สภาวะหลังมนุษย์และความไร้เดียงสา

บทคัดย่อ

ผลงานสร้างสรรค์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและออกแบบตัวละครดิจิทัล 3 มิติ ที่สะท้อนถึงการหลอมรวมระหว่างความไร้เดียงสาของเด็กและวิวัฒนาการทางเทคโนโลยีในยุคดิจิทัล โดยใช้แนวคิดสภาวะหลังมนุษย์ (Post-humanism) และปรัชญาคินสึงิ (Kintsugi) เป็นแกนกลางในการตีความ ผู้วิจัยได้นำลักษณะทางกายภาพและอิริยาบถของบุตรชายมาเป็นต้นแบบในการสร้างสรรค์ ผ่านกระบวนการทำงานแบบดิจิทัลประติมากรรมขั้นสูง ได้แก่ การปั้นโมเดลรายละเอียดสูงและการออกแบบชิ้นส่วนจักรกลแบบฮาร์ดเซอร์เฟส (Hard Surface) ในโปรแกรมสามมิติ การสร้างพื้นผิวเชิงอุปมานิทัศน์ในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ผลการสร้างสรรค์พบว่า การออกแบบตัวละครในผลงาน “สภาวะหลังมนุษย์และความไร้เดียงสา” สามารถถ่ายทอดสภาวะย้อนแย้งเชิงสุนทรียศาสตร์ได้อย่างมีเอกภาพ โดยการจัดวางท่าทางแด้ปบิ้ง (Dabbing) สื่อถึงความร่าเริงตามวัยที่ถอดแบบมาจากเหตุการณ์จริง ทว่าถูกห่อหุ้มด้วยชุดเกราะจักรกลและเลนส์ตาไซเบอร์เนติก (Cybernetic Eye) สีแดงเพื่อแสดงถึงการปรับตัวในโลกอนาคต การเลือกใช้พื้นผิวเซรามิกสีขาวร่วมกับรอยแตกทองคำช่วยตอกย้ำแนวคิดความล้ำค่าที่เปราะบางและการฟื้นฟูจิตวิญญาณมนุษย์ท่ามกลางความแข็งกระด้างของเครื่องจักร ผลงานชิ้นนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงการออกแบบตัวละครเพื่อความบันเทิง แต่เป็นสื่อกลางในการบันทึกอารมณ์ความรู้สึกส่วนบุคคลและสะท้อนพลวัตของสถาบันครอบครัวในสังคมเทคโนโลยีร่วมสมัย