วิเคราะห์บทเพลงประกอบการแสดงงิ้วเรื่องรามเกียรติ์

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยเรื่องการศึกษาการสร้างอัตลักษณ์บทเพลงประกอบการแสดงงิ้วเรื่องรามเกียรติ์ของสมาคมอุปรากรจีนแห่งประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์บทเพลงประกอบการแสดงงิ้วเรื่องรามเกียรติ์ของคณะงิ้วแชลั่งเง็กเล่าชุน ในสมาคมอุปรากรจีนแห่งประเทศไทย ภายใต้ทฤษฎีการวิเคราะห์ดนตรี วิธีการวิจัยเป็นเชิงคุณภาพ ซึ่งมีแนวคิดทฤษฎีการวิเคราะห์ดนตรีเป็นกรอบในการศึกษา ผู้วิจัยได้ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และศึกษาข้อมูลภาคสนามผ่านการสังเกต การสัมภาษณ์ และเก็บข้อมูลเชิงประจักษ์ เพื่อนำมาวิเคราะห์ข้อมูลในรูปแบบการบรรยายพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า บทเพลงประกอบการแสดงงิ้วเรื่องรามเกียรติ์ มีการใช้ระบบเสียง 7 เสียงดั้งเดิมของดนตรีแต้จิ๋วร่วมกับระบบ "Move Do" เพื่อสร้างความกลมกลืนระหว่างดนตรีและการขับร้อง ทำนองเพลงถูกสร้างสรรค์ขึ้นโดยใช้โหมดทำนองหลัก 4 แบบของดนตรีแต้จิ๋ว ได้แก่ คิงลัก ตั่งลัก อั่วโหงว และฮวงซั่ว ทำหน้าที่สื่ออารมณ์ตามเนื้อหาของฉาก โครงสร้างของเพลงประกอบด้วยบทนำ ทำนองหลัก ทำนองเชื่อม และดนตรีคลอประกอบการสนทนา ทำงานร่วมกันเพื่อขับเคลื่อนเรื่องราวและสื่ออารมณ์ของตัวละคร การเคลื่อนที่ของทำนองในเพลงส่วนใหญ่เป็นแบบข้ามขั้น โดยใช้คู่เสียงคู่ 2 เมเจอร์และคู่ 3 ไมเนอร์เป็นหลัก ส่วนจังหวะของทำนอง เปลี่ยนแปลงไปตามอารมณ์ของฉาก มีการใช้จังหวะเร็วเพื่อสร้างความตื่นเต้น จังหวะช้าเพื่อสื่อความเศร้า ด้านความดังเบา มีการเปลี่ยนแปลงระดับความดังเบาอย่างชัดเจนเพื่อเร้าอารมณ์ผู้ชมให้สอดคล้องกับเนื้อหาของฉาก การเลือกใช้เครื่องดนตรีแบ่งเครื่องดนตรีออกเป็น 2 กลุ่มหลัก คือ เครื่องดนตรีฝ่ายกำกับจังหวะ และเครื่องดนตรีฝ่ายดำเนินทำนอง โดยสรุปแล้ว บทเพลงประกอบการแสดงงิ้วแต้จิ๋วเรื่องรามเกียรติ์ เป็นผลงานที่แสดงถึงความสามารถในการผสมผสานดนตรีแต้จิ๋วเข้ากับวรรณคดีไทย โดยมีการใช้ดนตรีเป็นเครื่องมือในการสื่อสารอารมณ์และเรื่องราวได้อย่างน่าสนใจ