Causal Relationship Model Purchase Intention of Glasses on Page Facebook of Customers in Thailand
Keywords:
Page Facebook, Personal Reciprocity, Structural Equation ModelingAbstract
The objectives of this research were to develop a causal of relationship modal of purchases intention of glasses on Page Facebook of customer in Thailand and to validate the consistency of the causal relationship model with empirical data. The tools used in the research was online questionnaires. The sample group consisted of 400 peoples who have been bought glasses via the GIFTGREATS: Glasses Page Facebook. The statistics used in data analysis was the structural equation model was used to analyze causal relationships to find the path to the causal influence of the variables consisting of 5 components are 1) Brand Loyalty 2) Brand Trust 3) Product Familiarity 4) Personal Reciprocity and 5) Purchase Intention.
The results of the research showed that the causal relationship model was developed in accordance with empirical data. The final is predictive coefficient of 0.81, indicating that the variables in the model can explain the variance of the intention to buy cleansing oil by 81 percent. It was found that the Personal Reciprocity was the most influence on Purchases Intention of glasses on Page Facebook of customer in Thailand.
References
กริช แรงสูงเนิน. (2554). การวิเคราะห์ปัจจัยด้วย SPSS และ AMOS เพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
Rangsungnoen, G. (2011). Factor Analysis using SPSS and AMOS Program for Research. Bangkok: SE-ED Book Center.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2560). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพฯ: บิสซิเนส อาร์แอนด์ดี.
Silpcharu, T. (2017). SPSS and AMOS: Research and Data Analysis. (17th ed.). Bangkok: Business R&D.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล: สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Wiratchai, N. (1999). LISREL Model: Statistical Analysis for Research. (3rd ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Printing House.
ประทินร์ ขันทอง และ ธนากร ธนาธารชูโชติ.(2562). รูปแบบการตลาดธุรกิจสินค้าออนไลน์ใน ประเทศไทย.วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 4(2),45-56.
Khanthongand, P. & Thanathanchuchot, T. (2019). Marketing Model off Online Business in Thailand. Journal of MCU Buddhapanya Review, 4(2), 45-56.
ภัทราพร ศิริไพบูลย์. (2558). การวิเคราะห์เนื้อหาของการสร้างตัวตนบนเฟซบุ๊กแฟนเพจที่ส่งผลให้เกิดการแบ่งปันของผู้ติดตาม. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Siripaibool, P. (2015). The Content Analysis of Online Identification Appealing to the Follower Sharing. Master of Science Program, Thammasat University.
วราภรณ์ เย็นศิริกุล. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างความไว้วางใจและทัศนคติ และการแลกเปลี่ยนข้อมูลบนเว็บไซต์เครือข่ายสังคม: กรณีศึกษาของเฟซบุ๊ก(ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
Yensirikul, V. (2012). The Relationship between Trust and Attitude and Information Sharing on Social Networking Site: A Case Study of Facebook( Master of Science Program). Bangkok University.
สาวิตรี สุรธรรมวิทย์. (2558). โครงการจัดตั้งธุรกิจร้านแว่นตากันแดดแฟชั่นวิตรี(ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
Surathammawit, S. (2015). The Business Project of fashion sunglasses shop “Vitree”( Master of Business Administration Program). Bangkok University.
สุรีรักษ์ วงษ์ทิพย์. (2561). เครือข่ายสังคมออนไลน์: กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดออนไลน์เพื่อดึงดูดผู้บริโภคในยุคดิจิทัล. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 15(1), 21-36.
Wongtip, S. (2018). Social Networks: the online marketing communication strategies for attracting customers in the digital age. MUT Journal of Business Administration, 15(1), 21-36.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2562). การใช้อินเทอร์เน็ตอย่างสร้างสรรค์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
Electronic Transactions Development Agency. (2019). Using Internet by Creativity. (2nded.). Bangkok: Electronic Transactions Development Agency, Ministry of Digital Economy and Society.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2561). สรุปผลที่สําคัญการสํารวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2561. กรุงเทพฯ: กองสถิติพยากรณ์ สํานักงานสถิติแห่งชาติ.
National Statistical Office. (2018). The Important Summary on Household Information Technology and Communication Survey, B.E. 2561. Bangkok: Forecasting Statistics Section, National Statistical Office.
Ajzen I. (1991). The Theory of Planned Behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179-211
Cronbach, L. J. (1984). Essential of psychology testing. New York: Harper.
Durgani, N. & Simanjuntak, E. (2012). Consumer’s Personal Reciprocity and Future Purchase Intention: A Study on Short Brand-model Lifecycle Product. Retrieved October 18, 2019, from http://ssrn.com/abstract=2176658
Wu, W. & Chan, T. (2008). Does consumers' personal reciprocity affect future purchase intentions?. Journal of Marketing Management. 24(3), 345-360.
