การรัฐประหารกับ “องค์อธิปัตย์” ในสังคมการเมืองไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งหาคำตอบทางปรัชญาการเมือง โดยผู้เขียนเลือกที่
จะอธิบายข้อสงสัยเหล่านี้ผ่านกรอบความคิดของนักปรัชญาที่ชื่อ Thomas
Hobbes ซึ่งแบ่งการนำเสนอเป็นสามส่วนซึ่ง ส่วนแรก สำรวจความหมาย
ของคำว่า “การปฏิวัติ รัฐประหาร” และจากการสำรวจพบว่า มีความสับสน
ในการใช้คำดังกล่าวในการใช้อธิบายปรากฏการณ์ทางการเมืองของไทย
ประการต่อมาเรื่องความสัมพันธ์ของแนวคิดเรื่อง “องค์อธิปัตย์” โดย Thomas
Hobbes กับคำว่า “ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข”
พบว่าในสังคมการเมืองไทยพระมหากษัตริย์ทรงเป็นศูนย์รวมใจของชาติ แต่มิได้
เป็นองค์อธิปัตย์ อย่างเช่นในสมัยรัฐสมบูรณาญาสิทธิราชย์ และส่วน
สุดท้ายคือการหาข้อสรุปพบว่า ควรต้องระมัดระวังในการใช้คำว่า ปฏิวัติ
รัฐประหาร ระวังทั้งการใช้และการกระทำเพราะรัฐจะไม่มีวันตาย
Downloads
Download data is not yet available.
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
จิระพงษ์สุวรรณ ศ. (2017). การรัฐประหารกับ “องค์อธิปัตย์” ในสังคมการเมืองไทย. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 13(2), 306–328. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jla_ubu/article/view/242581
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ
เอกสารอ้างอิง
กองบรรณาธิการมติชน. (2549). “รัฐประหาร 19 กันยา’ 49 เรียบแต่
ลึก”. คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมี
พระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข. กรุงเทพฯ: มติชน.
กุลลดา เกษบุญชู มี้ด. (2552). ความขัดแย้งทางการเมืองของไทย ข้าม
ไปให้พ้นพลวัติภายใน ปาฐกถา 14 ตุลา ประจำปี 2552.
กรุงเทพฯ: มูลนิธิ 14 ตุลา.
คำพิพากษาฎีกา ประจำพุทธศักราช 2496.
ธงทอง จันทรางศุ. (2548). พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ในทาง
กฎหมายรัฐธรรมนูญ. กรุงเทพฯ: เอส.ซี.พริ้นท์แอนด์แพค.
ธเนศ วงศ์ยานนาวา. (2552). 1968 MOI เชิงอรรถการปฎิวัติ. กรุงเทพฯ
: สมมติ.
ปรีดี เกษมทรัพย์. (2538). นิติปรัชญา. กรุงเทพฯ: ประกายพรึก.
ปรดี พนมยงค์. (2542). “ความเป็นมาของศัพท์ไทย ปฎิวัติ, รัฐประหาร,
วิวัฒน์, อภิวัฒน์”. คณะราษฎรกับการอภิวัฒน์ประชาธิปไตย
24 มิถุนายน. กรุงเทพฯ: กังหัน.
รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่ 34/2475 ( วิสามัญ ) วันที่
26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475.
โรม บุคนาค. (2549). คู่มือรัฐประหาร. กรุงเทพฯ: สยามบันทึก.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2547). วิวัฒนาการการเมืองการปกครองไทย. พิมพ์ครั้งที่
9. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิสุทธิ์ ไกรฤกษ์. (2475). อธิบายธรรมนูญปกครองแผ่นดินสยาม
เปรียบเทียบกับประเทศต่างๆ . พระนคร : โรงพิมพ์สยาม
บรรณกิจ.
ศูนย์บริการทางวิชาการและกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา.
ลึก”. คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมี
พระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข. กรุงเทพฯ: มติชน.
กุลลดา เกษบุญชู มี้ด. (2552). ความขัดแย้งทางการเมืองของไทย ข้าม
ไปให้พ้นพลวัติภายใน ปาฐกถา 14 ตุลา ประจำปี 2552.
กรุงเทพฯ: มูลนิธิ 14 ตุลา.
คำพิพากษาฎีกา ประจำพุทธศักราช 2496.
ธงทอง จันทรางศุ. (2548). พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ในทาง
กฎหมายรัฐธรรมนูญ. กรุงเทพฯ: เอส.ซี.พริ้นท์แอนด์แพค.
ธเนศ วงศ์ยานนาวา. (2552). 1968 MOI เชิงอรรถการปฎิวัติ. กรุงเทพฯ
: สมมติ.
ปรีดี เกษมทรัพย์. (2538). นิติปรัชญา. กรุงเทพฯ: ประกายพรึก.
ปรดี พนมยงค์. (2542). “ความเป็นมาของศัพท์ไทย ปฎิวัติ, รัฐประหาร,
วิวัฒน์, อภิวัฒน์”. คณะราษฎรกับการอภิวัฒน์ประชาธิปไตย
24 มิถุนายน. กรุงเทพฯ: กังหัน.
รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่ 34/2475 ( วิสามัญ ) วันที่
26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475.
โรม บุคนาค. (2549). คู่มือรัฐประหาร. กรุงเทพฯ: สยามบันทึก.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2547). วิวัฒนาการการเมืองการปกครองไทย. พิมพ์ครั้งที่
9. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิสุทธิ์ ไกรฤกษ์. (2475). อธิบายธรรมนูญปกครองแผ่นดินสยาม
เปรียบเทียบกับประเทศต่างๆ . พระนคร : โรงพิมพ์สยาม
บรรณกิจ.
ศูนย์บริการทางวิชาการและกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา.