การสร้างกลยุทธ์การตลาดของธุรกิจท่องเที่ยว กรณีศึกษา ผู้ประกอบการ ธุรกิจท่องเที่ยวบริเวณสะพานมิตรภาพไทย-ลาว จังหวัดหนองคาย

Main Article Content

พลอยนภัส สุทธิภัทรานนท์
ภิเษก ชัยนิรันดร์

บทคัดย่อ

 การศึกษาในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ถึงแนวทางการดำเนินรูปแบบธุรกิจท่องเที่ยว เพื่อวิเคราะห์จุดแข็งจุดอ่อนโอกาสและอุปสรรคธุรกิจท่องเที่ยว และเพื่อศึกษาความต้องการของนักท่องเที่ยวและวิเคราะห์แนวทางการกำหนดกลยุทธ์การตลาดเพื่อส่งเสริมและกระตุ้นการพัฒนาธุรกิจท่องเที่ยวบริเวณสะพานมิตรภาพไทย-ลาว จังหวัดหนองคาย โดยใช้แบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูลกับกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งเป็นนักท่องเที่ยวและผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวบริเวณด่านสะพานไทย-ลาว จังหวัดหนองคาย จำนวน 400 คนและ 5 บริษัทตามลำดับ ทั้งนี้สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-Test, One-Way ANOVA และ Chi-Square ผลการศึกษา ทำให้ผู้วิจัยจัดทำกลยุทธ์ของส่วนประสมทางการตลาดบริการ (7’Ps) ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ คือ สร้างแพ็คเกจท่องเที่ยวสำหรับผู้หญิง สร้างแพ็คเกจโฮมสเตย์แบบครอบครัว สร้างแพ็คเกจที่สามารถเลือกและจัดแพ็คเกจได้เองตามต้องการ ด้านราคา คือ จัดแพ็คเกจที่มีค่าใช้จ่ายอยู่ในระดับปานกลาง ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย คือ จำหน่ายแพ็คเกจท่องเที่ยวผ่านระบบหรือช่องทางอินเทอร์เนต ผ่านทางเว็บไซด์ของบริษัทหรือการเข้าร่วมรวมกลุ่มการขายแพ็คเกจทัวร์ต่างๆ ด้านการส่งเสริมการตลาด คือ สร้างการส่งเสริมการตลาดให้ตรงกลุ่มเป้าหมายตามวัยของนักท่องเที่ยวซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในช่วง 35-44 ปี และ 25-34 ปี ด้านบุคคล คือ มีการจัดอบรมเพื่อสร้างความเชี่ยวชาญและชำนาญแก่พนักงานเพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าและการปฏิบัติตามเวลา ด้านการสร้างและนำเสนอลักษณะทางกายภาพ คือ การสร้างคุณภาพโดยรวมของธุรกิจทั้งทางด้านกายภาพและรูปแบบการให้บริการเพื่อสร้างคุณค่าให้กับลูกค้า ด้านกระบวนการ คือ พัฒนาโครงสร้างขององค์กรให้มีมาตรฐานเพื่อจะทำให้ธุรกิจประสบความสำเร็จ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุทธิภัทรานนท์ พ., & ชัยนิรันดร์ ภ. (2018). การสร้างกลยุทธ์การตลาดของธุรกิจท่องเที่ยว กรณีศึกษา ผู้ประกอบการ ธุรกิจท่องเที่ยวบริเวณสะพานมิตรภาพไทย-ลาว จังหวัดหนองคาย. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 10(2), 1–14. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmscrru/article/view/127009
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

พลอยนภัส สุทธิภัทรานนท์

 *นักศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัย ขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย (2557) **บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ คณะบริหารธุรกิจ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (2549), ปัจจุบันเป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย

ภิเษก ชัยนิรันดร์

**บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ คณะบริหารธุรกิจ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (2549),
ปัจจุบันเป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา กรมการท่องเที่ยว. (2556). สรุปสถานการณ์นักท่องเที่ยว มกราคม-ธันวาคม 2556. กรุงเทพฯ: กรมการท่องเที่ยว.

การท่องเที่ยวเส้นทางสายไหม จังหวัดนครราชสีมา. (2554).ข้อมูลอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว: อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวไทย. (ออนไลน์). แหล่งที่มา:http://www.nakhonchaiburin.net สืบค้นเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2554

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.(2554).สถิตินักท่องเที่ยว.(ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://www.tat.or.thสืบค้นเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2554,

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.(2554).สถิติการท่องเที่ยวระหว่างปี 2541-2550.(ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://www.tourism.go.th สืบค้นเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2554.

กิตติพันธ์ คงสวัสดิเกียรติและคณะ.(2552).ระเบียบวิธีวิจัยทางธุรกิจ. กรุงเทพฯ: เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่น อินโดไชน่า.

ฉลองศรีพิมลสมพงศ์. (2544). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2556). ภาวะเศรษฐกิจไทย ปี 2556. แหล่งที่มา: http://www.bot.or.th/Thai/EconomicConditions/Thai/report/DocLib_/Annual_Y56_T.pdf สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2558

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2548). การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: เพรสแอนด์ดีไซน์.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2541). การบริหารการตลาดยุคใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: พัฒนาศึกษา.

สมใจ วงศ์เทียนชัย. (2547).ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวในจุดผ่านแดนไทย-พม่า อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก.สารนิพนธ์สาขาวิชาการตลาด คณะบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยศรีนครินวิโรฒ.

สมชาติ กิจยรรยง. (2536). สร้างบริการ สร้างความประทับใจ. กรุงเทพฯ: เดช-เอนการพิมพ์.

สมศักดิ์ ประดิษฐบงกช. (2555). กลยุทธ์การปรับตัวต่อการค้าเสรีในกลุ่มประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนของผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยวประเภท Outbound ในเขตกรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักบริการข้อมูลและสารสนเทศ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2552). ข้อมูลเพื่อการค้นคว้า: SWOT ANALYSIS(ออนไลน์). แหล่งที่มา:http://www.idis.ru.ac.th สืบค้นเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2554.

สำอางค์ งามวิชา. (2543). การบริหารการตลาด. พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

สุเทพ พันประสิทธิ์ (2547).กลยุทธ์การจัดการเรื่องการส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดชายแดนไทยและกัมพูชา กรณีศึกษาจังหวัดสระแก้ว บุรีรัมย์ สุรินทร์ และศรีสระเกษ. รายงานวิจัยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

เสรีวงษ์มณฑา. (2542).การวิเคราะห์พฤติกรรมผู้บริโภค.กรุงเทพฯ: Diamond in business world.

Heizer, Jay H., & Render, B. (1996).Production and Operation Management: Strategic and Tactical. New York : Prentice Hall.

Kotler, Philip. (2003). Marketing Management. 11th Edition, New Jersey: Prentice-Hall.

Kurtz, David L. (2008). Principles of Contemporary Marketing. China: South-Western.

World Tourism Orgamization (2015). Tourism 2020 Vision. Available at http://www. http://www.unwto.org/facts/eng/vision.htm 15 January 2015