The Development of Buriram’s Silk Identity to Commercial Product Design

Main Article Content

สินีนาฏ รามฤทธิ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและรวบรวมข้อมูลหัตถกรรมจังหวัดบุรีรัมย์ วิเคราะห์ข้อมูลผ้าไหมจังหวัดบุรีรัมย์เพื่อประยุกต์เป็นแนวคิดในการออกแบบผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ สังเคราะห์อัตลักษณ์ผ้าไหมบุรีรัมย์ให้สอดคล้องกับการออกแบบผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ โดยใช้การวิจัยผสมผสาน วิจัยเชิงสำรวจ เชิงคุณภาพ และเชิงปริมาณ สำรวจผ้าไหมในจังหวัดบุรีรัมย์ 23 อำเภอ ที่มีเอกลักษณ์ 4 ชาติพันธุ์ คือ ไทยลาว ไทยโคราช ไทยเขมร ไทยกูย จากการสุ่มแบบเจาะจง และใช้ทฤษฎีเส้นตรงและทฤษฎีสามเหลี่ยมด้านเท่าในการถอดอัตลักษณ์จากผ้าไหมมาวิเคราะห์และสังเคราะห์ และนำองค์ความรู้ที่ได้มาประเมินสร้างสรรค์ออกแบบผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์และคู่มือองค์ความรู้
ผลการวิจัยปรากฏว่า การแบ่งลายผ้าจากผืนผ้าตามชาติพันธุ์ มีลายผ้าจานวน 63 ลาย คัดแยกผ้าไหมลำดับอายุลายผ้าที่มีความเก่าแก่และดั้งเดิมเป็นแม่ลายในการออกแบบลวดลายผ้าไหม นิยมใช้เทคนิคมัดหมี่เป็นหลัก รองลงมาเป็นควบเส้น และลายขัด สีที่มีลักษณะเด่นของแต่ละชาติพันธุ์คือ น้ำเงินกรมท่า สีขาวเทา สีเหลือง สีแดง ลวดลายที่ได้จาก 2 ทฤษฎีรวมกันได้ทั้งหมด 552 ลาย ทดลองทอ 7 ลาย ใช้ออกแบบผลิตภัณฑ์ต้นแบบ ได้แก่ ผลิตภัณฑ์หมอนอิง เสื้อสุภาพสตรี กล่องแว่นตา และกระเป๋าสตรีวัยทำงาน 3 รูปแบบ และคู่มือองค์ความรู้ในการรวบรวมฐานข้อมูลของผ้าไหมชนชาติพันธุ์ต่างๆในจังหวัดบุรีรัมย์

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

การอ้างอิงบทความ
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จุมพล วิเชียรศิลป์. (2551). ภูมิศาสตร์และภูเขาไฟของจังหวัดบุรีรัมย์. ใน วิกรม สมจิตต์อารีย์. (บก) ประวัติศาสตร์เมืองบุรีรัมย์.
(หน้า2). เทศบาลเมืองบุรีรัมย์.
ประเสริฐ ศรีวิเศษ. (2521). พจนานุกรมกูย (ส่วย)-ไทย-อังกฤษ. กรุงเทพมหานคร: โครงการวิจัย ภาษาไทยและภาษาพื้นเมืองต่างๆ
สถาบันภาษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชรินทร์ ศิริอาพันธ์กุล. (2542).ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมท้องถิ่นจังหวัดบุรีรัมย์. (ม.ป.ท.). คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์
สถาบันราชภัฏบุรีรัมย์. โครงการตาราวิชาการราชภัฏ เฉลิมพระเกียรติ.
ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์. (2556). จากเก่าสู่ใหม่ : ความยุ่มย่ามของอัตลักษณ์ และความลุ่มๆ ดินๆ ของปฏิบัติการต่อต้านความเป็นไทย.
ใน ณัฐเมธี สัยเวช (บก.) Redefine Thailand : นิยามใหม่ประเทศไทย. (หน้า194). กรุงเทพฯ : สานักงานกองทุน
สนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
ศูนย์ข้อมูลประเทศไทย. (2561). จังหวัดบุรีรัมย์. ค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2561 จาก https://burirum.kapook.com/
สมบัติ ประจญศานต์ , กรรัตน์ พ่วงพงษ์, นันทนัช พิเชษฐวิทย์. พันธ์ศักดิ์ พ่วงพงษ์ และรุ่งฤดี อนุสรณ์. (2546). โครงการจัดทาฐาน
ข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่น : กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์ผ้าทอพื้นเมืองที่มีชื่อเสียง จาแนกตามกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดบุรีรัมย์.
สถาบันราภัฏบุรีรัมย์.
สรเชต วรคามวิชัย. (2541). ชุมชนโบราณในบุรีรัมย์.
สำนักนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม. สานักงานจังหวัดบุรีรัมย์กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด. (2559). แผนพัฒนาจังหวัดบุรีรัมย์ 4 ปี (พ.ศ. 2561-2564). ค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน
2559 จาก https://www.oic.go.th/FILEWEB/CABINFOCENTER4/DRAWER078/GENERAL/DATA0000/00000026.PDF