ความหนาแน่นเชิงสัมผัสของความกลัว PM 2.5

บทคัดย่อ

ผลงานสร้างสรรค์ชุดนี้มุ่งนำเสนอการวิเคราะห์และตีความทางสุนทรียศาสตร์ของผลงาน จิตรกรรมนามธรรม ชุด “ความหนาแน่นเชิงสัมผัสของความกลัว PM 2.5” ซึ่งเป็นการสำรวจปรากฏการณ์ มลพิษทางอากาศ และภัยคุกคามจาก ฝุ่น PM 2.5 ในมิติที่สัมพันธ์กับความรู้สึกและกระบวนการทางเทคนิคอย่างละเอียด ความสำคัญของผลงานนี้คือ การใช้ความหนาแน่นเชิงสัมผัส เป็นภาษาในการสื่อสารที่ท้าทายการรับรู้ด้วยตาเปล่า โดยพื้นผิวของผลงานถูกสร้างสรรค์ให้เกิดลวดลายแตกระแหงและเป็นรูพรุนอย่างจงใจผ่านเทคนิคเฉพาะตัว ลักษณะเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงการสร้างภาพ แต่เป็นภาพสะท้อนของโครงข่ายอนุภาคละเอียดที่มองไม่เห็นและเป็นอันตราย ซึ่งเป็นการแปลงข้อมูลเชิงปริมาณ (ระดับ PM 2.5) ไปสู่ประสบการณ์เชิงคุณภาพแห่งความเสียหายที่รับรู้ได้ด้วยสัมผัส ผลงานชุดนี้จึงแปลงความเสียหายทางกายภาพไปสู่สภาวะทางอารมณ์ นั่นคือ ความกลัวและความพรั่นพรึง มวลสีดำและเทาที่ทับถมกันอย่างหนักอึ้งในองค์ประกอบ สร้างความรู้สึกของการถูกกดทับด้วยหมอกควันที่หนาแน่น ซึ่งเป็นสภาวะที่บั่นทอนทั้งสุขภาพกายและจิตใจอย่างต่อเนื่อง ขณะที่สีแดงที่ปะทุออกมาจากรอยแยกของมวลสีดำทำหน้าที่เป็นสัญญาณเตือนภัยที่อันตรายและสะท้อนถึงการอักเสบภายในร่างกายที่เกิดจากการแทรกซึมของอนุภาคพิษในบริบทของศิลปะนามธรรมแบบเน้นกระบวนการสร้างสรรค์ ผลงานจิตรกรรมนี้ทำหน้าที่เป็นการบันทึกมลพิษทางอากาศของความเสียหาย การแตกระแหงจึงถูกตีความว่าเป็นการกัดเซาะทางชีวภาพและสิ่งแวดล้อมจากมลพิษ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าภัยพิบัติทางอากาศได้ก่อให้เกิดภูมิทัศน์ใหม่แห่งความหวาดหวั่นในยุคปัจจุบัน ผลงานชิ้นนี้จึงท้าทายผู้ชมให้รู้สึกถึงความกลัวของ PM 2.5 ผ่านการรับรู้ทางสัมผัสที่หยาบกร้าน เป็นการยืนยันถึงสารัตถะของสสารที่สามารถสื่อสารความทุกข์ทรมานของยุคสมัยได้