รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการดำเนินงาน ของเทศบาลนครบุรีรัมย์

บทคัดย่อ

      บทความวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นประชาชนต่อประสิทธิภาพการดำเนินงานของเทศบาลนครเมืองบุรีรัมย์ 2) เพื่อได้ค่าสหสัมพันธ์ของตัวแปรสังเกตต่อรูปแบบปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการดำเนินงาน 3) เพื่อได้รูปแบบโมเดลตัวแปรขั้นกลางเชิงสาเหตุปัจจัยรูปแบบต่อประสิทธิภาพการพัฒนาเป็นเทศบาลนครเมืองบุรีรัมย์ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 382 คน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานสหสัมพันธ์ ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับความคิดเห็นภาพรวมอยู่ในระดับมาก (=3.80 S.D. 0.86) 2. ค่าสหสัมพันธ์ของตัวแปร 33 คู่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรทั้งหมด 528 คู่ มีค่าอยู่ระหว่าง 0.124 - 0.933 ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรสังเกตได้ด้วยกันเองเกือบทุกคู่มีค่าความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีค่าความสัมพันธ์แนวบวกอยู่ระหว่าง 3.932 ถึง 3.605 โดยมีค่าเฉลี่ยของตัวแปรอยู่ระหว่าง 0.941 ถึง 0.733 และมีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานอยู่ระหว่าง 0.464 ถึง 0.681 ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรสังเกตตัวแปรแฝง พบว่า ทั้งหมดมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยแยกได้เป็น 4 กลุ่ม 3. รูปแบบโมเดลตัวแปรขั้นกลางเชิงสาเหตุของปัจจัยที่ผลต่อประสิทธิภาพการพัฒนาเป็นเทศบาลนครเมืองบุรีรัมย์ ขั้นตอนการวิเคราะห์การพัฒนา ได้แก่ ด้านการตรงต่อเวลา (PRTI) 0.263 ด้านความพึงพอใจ (SAA) 0.223 ด้านการประชาสัมพันธ์ (PUR) 0.150 ด้านการปฏิบัติงาน (PEO) 0.115