แถน: การศึกษาเทววิทยาเชิงประวัติศาสตร์

แถน: การศึกษาเทววิทยาเชิงประวัติศาสตร์

ผู้แต่ง

  • วุฒิชัย สว่างแสง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • พุทธรักษ์ ปราบนอก คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

แถน, พระเจ้า, เทววิทยา

บทคัดย่อ

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเทววิทยาเชิงประวัติศาสตร์ของแถน โดยเป็นการวิจัยเชิงเอกสาร พบว่า การศึกษาเทววิทยาเชิงประวัติศาสตร์ของแถน เป็นการประยุกต์ใช้เทววิทยาในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ากับประวัติศาสตร์ โดยศึกษาแถนในฐานะเป็นพระเจ้าสูงสุด มีความสำคัญ และอิทธิพลต่อประวัติศาสตร์อีสานใน 2 ประเด็น คือ (1) มโนทัศน์ทางประวัติศาสตร์ เป็นแนวคิดสำคัญในการอธิบายวัฒนธรรม และพฤติกรรมของคนในสังคม และ (2) ประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นจริง เป็นบทบาทของแถนที่กระทำต่อสังคมประโยชน์ในการศึกษาเทววิทยาเชิงประวัติศาสตร์ของแถนมี 4 ประเด็น คือ (1) ทำให้เกิดความครอบคลุมการศึกษา (2) การประยุกต์ใช้เทววิทยา (3) ใช้วิธีการศึกษาได้อย่างเหมาะสม และ (4) นำเสนอองค์ความรู้ใหม่

เอกสารอ้างอิง

จารุวรรณ ธรรมวัตร. (ม.ป.ป.). พงศาวดารแห่งประเทศลาว. สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, มหาสารคาม.

ชลธิรา สัตยาวัฒนา.( 2561). ด้ำ แถน กำเนิดรัฐไท สาวรกรากต้นตอ คนไท ชุมชนไท-ลาว และความเป็นไท/ไต/ไทย/สยาม. กรุงเทพฯ : ชนนิยม.

พนมเทียน บุญส่งเสริมสุข. (2530). ความคิดเกี่ยวกับพระเจ้าในพรหมสูตร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

พระยาบำเรอบริรักษ์ (สาย ณ มหาไชย). (2461). พงศาวดารเมืองแถง [ประชุมพงษาวดาร ภาคที่ 9]. พิมพ์แจกในงานปลงศพ พระยานรนารถภักดีศรีรัษฎากร ( เอม ณมหาไชย ). โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.

วรยุทธ ศรีกุล. (2539). ทรรศนะของฮาร์ตชาร์นเกี่ยวกับพระเจ้า : การอ้างเหตุผลสนับสนุน. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

ศิราพร ณ ถลาง. (2539). การวิเคราะห์ตำนานการสร้างโลกของคนไท. สถาบันวิจัยและพัฒนาฝ่ายพัฒนาและเผยแพร่งานวิจัย. ทุนอุดหนุนจากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. เล่มที่ 15.

สุมิตร ปิติพัฒน์. (2545). ศาสนาและความเชื่อไทดำในสิบสองจุไทสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ โอ.เอส. พริ้นติ้งเฮ้าส์.

สิวลี ศิริไล. (2517). ปัญหาเรื่องการมีอยู่ของพระเจ้า. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

สืบแสง พรหมบุญ. (2527). ปรัชญาประวัติศาสตร์ [ปรัชญาประวัติศาสตร์]. (พิมพ์ครั้งที่ 3). (ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และสุชาติ สวัสดิ์ศรี, บรรณาธิการ). มูลนิธิโครงการตำรา สังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช จำกัด.

แสวง แสนบุตร. (2546). เอกสารประกอบการสอนปรัชญาศาสนา. ภาควิชาปรัชญาและศาสนา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.

โสภี อุ่นทะยา. (2554). ภาษากฎหมายโบราณลาว. เอกสารประกอบงามสัมมนาโครงการสัมมนาระดับภูมิภาคเพื่อสร้างเครือข่ายความร่วมมือด้านการจัดการมรดกทางวัฒนธรรมประเภทเอกสารโบราณในภาคตะวันออกเฉียงเหนือวันที่ 27-29 สิงหาคม 2554, โครงการอนุรักษ์ใบลานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม. 1-11.

องค์การค้าของคุรุสภา. (2506). พงศาวดารเมืองล้านช้าง [ประชุมพงศาวดาร เล่ม 2]. กรุงเทพฯ: ศึกษาภัณฑ์พาณิชย์.

Chander, R. (1999). Wegener and his theory of Continental drift. Resonance, 4(7), 24-41.

Ryden, B. (2006). Introduction to Cosmology. Department of Astronomy. The Ohio State University.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-06-03

รูปแบบการอ้างอิง

สว่างแสง ว., & ปราบนอก พ. (2021). แถน: การศึกษาเทววิทยาเชิงประวัติศาสตร์: แถน: การศึกษาเทววิทยาเชิงประวัติศาสตร์. วารสารภาษา ศาสนา และวัฒนธรรม, 10(1), 157–177. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/gshskku/article/view/250913

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