การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการตำหนิตนเองด้านการเรียนกับภาวะหมดไฟในการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินระดับการตำหนิตนเองด้านการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี 2) ประเมินภาวะหมดไฟในการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการตำหนิตนเองด้านการเรียนและภาวะหมดไฟในการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี 4) ศึกษาความสามารถในการพยากรณ์ของการตำหนิตนเองด้านการเรียนที่มีต่อภาวะหมดไฟในการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี โดยเป็นวิจัยเชิงสำรวจ ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีที่ลงทะเบียนเรียนในปีการศึกษา 2567 กำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยในภาคเหนือ จำนวน 3 กลุ่มสาขาวิชา คือ กลุ่มสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กลุ่มสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ และกลุ่มสาขาวิชามนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ โดยใช้การสุ่มแบบโควต้า จำนวน 406 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบวัดการตำหนิตนเองด้านการเรียน มีลักษณะเป็นแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ (ตั้งแต่ 1 = น้อยที่สุด ถึง 5 = มากที่สุด) จำนวน 12 ข้อ มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .903 และแบบวัดภาวะหมดไฟในการเรียนในนักศึกษามหาวิทยาลัยซึ่งเป็นแบบประมาณค่า 5 ระดับ (ตั้งแต่ 0 = ไม่เคย ถึง 4 = ตลอดเวลา) จำนวน 26 ข้อ มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .918 จากนั้นนำผลมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ความถี่ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐาน ได้แก่ การวิเคราะห์หาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษา พบว่า การตำหนิตนเองด้านการเรียนมีความสัมพันธ์ทางบวกกับภาวะหมดไฟในการเรียนของนักศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ .616 นอกจากนี้ พบว่า องค์ประกอบของการตำหนิตนเองด้านการเรียน ประกอบด้วย การตำหนิพฤติกรรมตนเอง และการตำหนิคุณลักษณะเฉพาะของตนเอง สามารถร่วมกันพยากรณ์ภาวะหมดไฟในการเรียน ร้อยละ 42 โดยมีเพียงการตำหนิคุณลักษณะเฉพาะของตนเองเพียงองค์ประกอบเดียวที่สามารถพยากรณ์ภาวะหมดไฟในการเรียนของนักศึกษาได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (β= .612)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและบทความในวารสารการวัด ประเมินผล สถิติ และการวิจัยทางสังคมศาสตร์ เป็นแนวคิดของผู้เขียน มิใช่ความคิดเห็นของกองบรรณาธิการวารสาร จึงมิใช่ความรับผิดชอบของวารสารการวัด ประเมินผล สถิติ และการวิจัยทางสังคมศาสตร์ บทความในวารสารต้องไม่เคยตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน และสงวนสิทธิ์ตามกฎหมายไทย การจะนำไปเผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
ทัศนา พุทธประสาท. (2565). ‘Academic burnout’ เมื่อความร้าวรานของการหมดไฟไม่ได้เกิดแค่ในวัยทำงาน. The MATTER. https://thematter.co/social/acdemic-burnout-is-systematic/191502
เฌอรีน ชิสา เกลี้ยงแก้ว. (2566). คุณสมบัติการวัดทางจิตวิทยาของมาตรวัดภาวะหมดไฟในการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัย [ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่]. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. https://cmudc.library.cmu.ac.th/frontend/Info/item/dc:173706
ภัทธิรา ธีรสวัสดิ์. (2566). Human error หนึ่งองค์ความรู้พื้นฐานของนักสื่อสารเพื่อการจัดการนวัตกรรม. http://cosci.swu.ac.th/news-event/cas/2023/human-error
Besharat, M. A., Eisler, I., & Dare, C. (2001). The Self- and Other-Blame Scale (SOBS): The background and presentation of a new instrument for measuring blame in families. Journal of Family Therapy, 23(2), 208–223. https://doi.org/10.1111/1467-6427.00179
Chen, Y., Peng, Y., Xu, H., & O’Brien, W. H. (2018). Age differences in stress and coping: Strategies mediate the relationship between age and positive affect. The International Journal of Aging and Human Development, 86(4), 347–363. https://doi.org/10.1177/0091415017720890
Doolittle, B. R., & Windish, D. M. (2015). Correlation of burnout syndrome with specific coping strategies, behaviors, and spiritual attitudes among interns at Yale University, New Haven, USA. Journal of Educational Evaluation for Health Professions, 12, 41. https://doi.org/10.3352/jeehp.2015.12.41
Erikson, E. H. (1968). Identity: Youth and crisis. Norton & Co.
Garnefski, N., & Kraaij, V. (2007). The cognitive emotion regulation questionnaire: Psychometric features and prospective relationships with depression and anxiety in adults. European Journal of Psychological Assessment, 23(3), 141–149. https://doi.org/10.1027/1015-5759.23.3.141
Han, B., Compton, W. M., Blanco, C., Colpe, L., Huang, L., & McKeon, R. (2018). National trends in the prevalence of suicidal ideation and behavior among young adults and receipt of mental health care among suicidal young adults. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 57(1), 20–27. https://doi.org/10.1016/j.jaac.2017.10.013
Hicks, T., & Heastie, S. (2008). High school to college transition: A profile of the stressors, physical and psychological health issues that affect the first-year on-campus college student. Journal of Cultural Diversity, 15(3), 143–147. https://pubmed.ncbi.
nlm.nih.gov/19025202/
Janoff-Bulman, R. (1979). Characterological versus behavioral self-blame: Inquiries into depression and rape. Journal of Personality and Social Psychology, 37(10), 1798–1809. https://doi.org/10.1037/0022-3514.37.10.1798
Kusalaruk, P., & Saravithi, J. (2023). Coping strategies and relationship with burnout among residents in Thailand. European Psychiatry, 66(1), 321–322. https://doi.org/10.1192/j.eurpsy.2023.711
Lamas, H. A. (2015). School performance. Propósitos y Representaciones, 3(1), 313–386. https://doi.org/10.20511/pyr2015.v3n1.74
Mather, M. (2012). The emotion paradox in the aging brain. Annals of the New York Academy of Sciences, 1251(1), 33–49. https://doi.org/10.1111/j.1749-6632.2012.06471
Robinson, M. (2022). The role of trauma coping, self-efficacy and shame in the relationship between variants of self-blame and psychological outcomes (Master’s thesis). California State University, San Bernardino. https://scholarworks.lib.csusb.edu/etd/1406
Smith, A. M. (2005). Responsibility for attitudes: Activity and passivity in mental life. Ethics, 115(2), 236–271. https://doi.org/10.1086/426957
Snipes, J., & Loan, T. (2017). Growth mindset, performance avoidance, and academic behaviors in Clark County School District (REL 2017–226). U.S. Department of Education, Institute of Education Sciences. https://ies.ed.gov/ncee/edlabs
Spataro, B. M., Tilstra, S. A., Rubio, D. M., & McNeil, M. A. (2016). The toxicity of self-blame: Sex differences in burnout and coping in internal medicine trainees. Journal of Women’s Health, 25(11), 1147–1152. https://doi.org/10.1089/jwh.2015.5604
Tomaszek, K., & Muchacka-Cymerman, A. (2022). How do high and low burnout students cope with stressful situations? Examining associations between coping mechanism and school burnout syndrome. Educational Studies Review, 1(36), 199–215. https://doi.org/10.12775/PBE.2022.00
