The Influence of Innovation and Digital Technology on the Performance of Small and Medium-Sized Enterprises in Chiang Mai Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research endeavor sought to (1) investigate the perceptions of small and medium-sized enterprise (SME) entrepreneurs regarding factors related to innovation, digital technology, and business performance; (2) analyze the impact of innovation on the business performance of SMEs in Chiang Mai Province; and (3) explore the effects of digital technology on the business performance of SMEs in Chiang Mai Province. The sample consisted of 400 SME entrepreneurs in Chiang Mai Province. A structured questionnaire was employed as the primary instrument for data collection. The statistical techniques used in this study included frequency, percentage, mean, standard deviation, and structural equation modeling (SEM).
The findings indicated that entrepreneurs’ perceptions of innovation factors were at the highest level, with a mean score of 4.33. This was followed by digital technology, which was rated at a high level with a mean score of 3.75, while business performance was also rated at a high level, with a mean score of 3.56. The results showed that innovation did not have a significant positive direct effect on the business performance of SMEs in Chiang Mai Province. In contrast, digital technology demonstrated a positive direct effect on the business performance of SMEs in Chiang Mai Province, with statistical significance at the 0.01 level. These findings suggest that digital technology plays a crucial role in enhancing SME performance, particularly through the effective use of digital systems to manage customer experience and create maximum value. Furthermore, emphasizing digital talent by developing existing personnel and recruiting new employees to fill skill gaps can further improve organizational performance efficiency and contribute to long-term business success.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2568). กระทรวงอุตสาหกรรม โชว์ผลงานยกระดับ SME เสริมแกร่งธุรกิจสู่ความยั่งยืนพร้อมรับยุคดิจิทัล ผ่าน 2 โครงการกองทุนฯ ประชารัฐ สร้างมูลค่ารวมกว่า 383 ล้านบาท. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2568, จาก https://www.industry.go.th/th/secretary-of-industry/15224
กรุงเทพธุรกิจ. (2566). ปิดจุดอ่อนให้เอสเอ็มอี ด้วยนวัตกรรมสร้างธุรกิจยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ 24 พฤจิกายน 2567, จาก https://www.bangkokbiznews.com/corporate-moves/business/business/1084910
โกศล จิตวิรัตน์. (2562). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการเปลี่ยนแปลงสู่องค์การดิจิทัลไทยแลนด์ 4.0 ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการ Veridian E –Journal,Silpakorn University, สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 12(6), 1796-1816.
ชนิกานต์ พนมอุปถัมภ์. (2563). นวัตกรรมการตลาดที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงานของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของอุตสาหกรรมเซรามิกในประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย, 15(2), 239-257.
ชูพงษ์ พันธุ์แดง. (2564). การจัดการนวัตกรรมทางธุรกิจที่ส่งผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจ SMEs ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยธนบุรี, 15(2), 44-53.
ณัฐวุฒิ เหมาะประมาณ, และ เกิดศิริ เจริญวิศาล. (2565). การประยุกต์เทคโนโลยีและนวัตกรรมสำหรับอุตสาหกรรมโรงแรมยุคดิจิทัล. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 251-266.
ณิชากานต์ ลันขุนทด, สุขสันติ์ หอพิบูลสุข, และ ขวัญกมล ดอนขวา. (2565). ปัจจัยนวัตกรรมของธุรกิจอุตสาหกรรมก่อสร้างที่มีต่อผลการดำเนินงานอย่างยั่งยืน. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 16(4), 243-254.
ธนกร แก้วมณี, และ จิรพล จิยะจันทน์. (2561). บทบาทของนวัตกรรมต่อความสำเร็จของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมประเภทเฟอร์นิเจอร์และสินค้าตกแต่งบ้าน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 6(2), 606-618.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2555). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
นโรดม แจ่มจรัส, และ วัลย์ลดา ทองเย็นบุริศร์. (2565). รูปแบบการพัฒนาธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล. วารสาร มจร เลย ปริทัศน์, 3(3), 103-112.
นอร์ทพลับบลิคนิวส์. (2566). เอกชนเชียงใหม่เดินหน้าแผนพัฒนาเศรษฐกิจ SMEs ระยะ 5 ปี ขับเคลื่อนด้วยเศรษฐกิจสร้างสรรค์ด้วยกลยุทธ์ High Growth SMEs. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2566, จาก https://www.northpublicnews.com/%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2/
บุญสม เดชขจร. (2565). การศึกษาการยอมรับเทคโนโลยีและนวัตกรรมของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ใน จังหวัดชลบุรี. (งานนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์.
เบญจวรรณ เปี่ยมสุวรรณ และ พภัสสรณ์ วรภัทร์ถิระกุล. (2563). ความสามารถทางการแข่งขันโดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของบริษัท ขนส่ง จำกัด. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(5), 114-129.
