การประเมินหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขานวัตกรรมยาและเครื่องสำอาง มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

Main Article Content

พรรษมนตร์ พาลี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขานวัตกรรมยาและเครื่องสำอาง (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2563) และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขานวัตกรรมยาและเครื่องสำอาง (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564) และ 2) วิเคราะห์แนวโน้มสำคัญและทิศทางการจัดการเรียนการสอนตามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย แบ่งกลุ่มเป้าหมาย จำนวน 6 กลุ่ม ได้แก่ 1) นักศึกษาปัจจุบัน 8 คน 2) ศิษย์เก่า 4 คน 3) ผู้บริหาร 2 คน 4) อาจารย์ประจำหลักสูตร 11 คน 5) อาจารย์ผู้สอน 13 คน และ 6) ผู้ใช้บัณฑิต 8 คน เพื่อนำไปสู่กระบวนการปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรให้ทันสมัย โดยใช้กรอบแนวคิดการประเมินแบบจำลองซิปป์ (CIPP Model) ของ Stufflebeam and Shinkfield โดยใช้แบบสอบถามและการสัมภาษณ์แบบกลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านบริบท หลักสูตรมีความเหมาะสมและสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ นโยบายและยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังคนของประเทศ ปณิธานของสถาบันและความต้องการของสังคมปรัชญา จุดมุ่งหมาย โครงสร้างและเนื้อหาสาระรายวิชาของหลักสูตร 2) ด้านปัจจัยนำเข้า มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด 3) ด้านกระบวนการจัดการเรียนการสอน มีคุณลักษณะที่คาดหวังในระดับมากที่สุดและมากกว่าคุณลักษณะที่เป็นจริง และ 4) ด้านผลผลิต นักศึกษาทุกคนมีผลการเรียนเป็น S และรายวิชาวิทยานิพนธ์เป็นไปตามแผนของหลักสูตร ด้านคุณธรรมจริยธรรม และด้านการปฏิบัติงาน ผู้ใช้บัณฑิตมีความพึงพอใจในระดับดีมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พาลี พ. (2026). การประเมินหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขานวัตกรรมยาและเครื่องสำอาง มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์. วารสารวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 16(1), 124–142. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jis/article/view/297209
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

คมสัน สมคง, สักรินทร์ อยู่ผ่อง, และสุภัททา ปิณฑะแพทย์. (2565). รูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจในอุตสาหกรรมเครื่องสำอางเพื่อนำไปสู่การสร้างตราสินค้า. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(2), 202–221. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/255707

ทิศนา แขมมณี. (2567). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 27). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธีรศักดิ์ อุปไมยอธิชัย. (2564). การประเมินโครงการและหลักสูตร: แนวคิดและการประยุกต์ใช้. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นงนุช จินดารัตนาภรณ์, และศุทธิดา ชวนวัน. (2563). ภาวะเจริญพันธุ์ที่ลดลงในประเทศไทยและประเทศในทวีปเอเชีย. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 46(2), 48–85. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/socku/article/view/248135

นวลลออ ทวิชศรี, เขมิกา ปาหา, และปราณี เสนีย์. (2563). ผลการประเมินหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2554 วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ. วารสารพยาบาลตำรวจ, 12(2), 438–446. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/policenurse/article/view/241314

นิธิดา อดิภัทรนันท์. (2560). การประเมินหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรการสอนและเทคโนโลยีการเรียนรู้ แขนงวิชาการสอนภาษาอังกฤษ หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2555 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, Silpakorn University (ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ), 10(1), 709–720. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/veridian-e-journal/article/view/87435

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.

มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์. (2567). นโยบายและพันธกิจยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ พ.ศ. 2567.

มารุต พัฒผล. (2567). การประเมินหลักสูตรเพื่อการเรียนรู้และพัฒนา. จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

มาลี มีแสงพันธ์, ชัชวาล แสงทองล้วน, ฐิติมา โห้ลำยอง, และสุพัตรา ยอดสุรางค์. (2564). การพัฒนากลยุทธ์การจัดการคุณภาพของบริษัทอุตสาหกรรมเวชสำอาง. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 8(2), 607–630. https://so02.tcithaijo.org/index.php/appm/article/view/258498

ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560–2579). (2561, 13 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. 135(82 ก). 1-71.

