ตะกาฟุล : การประกกันภัยในกล่มุประเทศสมาชิกองค์กรความร่วมมืออิสลาม (โอไอซี)

ผู้แต่ง

  • นิพล แสงศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา

คำสำคัญ:

ตากาฟุล/ ประกันภัย/ โอไอซี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่อง ตะกาฟุลการประกันภัยในกลุ่มประเทศสมาชิกองค์การความร่วมมืออิสลาม (โอไอซี) เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยเชิงคุณภาพเรื่อง ตะกาฟุลการประกันภัยในกลุ่มประเทศสมาชิกองค์การความร่วมมืออิสลาม (โอไอซี) เพื่อศึกษาตะกาฟุลการประกันภัยในกลุ่มประเทศสมาชิกองค์การความร่วมมืออิสลาม (โอไอซี) โดยได้ข้อมูลมาจากคัมภีร์อัลกุรอาน อัสสุนนะฮ์ เอกสารที่เกี่ยวข้องในระดับปฐมภูมิ ระดับทุติยภูมิ ระดับตติยภูมิ ผ่านการตรวจสอบ วิเคราะห์ สังเคราะห์อย่างมีระเบียบ และแบ่งข้อมูลออกเป็นหมวดหมู่ หรือหัวข้อ ผลการวิจัยพบว่า ตะกาฟุลการประกันภัยในกลุ่มประเทศสมาชิกองค์การความร่วมมืออิสลาม (โอไอซี) มีแหล่งอ้างอิงเดียวกับกฎหมายอิสลาม (ชะรีอะฮ์ )ได้แก่  อัลกุรอาน (Al-Quran) อัสสุนนะฮ์  (Al-Sunnah) อัลอิจญ์ติฮาด  (Al-Ijtihad) และอัลกิยาส (Al-Qiyas) และมีเป้าหมายเพื่อคุ้มครองด้านศาสนา  ชีวิตและร่างกาย สติปัญญา  เชื้อสาย  และทรัพย์สินหรือทรัพยากร  ซึ่งทำให้ตากาฟุลแตกต่างจากการประกันภัยทั่วไปได้แก่ ความหมาย ความเป็นมา ข้อห้าม ประเภท  และรูปแบบการบริหารจัดการ

เอกสารอ้างอิง

Ahmad, T. P., & Mher, M. H. (2013). Takaful business models: A review, a comparison. Business Management Dynamics, 3(4), 24–32.

Al-Ashqari, M. S., et al. (1998). Qadhaya iqtisadiyah mu‘asirah. Jordan: Al-Nafais.

Al-Sarakhasi. (1985). Al-Mabsut. Lebanon: Dar Al-Ma‘arif.

Al-Zuhaili, W. (1984). Al-fiqh al-islami wa adillatuh. Dimishq: Dar Al-Fikr.

EY. (2014). Global Takaful insight 2014. [http://www.ey.com/Publication/vwLUAssets/EY]

Ibn Abidin. (1992). Rad al-Muhtar. Al-Qahirah: Al-Halabi.

Ibn Kathir. (1976). Al-Syrah al-Nabawiyah. Lebanon: Dar Al-Marifah.

Ibn Qayyim, M. A. B. (1968). ‘Alam al-muqi‘in ‘aind rab al-‘aalamin. Al-Qahirah: Al-Kulliyat.

Imarcgroup. (2022). Takaful market. [https://www.imarcgroup.com/takaful-market]

Jawad, A. (2001). Al-Mufassal fi tarikh al-Arab qabl al-Islam. Dar: Al-Saqi.

Klingmuller, E. (1969). The concept and development of insurance in Islamic country. Islamic Culture, 43(1), 30.

Milliman. (2022). Takaful. [http://www.milliman.com/Takaful2017]

Mohd., M. B. (n.d.). Sources of law affecting Takaful (Islamic insurance). International Journal of Islamic Financial Services, 2(4). [https://zulkiflihasan.files.wordpress.com/2008/06/takaful1.pdf]

Muhammad, Y. K. (1998). Fiqh iqtisad al-suq. Al-Qahirah: Al-Nashri.

Muang Thai Takaful. (2012). What is Takaful? Retrieved November 3, 2023, from [http://www.muangthaitakaful.com/webmtl/Default.aspx?tabid=776]

Murghinani, A. I. (1982). The Hedaya (Vol. 4, Book 51, C. Hamilton, Trans.). Lahore, Pakistan: Premier Book House.

Muslimpopulation. (2014). World Muslim population. [http://www.muslimpopulation.com/World]

Pitisi, S. (2013). To be an ASEAN medical hub, Thailand must understand the Islamic way. Retrieved November 3, 2022, from [http://www.thai-aec.com/296]

Waheed, A. (2010). Takaful models and global practices. COMSATS Institute of Information Technology, Lahore, Pakistan. [https://www.researchgate.net/publication/254445792]

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-04-2025

รูปแบบการอ้างอิง

แสงศรี น. . . (2025). ตะกาฟุล : การประกกันภัยในกล่มุประเทศสมาชิกองค์กรความร่วมมืออิสลาม (โอไอซี). วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 10(2), 1325–1338. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/273805

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย