Legal Measures for Prevention and Suppression of Commission of Offenses in Bribery Cases
Keywords:
Bribe, Criminal Liability, Legal MeasuresAbstract
The objectives of this Research are to study the concepts and theories relating to prevention and suppression of commission of offenses in bribery cases, and to study Thailand's measures for prevention and suppression of commission of bribery offenses, in comparison with foreign laws and international conventions, as to analyze and further propose concordant and suitable approaches to solving legal problems relating Thailand's commission of offenses in the bribery cases. The Study finds that Thailand has three major legal problems relating to the commission of offenses in the bribery cases, comprising of: firstly, problems relating to elements of offenses of bribing the official and the judicial official under the Penal Code, Section 144 and Section 167, which feature loopholes, hindering the law from being comprehensively enforced; secondly, problems relating to criminal liabilities in cases of juristic persons bribing public officials, which are not prescribed as an offense in Thailand's Penal Code, the law widely known to the people; and thirdly, problems with prescribing criminal liabilities in cases of bribing witnesses, which are not prescribed as a specific criminal offense.
References
กิตติพงษ์ กิตยารักษ์, ชาติ ชัยเดชสุริยะ และณัฏวสา ฉัตรไพฑูรย์. (2548). อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรม. กรุงเทพฯ: เดือนตุลา.
เกียรติขจร วัจนสวัสดิ์. (2562). คำอธิบายกฎหมายอาญาภาค 1 เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: กรุงสยาม พับลิชชิ่ง จำกัด.
ปกป้อง ศรีสนิท. (2561). กฎหมายอาญาชั้นสูง. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
ปรีดี เกษมทรัพย์. (2526). กฎหมายแพ่ง: หลักทั่วไป (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
พรชัย ขันตี, กฤษณพงค์ พูตระกูล และจอมเดช ตรีเมฆ. (2558). ทฤษฎีอาชญาวิทยา: หลักการ งานวิจัย และนโยบายประยุกต์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรังสิต.
ชวลิต วงศ์ใหญ่. (2558). การกำหนดความรับผิดทางอาญาเกี่ยวกับการให้และรับสินบนเจ้าพนักงานของรัฐต่างประเทศ. (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ณัฏฐ์รดา ศรีหล่มสัก. (2553). การกำหนดความผิดเกี่ยวกับสินบนในภาคเอกชนตามอนุสัญญาองค์กรสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต ค.ศ. 2003. (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นรเศรษฐ์ สว่างแจ้ง. (2556). ความรับผิดทางอาญาของผู้บริหารนิติบุคคล : ศึกษาบทบัญญัติของกฎหมายไทย. (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล. (2527). ความรับผิดทางอาญาของนิติบุคคล : การศึกษาทางกฎหมายเปรียบเทียบโดยเฉพาะที่เกี่ยวกับประเทศไทย. (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้อง และคำวินิจฉัยศาลฎีกา. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4212/2550. เข้าถึงได้จาก: http://www.deka.supremecourt.or.th.
ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้อง และคำวินิจฉัยศาลฎีกา. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15847/2555. เข้าถึงได้จาก: http://www.deka.supremecourt.or.th.
ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้อง และคำวินิจฉัยศาลฎีกา. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2488/2558. เข้าถึงได้จาก: http://www.deka.supremecourt.or.th.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: http:// www. royin.go.th/dictionary.
ไทยรัฐออนไลน์. (2559). อุทธรณ์จำคุก 2 ปี อดีต ผกก.โพธิ์แก้ว! ติดสินบน คดียุบพรรค ทรท. เข้าถึงได้จาก: https://www.thairath.co.th/content/579742.
ไทยรัฐออนไลน์. (2561). 2 อดีตผู้บริหารมิตชูฯ รับสารภาพต่อศาลโตเกียว จ่ายสินบน 11 ล้าน จนท.ไทย. เข้าถึงได้จาก: https://www.thairath.co.th/news/foreign/1455921.
ไทยรัฐออนไลน์. (2562). คดีทุจริตการเมืองไทย. เข้าถึงได้จาก: https://www.thairath.co.th/newspaper/columns/1633123.
ไทยรัฐออนไลน์. (2563). ส่องตำรวจ: สูญเงินแถมไม่ได้ตำแหน่ง. เข้าถึงได้จาก: https://www.thairath.co.th/news/local/1817086.
ผู้จัดการออนไลน์. (2562). ปิดตำนานฉาว “ครูจอมทรัพย์” ไม่ใช่แค่เปลี่ยนจาก “แพะ” เป็น “แกะ” แต่สร้างหลักฐานเท็จ ติด “คุก” หัวโต”. เข้าถึงได้จาก: https://www.mgronline.com/daily/detail/9620000023277.
ลักษณะและระบบกฎหมาย. เข้าถึงได้จาก: thailaws.com/aboutthailaw/thai_03.htm.
ศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการทุจริต (ศปท.) กระทรวงการต่างประเทศ. (2561). บทความน่ารู้: อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต (United Nations Convention against Corruption – UNCAC). เข้าถึงได้จาก: http://www.mfa.go.th/acc/th/news/6825/92645.
สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล, นริศรา แดงไผ่, ศิริพร เอี่ยมธงชัย, สุนทร เปลี่ยนสี และนรเศรษฐ์ สว่างแจ้ง. (2558). การศึกษาเปรียบเทียบความรับผิดทางอาญาของนิติบุคคลและผู้แทนนิติบุคคลของประเทศไทยกับประเทศต่างๆ ในประชาคมอาเซียน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Bribery Act. ( 2010). Available: http://www.legislation.gov.uk/ukpga/2010/23/contents.
Herring, J. (2004). Criminal law. (4th ed.). London: Palgrave Macmillan Law Masters Press.
Swedish Criminal Code. (Online). Available: https://www.regeringen.se/49bb67/contentassets/ 72026f30527d40189d74aca6690a35d0/the-swedish-penal-code.
Williams, G. (1961). Criminal law: The General Part. (2nd ed.). London: Stevens & sons.
