Thailand Provincial Administration: Origins, Transitions and Prospects
Keywords:
Provincial Administration, Decentralization, Bureaucratic Reform, Provincial Governors, Administrative StructureAbstract
Thailand's provincial administration has long served as a critical mechanism for extending central government authority to the local level. Originating from administrative reforms during the reign of King Chulalongkorn (Rama V), the national administrative structure was organized into three tiers: central, provincial (regional), and local administration. Initially, provincial administration played a vital role in disseminating policies, budgets, and development projects to rural areas, largely through provincial governors and district chiefs. However, in recent decades, this role has come under scrutiny amid ongoing bureaucratic reforms and decentralization efforts. Challenges include functional overlaps with local government organizations and structural fragmentation arising from central ministries operating local offices independently. This article traces the historical evolution of Thailand's provincial administration, analyzes institutional problems that have emerged due to reforms, and proposes strategic recommendations to redefine the role, authority, and institutional relevance of provincial administration within a modern governance framework responsive to future development needs.
References
กรมการปกครอง. (2557). ข้อมูลทางการปกครองทั่วประเทศ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557. วันที่ค้นข้อมูล 6 ตุลาคม 2558, เข้าถึงได้จาก ttp://www.dopa.go.th/images/document/0301/01_copy.pdf
ไชยวัฒน์ ค้าชู และ ณัชชาภัทร อุ่นตรงจิตร. (2555). ประชาคมอาเซียนกับการปกครองท้องถิ่น. ส.เจริญ การพิมพ์.
จรวยพร ธรณินทร์. (2546). การปฏิรูประบบราชการไทย. วันที่ค้นข้อมูล 25 พฤษภาคม 2559, เข้าถึงได้จาก http:// www.moe.go.th /main2 /article/article_jarauwporn/article1.Htm
ทิพาวดี เมฆสวรรค์. (2540). การปฏิรูปภาคราชการสู่สภาพที่พึงปรารถนา: ทำอย่างไร ใครรับผิดชอบ. วารสารข้าราชการ, 42(2), 24-43.
นครินทร์ เมฆไตรรัตน์. (ม.ป.ป.). ข้อเสนอแนวทางการพัฒนาระบบบริหารราชการส่วนภูมิภาค. วันที่ค้นข้อมูล 15 ตุลาคม 2558, เข้าถึงได้จาก www.opdc.go.th/oldweb/Mission/File_download/1151565815- 1.ppt
นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ และคณะ. (ม.ป.ป.). ทิศทางการปกครองส่วนท้องถิ่นของไทยและต่างประเทศ. วันที่ค้นข้อมูล 25 พฤษภาคม 2558, เข้าถึงได้จาก http://www.local.moi.go.th/document%2010.pdf
เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ. (2545). การปฏิรูประบบราชการภายใต้กระแสการจัดการภาครัฐใหม่และข้อวิพากษ์. โรงพิมพ์บพิธการพิมพ์.
สถาบันพระปกเกล้า. (2547). สารานุกรมการปกครองท้องถิ่นไทย หมวดโครงสร้างภายนอก ลำดับที่ 4 โครงสร้างการบริหารราชการแผ่นดินกับการปกครองท้องถิ่น. ธรรมดาเพลส.
สถาบันพระปกเกล้า. (2552). เลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดทางตรง: แนวทางการขับเคลื่อนสู่ความสำเร็จ. วันที่ค้นข้อมูล 1 ตุลาคม 2558, เข้าถึงได้จาก http://kpi.ac.th/media/pdf/M10_209.pdf
สยามอินเทลลิเจนซ์ยูนิต. (2554). เปิดข้อเสนอ “คณะกรรมการปฏิรูป” เน้นกระจายอำนาจท้องถิ่นลดอานาจรัฐส่วนกลาง. วันที่ค้นข้อมูล 30 กันยายน 2558, เข้าถึงได้จาก http://www.siamintelligence. com/reform-committee-proposal/
สำนักกรรมาธิการ 2 สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. (2550). รายงานการพิจารณาศึกษาของคณะกรรมาธิการปกครอง สภานิติบัญญัติแห่งชาติ เรื่อง เอกภาพการปฏิบัติงานของผู้ว่าราชการจังหวัด. วันที่ค้นข้อมูล 1 ตุลาคม 2559, เข้าถึงได้จาก http://library.senate.go.th/ document/Ext2197/ 2197580_0002.PDF
สำนักงานนโยบายและแผน กระทรวงมหาดไทย. (2557). แผนยุทธศาสตร์ ตามภารกิจเฉพาะด้านของกระทรวงมหาดไทย 10 ปี. สำนักนโยบายและแผน กระทรวงมหาดไทย.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2558). วาระปฏิรูปที่ 3: การปรับโครงสร้างอำนาจส่วนกลางส่วนภูมิภาค และส่วนท้องถิ่น. สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
Downloads
Published
Issue
Section
License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.