ลักษณะการใช้ภาษาไทยในการเขียนเรียงความของนักศึกษาวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการใช้ภาษาไทยในด้านการใช้คำ การใช้ประโยค และการใช้โวหารในการเขียนเรียงความของนักศึกษาวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล ข้อมูลในการศึกษาวิจัยเรื่องนี้คือ เรียงความของนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนวิชาภาษาไทย 2 ปีการศึกษาที่ 2/2562 จำนวน166 คน โดยกำหนดหัวข้อเรียงความคือ “อาชีพนักดนตรีกับสังคมไทย” และรวบรวมเรียงความได้ทั้งสิ้น 143 เรื่อง

ผลการศึกษาพบว่า ด้านการใช้คำมีการใช้ 9 ลักษณะ ได้แก่ การใช้คำภาษาพูด การเขียนสะกดคำผิด  การใช้คำทับศัพท์  การใช้คำภาษาอังกฤษ การใช้คำฟุ่มเฟือย  การใช้การซ้ำคำ การใช้คำสแลง  การใช้คำผิดความหมาย และการใช้คำที่มีความหมายขัดแย้งกัน ด้านการใช้ประโยคมีการใช้ 3 ลักษณะ ได้แก่ การเรียบเรียงประโยคในการเขียนอย่างสมบูรณ์และไม่สมบูรณ์  การใช้ประโยคที่เรียงคำหรือกลุ่มคำผิดตำแหน่ง และการใช้ประโยคที่เป็นสำนวนภาษาต่างประเทศ ด้านการใช้สำนวนโวหารในการเขียนมีการใช้โวหาร 5 ลักษณะคือ บรรยายโวหาร สาธกโวหาร อุปมาโวหาร เทศนาโวหาร และพรรณนาโวหาร