ฟื้นวัด ศรัทธา สถาปนา: การฟื้นกรุงเก่าผ่านการบูรณปฏิสังขรณ์วัด ในเมืองพระนครศรีอยุธยาภายใต้บริบททางสังคมและการเมือง สมัยรัชกาลที่ 3 ถึงรัชกาลที่ 5 พ.ศ. 2367 – 2453
ฟื้นวัด ศรัทธา สถาปนา: การฟื้นกรุงเก่าผ่านการบูรณปฏิสังขรณ์วัด ในเมืองพระนครศรีอยุธยาภายใต้บริบททางสังคมและการเมือง สมัยรัชกาลที่ 3 ถึงรัชกาลที่ 5 พ.ศ. 2367 – 2453
คำสำคัญ:
ประวัติศาสตร์อยุธยา, วัด, เมืองกรุงเก่า, พระนครศรีอยุธยา, การบูรณปฏิสังขรณ์บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบูรณปฏิสังขรณ์และการสถาปนาวัด ในเมืองกรุงเก่า ในฐานะภาพสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างศรัทธาทางศาสนากับบริบททางสังคมและการเมือง ระหว่างรัชกาลที่ 3 ถึงรัชกาลที่ 5 ด้วยการศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการบูรณปฏิสังขรณ์วัด และการสำรวจศิลปกรรมในพื้นที่ และนำข้อมูลทั้งสองส่วนมาวิเคราะห์ สังเคราะห์ข้อมูล ด้วยระเบียบวิธีวิจัยทางประวัติศาสตร์ ผลการศึกษาพบว่า ในสมัยรัชกาลที่ 3 วัดในเมืองกรุงเก่าได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยเจ้าเมืองเป็นหลัก สะท้อนให้เห็นสถานะของชนชั้นนำที่เป็นตัวแทนการใช้อำนาจจากราชสำนักที่มีบทบาทต่อท้องถิ่น ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 ราชสำนักให้ความสำคัญต่อการฟื้นฟูวัดในเมืองกรุงเก่าอย่างต่อเนื่อง ซึ่งวัดเหล่านี้มีงานศิลปกรรมที่สะท้อนพระราชประสงค์และพระราชนิยมของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวอย่างเด่นชัด จนกระทั่งในสมัยรัชกาลที่ 5 วัดต่าง ๆ ในเมืองกรุงเก่าได้รับการฟื้นฟูบูรณะมากขึ้นตามลำดับ นอกจากนี้ยังมีวัดที่ได้รับการสถาปนาด้วยรูปแบบสมัยใหม่ ซึ่งเป็นการสร้างวัดด้วยพระราชศรัทธาที่มั่นคงและทันสมัยตามแบบฉบับโลกทัศน์ที่เปลี่ยนแปลง อย่างไรก็ตาม ยังมีวัดและพุทธสถานในกรุงเก่าบางแห่งที่ไม่ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ แต่มีสถานะเป็นสัญลักษณ์ความยิ่งใหญ่ของอดีตราชธานีไทยที่เชื่อมโยงความสำคัญกับการดำรงอยู่ของรัฐใหม่
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2530). ตำนานวัตถุสถานต่าง ๆ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนา. กรุงเทพฯ: อมรินทร์ พริ้นติ้ง กรุ๊พ จำกัด.
จอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2548). รวมพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่อง ประชุมประกาศรัชกาลที่ 4. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา.
จอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2548). รวมพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่อง พระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา.
จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2553). จดหมายเหตุพระราชกิจรายวันในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จุลศักราช 1239 พุทธศักราช 2420. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการชำระประวัติศาสตร์ไทย กรมศิลปากร.
ชาตรี ประกิตนนทการ. (2546). จากสยามเก่าสู่ไทยใหม่ : ความหมายทางสังคมและการเมืองในงานสถาปัตยกรรม พ.ศ. 2394-2500 (วิทยานิพนธ์สถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
ซอมเมอร์วิลล์ แม็กซ์เวล. (2544). สยามริมฝั่งเจ้าพระยา. กรุงเทพฯ: กองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์.
ไชยวิชิต (เผือก), เจ้าพระยา. (2518). ยอพระเกียรติ 3 รัชกาล ของพระยาไชยวิชิต (เผือก).สืบค้นจาก https://www.finearts.go.th/nakhonphanomlibrary/ view/27076
ณัฎฐภัทร จันทวิช. (2553). ประวัติวัดเสนาสนาราม พระนครศรีอยุธยา. กรุงเทพฯ: นุชาการพิมพ์.
ณัฐพล อยู่รุ่งเรืองศักดิ์. (2563). การจัดกิจการพุทธศาสนาของราชสํานักสยาม สมัยรัชกาลที่ 1 ถึงรัชกาลที่ 5 พ.ศ. 2325 – 2449 (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.
ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จพระบรมวงศ์เธอ กรมพระยา. (2562). พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2. กรุงเทพฯ: ไทยควอลิตี้บุ๊คส์.
ปัญจเวช บุญรอด. (2557). การศึกษาประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมวัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร จ.พระนครศรีอยุธยา (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.
