รูปแบบการบริหารคุณภาพแบบไตรศาสตร์ของผู้บริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในกลุ่มพื้นที่การศึกษาประจำเขตตรวจราชการที่ 4
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพทั่วไปเกี่ยวกับการบริหารงานของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในกลุ่มพื้นที่การศึกษาประจำเขตตรวจราชการที่ 4 2) เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบการบริหารคุณภาพแบบไตรศาสตร์ของผู้บริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในกลุ่มพื้นที่การศึกษาประจำเขตตรวจราชการที่ 4 3) เพื่อสร้างรูปแบบการบริหารคุณภาพแบบไตรศาสตร์ของผู้บริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในกลุ่มพื้นที่การศึกษาประจำเขตตรวจราชการที่ 4 และ 4) เพื่อประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการบริหารคุณภาพแบบไตรศาสตร์ของผู้บริหาร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในกลุ่มพื้นที่การศึกษาประจำเขตตรวจราชการที่ 4 เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ได้ศึกษาแนวคิดไตรศาสตร์คุณภาพเป็นกรอบการวิจัย กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหาร ครูและบุคลากรทางการศึกษา ในกลุ่มพื้นที่การศึกษาประจำเขตตรวจราชการที่ 4 จำนวน 400 คน โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 3 ชนิด คือ แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม และแนวทางการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา แล้วนำมาเขียนบรรยายเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพทั่วไปเกี่ยวกับการบริหารงานของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในกลุ่มพื้นที่การศึกษาประจำเขตตรวจราชการที่ 4 มีการบริหารจัดการงานในแต่ละฝ่ายที่ชัดเจน แต่ก็ยังพบปัญหาด้านการบริหารงานที่ขาดความต่อเนื่อง 2) การวิเคราะห์องค์ประกอบการบริหารคุณภาพแบบไตรศาสตร์ มีค่าดัชนีความสอดคล้องของโมเดล เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด ดังนี้ =29.78, df=22, p=0.12390, /df=1.35, GFI=0.99, AGFI =0.95 ,RMSEA=0.030, RMR= 0.003 3) รูปแบบการบริหารคุณภาพแบบไตรศาสตร์มีตัวแปร 13 ตัว 3 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบการวางแผน องค์ประกอบการควบคุมคุณภาพ และ องค์ประกอบการปรับปรุงคุณภาพ 4) ผลการประเมินรูปแบบมีความเหมาะสม เป็นไปได้ ถูกต้องและเป็นประโยชน์ในการนำไปใช้
เอกสารอ้างอิง
Christopher Hood. (1991). A Public Management for all Seasons?,” Public Administration Review 69 (Spring 1991): 3-19.
Christopher Pollitt. (2001). Clarifying Convergence: Striking Similarities and Durable in Public Management Reform,” Public Management Review 3, 4 : 471-492.
Crosby,P.B. (1979). Quality is Free. New York: McGraw-Hill.
Deming, W.E. (1986). Out of the Crisis. Cambridge, Massachusetts: Massachusetts Institute of echnology.
Good V. Cater. (1973). Dictionary of Education (New York : McGraw - Hill). 79.
Hair, J. et al. (2010). Multivariate data analysis. (7thed.). New Jersey: Upper saddle River.
John. F. Reth. (1999). How to be a better manager (online),accessed 30 August 2007. available: Ask Jeeves Answer Business Management, (Article-leadership. Management.htm.) 86.
Juran J.M. (1975). The Non-Pareto Principle-Mea Culpa, Quality Progress, 8(5), ASQC, May 1975.
Kolesar P.J. (1994). What Deming Told The Japanese in 1950. Quality Management Journal, 2(1), ASQ, Fall 1994.
Ngudgratoke, S. (2019). An Application of the Malcolm Baldrige National Quality Award Criteria for External Assessment of Basic Educational Institutions. Sukhothai Thammathirat Open University.
Nikola Matkovic, “ Aspects of Quality Management According to Quality without Tears by Phillip B. Crosby,” Tehnicki glasnik: Techical journal 7 (2013): 47-55.
Office of The Public Sector Development Commission (OPDC). (2022). Manual for evaluating the
status of agencies the public sector is a bureaucracy 4.0. Bangkok.
Rodger, C.G. (1999). Teacher participants of total quality management practices in lementary school. Dissertation Abstracts International, 30(7), 3709A-3710A.
Simachokdi, W. (2517). Guide to organizational development towards excellence. Bangkok:
Thailand.
Sonta, W. (2020). The quality management in secondary school. Silpakorn University.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using Multivariate Statistics (5th ed.). Pearson International Publishing.
The secondary education service area office. (2013). Guidelines for management with a quality system TQA. Bangkok: The Agricultural Cooperative Federation of Thailand.
Tongphuang, C. (2013). The Components of Total Quality Management in Private Universities in Thailand. Bangkok: Christian University of Thailand.
Wilier. (2011). Interorganizational Learning and Network Organization: Toward aBehavioral Theory of the Interfere. Retrieved June 22, 2018, from https://rohnan.utoronto.ca/bicpapers/pdf/200-04.pdf.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
