“แซ่” สัญลักษณ์ความเป็นจีนของชาวไทยเชื้อสายจีนในสังคมไทย: “แซ่” สัญลักษณ์ความเป็นจีนของชาวไทยเชื้อสายจีนในสังคมไทย

Thumwadee Siripanyathiti

Authors

Thumwadee Siripanyathiti College of Chinese Studies, Huachiew Chalermprakiet University

Keywords:

Sae, Symbolism of Chinese Identity, Thai-Chinese People, Thai society

Abstract

“Sae”, the Chinese surname, serves as a significant cultural symbol reflecting the roots, history, and origin of the Chinese people in Thai society. It functions as an indicator of kinship, lineage, and the maintenance of a collective identity for the Thai-Chinese community in Thailand. The persistence of “sae” plays a crucial role in strengthening ethnic bonds and promoting the continuation of Chinese customs and traditions to subsequent generations. Although the adoption of Thai-style surnames has replaced the traditional “sae,” it still appears in its phonetic form or as part of newly established surnames. This illustrates the adaptation of overseas Chinese in Thai society while harmoniously preserving their original identity.

References

ขจัด บุรุษพัฒน์. (2515). นโยบายผสมกลมกลืนของรัฐบาลไทยต่อชาวจีน. วารสารสังคมศาสตร์, 9(1), 11-34.

ถาวร สิกขโกศล. (2560). แซ่อึ๊งและสายสกุลอาจารย์ป๋วย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

มติชน. (9 กุมภาพันธ์ 2567). 10 แซ่ของชาวจีนที่มีใช้มากที่สุดในประเทศไทย. แหล่งที่มา : https://www.matichon.co.th/social/news_4416699 (20 October 2025)

วนิดา เจริญสุข. (2532). นามสกุลของคนไทยเชื้อสายจีน : การวิเคราะห์ทางอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร : บัณฑิตวิทยทาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สกินเนอร์,จี.วิลเลี่ยม.(2564). สังคมจีนในประเทศไทย: ประวัติศาสตร์เชิงวิเคราะห์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : มติชน.

สหสมาคมตระกูลไทย.(มปป.) “สมาคมตระกูลแซ่ต่างๆ”. เข้าถึงได้จาก http://www.zonglianthai.com/index.php?langtype=th&pageid=th_18 (25 October 2025)

สำนักพระราชวัง กรมราชเลขานุการในพระองค์. (2560). ชื่อและชื่อสกุลที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร พระราชทาน พุทธศักราช 2489 - 2559 เล่ม 2. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด.

HANDIAN. (n.d.). SHUO WEN JIE ZI [说文解字]. Retrieved form https://www.zdic.net/hans/说文解字

HANDIAN. (n.d.). TONGZHI [通志]. Retrieved form https://www.zdic.net/hant/通志

He Xiaoming. (2003). Names and Chinese culture [姓名与中国文化]. Beijing, China: People’s Publishing House.

Pan Shaohong. (2010). Migration and the development of Chinese clan associations in Thailand since 1945 [移民与1945年以来泰国华人宗亲组织的发展]. Journal of Shantou University, 26(1), 35-41

Quanzhou Overseas Chinese History Museum. (2008). How overseas Chinese occupational associations were formed [海外华侨业缘社团是如何产生的]. Retrieved from https://www.qzhqg.com/qszs/831.htm

Xu Junyuan., Zhang, Zhanjun., & Shi Yuxin. (1991). Chinese surnames (2nd ed.) [中国人的姓氏（第二版）]. Hong Kong: Nanyue Publishing House.

Zhang Gang. (2004). An explanation of Dao surnames [说明道姓]. Beijing, China: All-China Federation of Industry and Commerce Press.

The Central People’s Government of the People’s Republic of China. (2021). Release of the “2020 national name report” [《二〇二〇年全国姓名报告》发布]. Retrieved from http://www.gov.cn/xinwen/2021-02/08/content_5585906.htm

“Sae” A Symbol of Chinese Identity among Thai-Chinese People in Thai Society