รัตนะ บัวสนธ์. (2566). วิจัยประเมินโครงการ: วิทยาการแห่งการตัดสินใจ (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วรวรรณ วาณิชย์เจริญชัย, เชิดศักดิ์ ไอรมณีรัตน์, และรัตนสุดา โสภวัฒนกุล. (2566). การประเมินหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการศึกษาวิทยาศาสตร์สุขภาพ (หลักสูตรภาคพิเศษ) พ.ศ. 2559. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 46(4), 96–110. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDKKUJ/article/view/253979

วิชัย โถสุวรรณจินดา. (2566). การกำหนดนโยบายสาธารณะการส่งเสริมอุตสาหกรรมการแพทย์ครบวงจรในประเทศไทย. วารสารเกษมบัณฑิต, 24(2), 52–70. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jkbu/article/view/269403

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2554). ทฤษฎีการประเมิน (พิมพ์ครั้งที่ 8). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุนันทา มาวัน, กิตติพงษ์ น้อยนวล, จิรายุ บัวด้วง, ธนพล อินทรสกูล, ประสพโชค สุวรรณโฉม, ศิริชัย โยมกระโทก, และธนัสถา โรจนตระกูล. (2565). ทักษะที่สำคัญของบัณฑิตในอนาคต. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 2(2), 1–15. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jclmd_psru/article/view/259553

สมทรง สุภาพ. (2565). รูปแบบเพื่อประเมินหลักสูตรในศตวรรษที่ 21 ซึ่งพัฒนาจากรูปแบบการประเมิน CIPP Model. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 33(1), 1–14. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edubuu/article/view/256064

สุนทรไทย, ว. (2551). เหตุผลเบื้องหลังการพัฒนาเกณฑ์การตัดสินใจ 5 ระดับ. Executive Journal, 28(3), 97–101.

สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ. (2560). ยุทธศาสตร์การวิจัยและนวัตกรรม 20 ปี (พ.ศ. 2560-2579).

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570).

สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2566). รายงานสถิติการอุดมศึกษา ประจำปี 2565.

อังคณา อ่อนธานี. (2563). มุมมองในการพัฒนาหลักสูตรผ่านแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(1), 366–380. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/149817

Huang, F., & Chen, L. (2024). Adapting to transformative global contexts: A new era for internationalization in higher education and research. ECNU Review of Education, 7(4), 835–841. https://doi.org/10.1177/20965311241276539

Knight, J. (2021). The internationalization of higher education: Concepts and strategies. In D. K. Deardorff, H. de Wit, B. Leask, & H. Charles (Eds.), The SAGE handbook of international higher education (2nd ed., pp. 15–32). SAGE Publications.

McChesney, E. T., Weng, Y.-H., Winkler, C. E., Selznick, B., & Mayhew, M. J. (2026). The effect of interdisciplinary training on cultivating graduate student innovation capacities. Innovative Higher Education, 51, 925–950. https://doi.org/10.1007/s10755-025-09848-3

Rana, K., Aitken, S. J., & Chimoriya, R. (2025). Interdisciplinary approaches in doctoral and higher research education: An integrative scoping review. Education Sciences, 15(1), 72. https://doi.org/10.3390/educsci15010072

Stufflebeam, D. L. (2003, October 3). The CIPP model for evaluation: An update, a review of the model’s development, a checklist to guide implementation [Paper presentation]. Annual Conference of the Oregon Program Evaluators Network (OPEN), Portland, OR, United States.

Stufflebeam, D. L., & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation theory, models, and applications. Jossey-Bass. https://scholarworks.wmich.edu/books/198

Tokmak, H. S., Baturay, H. M., & Fadde, P. (2013). Applying the context, input, process, product evaluation model for evaluation, research, and redesign of an online master’s program. The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 14(3), 273–293. https://doi.org/10.19173/irrodl.v14i3.1485

UNESCO. (2020). Global education monitoring report 2020: Inclusion and education - All means all. UNESCO Publishing.

Yong, B. P. P., & Ling, Y.-L. (2023). Skills gap: The importance of soft skills in graduate employability as perceived by employers and graduates. Online Journal for TVET Practitioners, 8(1), 25–42. https://doi.org/10.30880/ojtp.2023.08.01.003

Zhang, Q., & Cao, Y. (2024). The evolution and discourse of higher education internationalization since the 21st century: Controversies, criticisms and current trends. Cogent Education, 11(1), Article 2400443. https://doi.org/10.1080/2331186X.2024.2400443