ประสาน นันทะเสน. (2565). การพัฒนารูปแบบความสามารถทางนวัตกรรมของธุรกิจสตาร์ทอัพในประเทศไทย. วารสารการจัดการธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา, 11(2), 1-17.
ปาริฉัตร ตู้ดำ และ มูหำหมัด สาแลบิง. (2560). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุขององค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อความสามารถทางนวัตกรรมของธุรกิจอาหารฮาลาลในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของไทย. Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences, 6(2), 189-211.
พยัต วุฒิรงค์. (2562). การจัดการนวัตกรรม ทรัพยากร องค์การแห่งการเรียนรู้ และนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชมณ พลายมี. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจในการนำนวัตกรรมไปใช้ในวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม(SMEs). (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล, วิทยาลัยการจัดการ.
ภัทรพล ชุ่มมี. (2565). นวัตกรรมการตลาดที่ส่งอิทธิพลต่อการสร้างมูลค่าเพิ่มของธุรกิจเพื่อสังคม. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(12), 147-159.
ภัทรานิษฐ์ ก้อนจันทร์เทศ. (2564). การเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล (Digital Transformation) ต่อความยั่งยืนของธุรกิจร้านอาหาร SME: ในบริบทของการแพร่ระบาดของโรคโควิด - 19. (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล, วิทยาลัยการจัดการ.
มฑุปายาส ทองมาก. (2564). เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อธุรกิจ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ร่มโพธิ์ สุวรรณิก, และ วิชิต อู่อ้น. (2566). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่ความเป็นดิจิทัลสำหรับวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในประเทศไทย. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 15(1), 32-47.
รัชตา กาญจนโรจน์, วิชิต อู่อ้น, และ กัลยารัตน์ ธีระธนชัยกุล. (2565). แบบจำลองผลการดำเนินงานทางธุรกิจของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ภาคการผลิตของประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 9(1), 127-142.
รุ่งเกียรติ รัตนบานชื่น, กฤษฎ์เลิศ สัมพันธารักษ์ และ สันติธาร เสถียรไทย. (2565). ทักษะด้านดิจิทัลและระดับการเปลี่ยนผ่านด้านดิจิทัลของผู้ประกอบธุรกิจรายย่อยและขนาดเล็กในประเทศไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เรวัต ตันตยานนท์. (2564). SMEs กับนวัตกรรมการบริการ. สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2567, จาก https://www.bangkokbiznews.com/business/915164
ศตายุ ร่มเย็น. (2562). ความสามารถทางนวัตกรรม และความสามารถทางการตลาดที่ส่งผลต่อการดำเนินงานของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ในเขตพื้นที่จังหวัดสงขลา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, คณะวิทยาการจัดการ.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2565). จำนวนผู้ประกอบการจำแนกตามจังหวัด. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2566, จาก https://www.smebigdata.com/msme/dashboard-a-download
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2566). แผนการส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดย่อม ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2566-2570). สืบค้นเมื่อ 24 เมษายน 2566, จาก https://new.sme.go.th/uploads/file/download-20230412083828.pdf
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ.2566-2570). สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2566, จาก https://www.nesdc.go.th/the-national-economic-and-social-development-plan/the-thirteenth-plan-2023-2027/
สุชาติ ไตรภพสกุล, และ ชาคริต พิชญางกูร. (2563). การจัดการนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุดารัตน์ พิมลรัตนกานต์ และ วิโรจน์ เจษฎาลักษณ์. (2562). ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อความสามารถในการจัดการนวัตกรรมซึ่งจะส่งผลต่อการบรรลุผลสำเร็จทางการตลาดและความได้เปรียบทางการแข่งขันของผู้ประกอบการสินค้าเกษตรซึ่งจะนำไปสู่ผลการดำเนินงานขององค์การ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี, 13(3), 120-132.
สุรีย์ กาญจนวงศ์, ไพศาล จันทรังษี, ชิษณุพงศ์ ทองพวง, และ ปภากร สุวรรณธาดา. (2563). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างการจัดการเชิงกลยุทธ์ การจัดการเทคโนโลยีดิจิทัล กับความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืนของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 26(1), 56-67.
อธิรัฐ รัตนเศรษฐ, และ บุรพร กําบุญ (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพการบริการ นวัตกรรมเชิงคุณค่า และการตลาดอิเล็กทรอนิกส์ที่มีอิทธิพลต่อผลการดําเนินงานของธุรกิจโรงแรมขนาดเล็กในประเทศไทย. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 10(1), 243-254.
อรจันทร์ ศิริโชติ. (2564). การยอมรับเทคโนโลยีของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในจังหวัดสงขลา. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 1-15.
เอกวิทย์ มณีธร, และ เขมมารี รักษ์ชูชีพ. (2564). นวัตกรรมการจัดการ แนวคิด ทฤษฎีและการประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการทั้งภาครัฐและเอกชน. กรุงเทพฯ: บริษัททริเพิ้ล กรุ๊ป จำกัด.
