องค์ความรู้เพื่อส่งเสริมการบริโภคผักผลไม้อินทรีย์ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ประชากรไทยบริโภคผักผลไม้ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานและการเข้าถึงผักผลไม้ที่ปลอดภัยยังมีน้อย ส่งผลต่อสุขภาวะของคนไทย การดำเนินการเพื่อให้ทุกคนได้เข้าถึงผักผลไม้ปลอดภัยจึงมีความสำคัญ จำเป็นต้องมีองค์ความรู้วิชาการเป็นพื้นฐาน การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อบ่งชี้ส่วนขาดขององค์ความรู้และเพื่อพัฒนาข้อเสนอแนะเชิงนโยบายด้านการพัฒนาองค์ความรู้เพื่อส่งเสริมการบริโภคผักผลไม้อินทรีย์ในประเทศไทย การศึกษาใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้กำหนดนโยบายและขับเคลื่อนการส่งเสริมการผลิตและบริโภคผักผลไม้อินทรีย์ใน 5 หน่วยงาน ผลการวิจัยพบว่า หน่วยงานราชการขาดการบูรณาการในการผลิตองค์ความรู้ร่วมกัน อีกทั้งการสำรวจที่ทำเป็นประจำเพื่อสร้างฐานข้อมูลยังมีน้อย นอกจากนี้ทุกหน่วยงานยังคงขาดองค์ความรู้ที่จำเป็นในการสนับสนุนการบริโภคผักผลไม้อินทรีย์ เมื่อใช้ Social Practice Theory เป็นกรอบในการวิเคราะห์พบว่าหน่วยงานต้องการองค์ความรู้ด้านการจำหน่ายผักผลไม้อินทรีย์มากที่สุด รองลงมาคือองค์ความรู้เรื่องการผลิตผักผลไม้อินทรีย์และองค์ความรู้เรื่องการบริโภคผักผลไม้อินทรีย์ ผู้วิจัยจึงเสนอให้ กระทรวงสาธารณสุข กระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงเกษตรและสหกรณ์การเกษตรนำหัวข้อองค์ความรู้ที่ทุกหน่วยงานต้องการจากงานวิจัยชิ้นนี้ มาจัดลำดับความสำคัญ และวางแผนการศึกษาร่วมกัน โดยอาศัยกลไกของคณะกรรมการพัฒนาเกษตรอินทรีย์แห่งชาติซึ่งมีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายในการดำเนินการบูรณาการแนวทาง มาตรการ แผนงานและงบประมาณกับส่วนราชการที่เกี่ยวข้อง และทำการเผยแพร่องค์ความรู้ เพื่อให้องค์กรพัฒนาเอกชนที่สนับสนุนการผลิตและบริโภคผักผลไม้อินทรีย์ นำองค์ความรู้ไปใช้กำหนดกลยุทธ์ในการขับเคลื่อนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Kantamaturapoj, K. (2012). Sustainable food consumption in urban Thailand: an emerging market? (PhD), Wageningen University.
Kanungsukkasem, U. et al., (2009). Fruit and vegetable consumption in rural adults population in INDEPTH HDSS sites in Asia. Global health action, 2.
Lock, K. et al., (2005). The global burden of disease attributable to low consumption of fruit and vegetables: implications for the global strategy on diet. Bulletin of the World Health Organization, 83(2), 100-108.
Pastor-Valero et al., (2014). Education and WHO recommendations for fruit and vegetable intake are associated with better cognitive function in a disadvantaged Brazilian elderly population: a population-based cross-sectional study. PloS one, 9(4), e94042.
Spaargaren, G., & Van Vliet, B. (2000). Lifestyles, consumption and the environment: The ecological modernization of domestic consumption. Environmental Politics, 9(1), 50-76.
van't Veer et al., (2000). Fruits and vegetables in the prevention of cancer and cardiovascular disease. Public health nutrition, 3(01), 103-107.
ณรงค์ ศิขิรัมย์. (2556). อาหารปลอดภัยนำครัว ไทยสู่ครัวโลกและความอยู่รอดของอุตสาหกรรมอาหารไทย. SUD Research Journal Sciences and Technology (วารสาร วิจัย ม สด สาขา วิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยี, 5(1), 71-84.
ณัชชา ลูกรักษ์ และคณะ (2556). ปัญหาและอุปสรรคในการปรับเปลี่ยน เพื่อการผลิตพืชผักอินทรีย์ของเกษตรกรจังหวัดราชบุรีที่ผ่านการอบรมโครงการพัฒนาระบบเกษตรอินทรีย์. Thai Journal of Science and Technology, 2(2), 125-133.
สถาบันโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล . (2555). การเพิ่มการบริโภคพืช ผัก ผลไม้ (ชนิพรรณ บุตรยี่ Ed.). โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์.
สถาบันโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล และภาคีเครือข่ายด้านอาหารและโภชนาการ. (2557). ผักและผลไม้เพื่อความมั่นคงทางโภชนาการ. Paper presented at the การประชุมวิชาการแห่งชาติด้านอาหารและโภชนาการเพื่อสุขภาพ ครั้งที 1, กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2555). สถิติการเกษตรของประเทศไทยปี 2555 (เอกสารสถิติการเกษตร เลขที่ 402). (0857-6610). http://www.oae.go.th/download/download_journal/yearbook55.pdf
