อิทธิพลของพฤติกรรมผู้บริโภคกลุ่มขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจ และการรับรู้คุณภาพการบริการต่อการตัดสินใจใช้บริการร้านอาหารกึ่งผสมผสาน

Main Article Content

นิรุตติ เฟื่องขจร
ณัฐนรี สมิตร

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงปริมาณนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลทั่วไปของผู้บริโภคกลุ่มขับเคลื่อน
ทางเศรษฐกิจ 2) ศึกษาพฤติกรรมการใช้บริการร้านอาหารกึ่งผสมผสาน 3) ศึกษาการรับรู้คุณภาพ
การให้บริการร้านอาหารกึ่งผสมผสาน และ 4) ศึกษาอิทธิพลของพฤติกรรมผู้บริโภคและการรับรู้คุณภาพ
การบริการที่มีต่อการตัดสินใจใช้บริการร้านอาหารกึ่งผสมผสาน ตัวอย่างวิจัย คือ ผู้บริโภคที่อาศัยหรือทำงานอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครและมีประสบการณ์ในการใช้บริการร้านอาหารกึ่งผสมผสาน จำนวน 420 คน
ได้มาโดยการเลือกตัวอย่างแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างอิสระ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุ 31–35 ปี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ประกอบอาชีพพนักงานบริษัทเอกชน และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 20,001–30,000 บาท ส่วนใหญ่ใช้บริการร้านอาหารกึ่งผสมผสานเพื่อสังสรรค์กับเพื่อน นิยมใช้บริการในวันเสาร์ ช่วงเวลา 18.01–20.00 น. มีความถี่ในการใช้บริการ 2–3 ครั้งต่อเดือน และมาใช้บริการเป็นกลุ่มจำนวน
3–5 คน การรับรู้คุณภาพการให้บริการอยู่ในระดับมากที่สุด โดยรายการที่มีค่าเฉลี่ยสูง ได้แก่ ความรู้สึกปลอดภัยในการชำระเงินหรือทำธุรกรรมทางการเงินภายในร้าน ความสุภาพและเป็นมิตรของพนักงาน
ความสะอาดของร้าน และความรวดเร็วในการตอบสนองต่อความต้องการของผู้บริโภค ผลการวิเคราะห์
ความแปรปรวนพบว่า ผู้บริโภคที่มีช่องทางการรับข้อมูล สถานที่ตั้งที่เลือกใช้บริการ และพฤติกรรมการจองแตกต่างกัน มีการตัดสินใจใช้บริการแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณพบว่า การรับรู้คุณภาพการบริการและพฤติกรรมผู้บริโภคสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวน
ของการตัดสินใจใช้บริการได้ร้อยละ 67.5 (R² = .675) โดยมิติคุณภาพการบริการที่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การตอบสนอง ลักษณะทางกายภาพ ความมั่นใจได้ และการเข้าถึงจิตใจ ขณะที่ด้านความน่าเชื่อถือไม่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เฟื่องขจร น., & สมิตร ณ. (2026). อิทธิพลของพฤติกรรมผู้บริโภคกลุ่มขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจ และการรับรู้คุณภาพการบริการต่อการตัดสินใจใช้บริการร้านอาหารกึ่งผสมผสาน. วารสารการวัด ประเมินผล สถิติ และการวิจัยทางสังคมศาสตร์, 7(2), 53–71. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/mesr/article/view/293890
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2567). รายงานแนวโน้มธุรกิจ ไตรมาสที่ 2/2567. ธนาคารแห่งประเทศไทย.

ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2568, 23 พฤษภาคม). ธุรกิจร้านอาหารและร้านเครื่องดื่มปี 2568 คาดโตแค่ 2.8% เศรษฐกิจซบกระทบการใช้จ่ายตลาดนักท่องเที่ยวต่างชาติเสี่ยงไม่โต. https://www.kasikornresearch.com/TH/analysis/k-social-media/Pages/IAO132-Restaurant-Industry-FB-2025-05-23.aspx

สุรกิจ เข็มแก้ว และประวีณา คาไซ. (2567). พฤติกรรมการใช้บริการและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการร้านอาหารแบบ “เชฟส์เทเบิ้ล” ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 18(2), 54–68.

Bojanic, D. C., & Rosen, L. D. (1994). Measuring service quality in restaurants: An application of the SERVQUAL instrument. Hospitality Research Journal, 18(1), 3–14. https://doi.org/10.1177/109634809401800102

Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education Limited.

Parasuraman, A., et al. (1994). Reassessment of expectations as a comparison standard in measuring service quality: Implications for further research. Journal of Marketing, 58(1), 111–124. doi:10.1177/002224299405800109.

Pine, B. J., II, & Gilmore, J. H. (1998). Welcome to the experience economy. Harvard Business Review, 76(4), 97–105.

Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2000). Consumer behavior (7th ed.). Prentice Hall.

Zanetta, L. D. A., et al. (2024). How does the consumer choose a restaurant? An overview of the determinants of consumer satisfaction. Food Research International, 186, 114369. https://doi.org/10.1016/j.foodres.2024.114369