เศรษฐศาสตร์นีโอคลาสสิคประยุกต์กับวิถีชาวพุทธเพื่อความสำเร็จทางเศรษฐกิจ ; Neoclassical Economics applied to Buddhist’s Way of Life to Achieve Economic Success

Main Article Content

อาร์ม ์นาครทรรพ

Abstract

          บทความทางวิชาการฉบับนี้ มุ่งเน้นที่จะนำเสนอกรอบแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์สำนักนีโอคลาสสิค มาประยุกต์เข้ากับการดำเนินชีวิตตามวิถีชาวพุทธ โดยการนำเสนอ จะใช้แบบจำลองวัฏจักรชีวิต (Life-cycle model) และแบบจำลองที่มีช่วงเวลาไม่สิ้นสุด ซึ่งสอดคล้องกับการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏตามกรอบแนวคิดทางพุทธศาสนา โดยแบ่งการวิเคราะห์เป็นระยะสั้นและระยะยาว เพื่อนำเสนอแนวคิดต่างๆ ในแบบจำลอง ในการนำมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตตามวิถีชาวพุทธอย่างเป็นระบบและมีทิศทางในฐานะพุทธศาสนิกชน และได้สรุปโดยการทบทวนวรรณกรรม เพื่อสนับสนุนว่าความศรัทธาในพุทธศาสนาสามารถนำไปสู่การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่ยั่งยืนในที่สุด


 


Abstract


           This academic paper is to relate some concepts from Neoclassical economics to apply to Buddhist’s way of life. The paper uses a life-cycle and infinite horizon model, which correspond to transmigration in Buddhism. The analysis is explained in a short-run and a long-run. The discussion presents the ideas from these models to implement in Buddhism so that one can live systematically as a cautious Buddhist laymen. The paper relates many connected literatures to support the fact that stronger belief in Buddhism can eventually promote sustainable economic growth.  

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย

References

[1] Andreoni, James (1990). Impure Altruism and Donations to Public Goods: A Theory of Warm-Glow Giving. Economic Journal. 100 (401): 464–477.

[2] Azzi, Corry, and Ronald Ehrenberg (1975). Household allocation of time and church attendance. Journal of Political Economy 83.1: 27-56.

[3] Bellman, Richard (1957). Dynamic Programming. Princeton, N.J. Princeton University Press.

[4] Blomberg, S. Brock, Thomas DeLeire, and Gregory D. Hess. (2006). The (after) life-cycle theory of religious contributions. Cesifo Working Paper No. 1854

[5] Bhongmakapat, Teerana (2011). Economics of Enoughness. Pillar of the Kingdom Public Lecture, Chulalongkorn University, February 4.

[6] Cagetti, Marco (2003). Wealth accumulation over the life cycle and precautionary savings. Journal of Business & Economic Statistics 21.3: 339-353.

[7] Chang, Wen-Chun (2005). Religious giving, non-religious giving, and after-life consumption. The BE Journal of Economic Analysis & Policy 5.1.

[8] Conesa, Juan Carlos, Sagiri Kitao, and Dirk Krueger (2009). Taxing capital? Not a bad idea after all!.American Economic Review 99.1: 25-48.

[9] Conze, Edward (1963). Buddhist saivors. The Saviour God: Comparative Studies in the Concept of Salvation. S.G.F. Brandon, ed. Manchester U.K.: Manchester University Press.

[10] Hrung, Warren B. (2004). After-life consumption and charitable giving. American Journal of Economics and Sociology 63.3: 731-745.

[11] Imam, Patrick, and Kangni Kpodar. (2016) Islamic banking: Good for growth?. Economic Modelling 59: 387-401.

[12] Keyes, Charles F.(1983). Merit-transference in the kammic theory of popular Theravada Buddhism. Karma: An anthropological inquiry: 261-286.

[13] Kumru, Cagri S., and Saran Sarntisart (2016). Banking for those unwilling to bank: Implications of Islamic banking systems. Economic Modelling 54: 1-12.

[14] Lambarraa, Fatima, and Gerhard Riener (2012). On the norms of charitable giving in Islam: a field experiment. No. 59. DICE Discussion Paper.