พัสวีสิริ เปรมกุลอนันต์. (2558). ศิลปกรรมในพระราชประสงค์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.
พิชญา สุ่มจินดา. (2557). ถอดรหัสพระจอมเกล้า. กรุงเทพฯ: มติชน.
เมาริตซิโอ เปเลจจี. (2566). เจ้าชีวิต เจ้าสรรพสิ่ง การก่อร่างภาพลักษณ์สมัยใหม่ของสถาบันกษัตริย์สยาม. นนทบุรี: ฟ้าเดียวกัน.
โยฮันน์ แกร์ฮาร์ท เคอนิช. (2560). บันทึกรายวันเกี่ยวกับการเดินทางจากอินเดียสู่สยามและมะละกา ใน พ.ศ. 2322 (ค.ศ. 1779). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์.
วัฒนะ จูฑะวิภาต. (2552). สถาปัตยกรรมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว : ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของสังคมไทย (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัดพนัญเชิงวรวิหาร. (2567). วัดพนัญเชิงวรวิหาร พระนครศรีอยุธยา. พระนครศรีอยุธยา: เทียนวัฒนา พริ้นท์ติ้ง 20.
วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม. (2557). เรื่องตำนานสถานที่และวัตถุต่าง ๆ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้าง นับเป็นประชุมพงศาวดารภาคที่ 25. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด.
วรรณศิริ เดชะคุปต์ และปรีดี พิศภูมิวิถี. (2554). กรุงเก่า เล่าเรื่อง. กรุงเทพฯ: มติชน.
ศักดิ์ชัย สายสิงห์. (2556). พุทธศิลป์สมัยรัตนโกสินทร์ พัฒนาการของงานช่างและแนวคิดที่ปรับเปลี่ยน. นนทบุรี: เมืองโบราณ.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). (ม.ป.ป.). จารึกที่อุโบสถวัดหน้าพระเมรุ 2. สืบค้นจาก https://db.sac.or.th/inscriptions/inscribe/detail/1108
สถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา. (2541). พระพุทธเจ้าหลวงกับชาวกรุงเก่า. พระนครศรีอยุธยา: สถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
สำนักงานวิทยทรัพยากร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (ม.ป.ป.). จารึกเรื่องสร้างวัดนิเวศน์ธรรมประวัติ. สืบค้นจาก https://digiverse.chula.ac.th/Info/item/dc:2810
หอจดหมายเหตุแห่งชาติ. (2448). เอกสารรัชกาลที่ 5 เรื่องเงินกัลปนาวัดร้าง ศ.8.3/6.
หอจดหมายเหตุแห่งชาติ. (2448-2454). เอกสารรัชกาลที่ 5 ศ.6/3 (ภ,ม,ย) เรื่อง ปฏิสังขรณ์วัดภูเขาทอง กรุงเก่า.
หอสมุดแห่งชาติ. (2390). จดหมายเหตุรัชกาลที่ 3 ร่างสารตราเจ้าพระยาจักรี เรื่องพระราชทานทรัพย์ในการบูรณปฏิสังขรณ์วัดสุวรรณดาราม จ.ศ. 1209. เลขที่ 51.
หอสมุดแห่งชาติ. (2391). จดหมายเหตุรัชกาลที่ 3 ร่างจดหมายพระยามหาอำมาตย์ ถึง พระยาไชยวิชิต ผู้รักษากรุงเก่า เรื่องให้ซ่อมพระอุโบสถ วัดมงคลบพิตร จ.ศ. 1210. เลขที่ 25.
หอสมุดแห่งชาติ. (2393). จดหมายเหตุรัชกาลที่ 3 เรื่อง เมืองกรุงเก่าถึงมหาดไทย เรื่องน้ำฝนต้นข้าวและบัญชีวัดพระสงฆ์ จ.ศ. 1212. เลขที่ 22.
หอสมุดแห่งชาติ. (2411). เรื่อง พระยาไชยวิชิต ผู้รักษากรุงเก่า บอกเรื่องการจัดพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาที่วัดสุวรรณดาราม จ.ศ. 1230. เลขที่ 189.
หอสมุดแห่งชาติ. (2530). จดหมายเหตุรัชกาลที่ 3 เล่ม 2. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนสามัญ นิติบุคคลสหประชาพาณิชย์.
ห้องสมุดดิจิทัลวัชรญาณ. (ม.ป.ป.). ประชุมกลอนนิราศต่างๆ ภาคที่ 1 นิราศสุนทรภู่ 4 เรื่อง.สืบค้นจาก https://vajirayana.org/ประชุมกลอนนิราศต่างๆ-ภาคที่-๑-นิราศสุนทรภู่-๔-เรื่อง/นิราศภูเขาทอง
เอนก นาวิกมูล และธงชัย ลิขิตพรสวรรค์. (2563). สมุดภาพกรุงเก่า : จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ก่อนพุทธศักราช 2500. นนทบุรี: พิมพ์ดี.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารภาษา ศาสนา และวัฒนธรรม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