Akter, S., Hossain, M. A., Sajib, S., Sultana, S., Rahman, M., Vrontis, D., & McCarthy, G. (2023). A framework for AI-powered service innovation capability: Review and agenda for future research. Technovation, 125, DOI: 10.1016/j.technovation.2023.102768
Boffa, E., & Maffei, A. (2024). Investigating the impact of digital transformation on manufacturers’ business model: Insights from Swedish industry. Journal of Open Innovation: Technology, Market and Complexity, 10(2), DOI: 10.1016/j.joitmc.2024.100312
Byrne, B. M. (1989). A Primer of LISREL: Basic Applications and Programming for Confirmatory Factor Analytic Models. Heidelberg: Springer-Verlag.
Chen, Y. Y. K., Jaw, Y. L., & Wu, B. L. (2016). Effect of digital transformation on organizational performance of SMEs: Evidence from The Taiwanese textile industry’s web portal. Internet Research, 26(1), 186-212.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Davenport, T. H., & Harris, J. G. (2007). Competing on Analytics: The New Science of Winning. Boston: Harvard Business Press.
Goffin, K., & Mitchell, R. (2016). Innovation Management: Effective Strategy and Implementation (3rd ed.). Basingstoke: Palgrave Macmillan.
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2017). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Hammer, M., & Champy, J. (2009). Reengineering the Corporation: A Manifesto for Business Revolution. New York: Zondervan.
He, M. (2024). Financial and non financial performance measures in small and medium businesses. (Doctoral Thesis). Universidad Complutense De Madrid, Facultad De Ciencias Económicas Y Empresariales.
Khin, S., & Ho, T. C. (2019). Digital technology, digital capability and organizational performance: A mediating role of digital innovation. International Journal of Innovation Science, 11(2), 177–195.
Kline, R. B. (2005). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. New York: Guilford Press.
Melo, I. C., Queiroz, G. A., Junior, P. N. A., de Sousa, T. B., Yushimito, W. F., & Pereira, J. (2023). Sustainable digital transformation in small and medium enterprises (SMEs): A review on performance. Heliyon, 9(3), DOI: 10.1016/j.heliyon.2023.e13908
Nevi, G., Bastone, A., Bernhard, F., & Dezi, L. (2025). Digital platforms adoption in a highly regulated market. Journal of Innovation Economics & Management, 2025/1(46), 139-165.
Okumu, I. M., & Buyinza, F. (2020). Performance of small and medium-sized enterprises in Uganda: The role of innovation (Research Paper). Nairobi: African Economic Research Consortium.
Ortega, A. M., & Serna, M. (2020). Determinants of innovation performance of organization in regional innovation system from a developing country. International Journal of Innovation Science, 12(3), 345-362.
Otache, I., & Usman, T. O. (2024). Entrepreneurial management, competitive advantage and SME performance: Evidence from an emerging economy. European Business Review, 36(6), 997-1014.
Paiola, M., Agostini, L., Grandinetti, R., & Nosella, A. (2022). The process of business model innovation driven by IoT: Exploring the case of incumbent SMEs. Industrial Marketing Management, 103, 30-46.
Rogers, E. M., Singhal, A., & Quinlan, M. M. (2014). Diffusion of innovations. In An Integrated Approach to Communication Theory and Research (pp. 432-448). New York: Routledge.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research, 2(2), 49–60.
Schilling, M. A. (2017). Strategic Management of Technological Innovation (5th ed.). New York: McGraw-Hill.
Tanaka, J. S., & Huba, G. J. (1989). A fit index for covariance structure models under arbitrary GLS estimation. British Journal of Mathematical and Statistical Psychology, 42(2), 233-239.
Tidd, J., & Bessant, J. (2021). Managing Innovation: Integrating Technological, Market and Organizational Change (7th ed.). Hoboken, NJ: Wiley.
Ungerman, O., Dedkova, J., & Gurinova, K. (2018). The impact of marketing innovation on the competitiveness of enterprises in the context of industry 4.0. Journal of Competitiveness, 10(2), 138-148.
Wachira, P. M. (2024). Entrepreneurial capabilities and performance of small and medium enterprises in Kenya. (Doctoral dissertation). Jomo Kenyatta University of Agriculture and Technology.
Wang, Z., Lin, S., Chen, Y., Lyulyov, O., & Pimonenko, T. (2023). Digitalization effect on business performance: Role of business model innovation. Sustainability, 15(11), DOI: 10.3390/su15119020
Westerman, G., Bonnet, D., & McAfee, A. (2014). Leading Digital: Turning Technology into Business Transformation. Boston: Harvard Business Review Press.
Yulianto, E., & Supriono. (2023). Effect of open innovation on firm performance through type of innovation: Evidence from SMEs in Malang City, East Java, Indonesia. Cogent Business & Management, 10(3), DOI: 10.1080/23311975.2023.2262671