[15] McCleary, Rachel M. (2007). Salvation, damnation, and economic incentives. Journal of Contemporary Religion, 22(1), 49-74.

[16] McCleary, Rachel. M., and Robert J. Barro. (2006). Religion and economy. Journal of Economic perspectives, 20(2), 49-72.

[17] Michel, Philippe, Emmanuel Thibault, and Jean-Pierre Vidal (2006). Intergenerational altruism and neoclassical growth models. Handbook of the economics of giving, altruism and reciprocity 2 (2006): 1055-1106.

[18] Ríos-Rull, José-Víctor (1995). Models with heterogeneous agents. Frontiers of business cycle research: 98-125.

[19] Schumacher, Ernst Friedrich (1973). Small is Beautiful: A Study of Economics as if People Mattered. New Delhi: The Radical Humanist.

[20] Zsolnai, László, ed. (2011). Ethical Principles and Economic Transformation-A Buddhist Approach. Vol. 33. Springer Science & Business Media, 2011.

[21] Leviticus 18:26. https://www.biblestudytools.com/numbers/18.html

[22] พระไตรปิฎก เล่มที่ 15 พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 7 สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ปิยสูตรที่ 4 [336]
https://www.84000.org/tipitaka/read/v.php?B=15&A=2269&Z=2315

[23] พระไตรปิฎก เล่มที่ 16 พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 8 สังยุตตนิกาย นิทานวรรค อนมตัคคสังยุตต์ ปฐมวรรคที่ 1 ติณกัฏฐสูตร [421]
https://www.84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=16&A=4730&Z=5111

[24] พระไตรปิฎกเล่มที่ 20 พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 12 อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต โลณกสูตร [540]
https://www.84000.org/tipitaka/read/v.php?B=20&A=6566&Z=6646

[25] พระไตรปิฎก เล่มที่ 21 พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 13 อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต อจินติตสูตร
https://www.84000.org/tipitaka/_mcu/v.php?B=21&A=2166&Z=2173

[26] พระไตรปิฎก เล่มที่ 24 พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 16 อังคุตตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต เวรสูตร
https://www.84000.org/tipitaka/read/v.php?B=24&A=4182&Z=4239

[27] พระไตรปิฎก เล่มที่ 26 พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 18 ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา โคตมเถรคาถา [320]
https://www.84000.org/tipitaka/read/v.php?B=26&A=6159&Z=6168

[28] พระไตรปิฎก เล่มที่ 28 พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 20 ขุททกนิกาย ชาดก ภาค 2 มหานิบาตชาดก เตมิยชาดก [417]
https://www.84000.org/tipitaka/atita/s.php?B=28&A=2607&Z=2870

[29] อรรถกถา อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เอตทัคคบาลี วรรคที่ 7 อรรถกถาสูตรที่ 2
https://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=20&i=152&p=2

[30] อรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท มลวรรคที่ 18
https://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=25&i=28&p=3

[31] พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
https://www.84000.org/tipitaka/dic/d_item.php?i=351

[32] กนกศักดิ์ แก้วเทพ (2549). เศรษฐศาสตร์ "บุญนิยม". เศรษฐศาสตร์ธรรมิกราชา. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มกราคม 2550.

[33] พระครูศรีปรียัติคุณาภรณ์ (2558). แนวคิดทางเศรษฐศาสตร์ในหลักพุทธศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
https://www.src.mbu.ac.th/images/stories/pdf/007.pdf

[34] พระอธิการทัศเทพ ฐานกโร (2559). พุทธธรรมกับการแก้ปัญหาความยากจนในสังคมไทย. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์ ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 (กันยายน – ธันวาคม)

[35] อภิชัย พันธเสน (2554). จากความมั่งคั่งถึงความเป็นอยู่ที่ดีและนิพพานในที่สุด: การพัฒนาจิตที่พ้นไปจากวิชาเศรษฐศาสตร์ที่เป็นอยู่ไปสู่พุทธเศรษฐศาสตร์. การบรรยายพิเศษชุดเศรษฐศาสตร์เสวนา คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 25 มกราคม.