้วิจัยได้รวบรวมแนวโน้มองค์ประกอบหลักและองค์ประกอบย่อยที่ได้เป็นตัวบ่งชี้การจัดการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมเป็นฐานสู่การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จังหวัดชุมพร ได้ 9 ตัวบ่งชี้ ประกอบด้วย ตัวบ่งชี้หลักที่ 1 ความสร้างสรรค์ ตัวบ่งชี้หลักที่ 2 ความแท้ ตัวบ่งชี้หลักที่ 3 ประสบการณ์ ตัวบ่งชี้หลักที่ 4 การมีส่วนร่วม ตัวบ่งชี้หลักที่ 5 การจัดการ ตัวบ่งชี้หลักที่ 6 ความรู้ และทักษะ ตัวบ่งชี้หลักที่ 7 ชุมชนและเครือข่าย ตัวบ่งชี้หลักที่ 8 กระบวนการเรียนรู้ และตัวบ่งชี้หลักที่ 9 กิจกรรมทางวัฒนธรรม