ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมของชาวไทยพุทธและชาวไทยมุสลิม กรณีศึกษา : ชุมชนแหลมนก ตำบลบานา อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี
คำสำคัญ:
ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการอยู่ร่วมกัน, สังคมพหุวัฒนธรรม, แนวทางรักษาความสัมพันธ์บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงผสมผสานวิธีนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการอยู่ร่วมกันอย่างปกติสุขระหว่างชาวไทยพุทธ และชาวไทยมุสลิม ในพื้นที่ชุมชนแหลมนก ตำบลบานา อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี และเพื่อศึกษาแนวทางในการรักษาความสัมพันธ์ระหว่างชาวไทยพุทธ และชาวไทยมุสลิมในพื้นที่ชุมชนแหลมนก ในช่วงเหตุการณ์ความไม่สงบ ภายใต้กรอบแนวคิดความสำคัญของการอยู่ร่วมกัน โดยใช้วิธีการศึกษาจากเอกสาร การสัมภาษณ์เจาะลึก การสังเกต การสนทนากลุ่ม และการใช้แบบสอบถาม ผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการอยู่ร่วมกันอย่างปกติสุขระหว่างชาวไทยพุทธ และชาวไทยมุสลิม ในพื้นที่ชุมชนแหลมนก ตำบลบานา อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี ประกอบด้วย 1.1) ด้านการปฏิบัติร่วมกันในชุมชน โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x̄=3.02) 1.2) ด้านกิจกรรมและปฏิสัมพันธ์ร่วมกัน โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x̄=3.09) และ 1.3) ด้านการพัฒนาร่วมกันในชุมชน โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x̄=3.02) นอกจากนี้แนวทางในการรักษาความสัมพันธ์ระหว่างชาวไทยพุทธ และชาวไทยมุสลิมในพื้นที่ชุมชนแหลมนก จังหวัดปัตตานี พบว่า ควรใช้กระบวนการเชิงสมานฉันท์และสันติวิธีเป็นวิธีการรักษาความสัมพันธ์ของคนในชุมชน เพื่อให้เกิดความเข้าใจต่อกัน คือ 2.1) การร่วมมือกันของคนในชุมชน 2.2) การทำความเข้าใจกันของคนในชุมชน
เอกสารอ้างอิง
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2551). พื้นฐานการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข. สืบค้น 27 มกราคม 2563, จาก http://www.kriengsak.com/node/1288
เกษม เพ็ญภินันท์. (2552). “ความโกลาหลของวัฒนธรรมศึกษา”. ในการประชุมประจำปีทางมานุษยวิทยา ครั้งที่ 7 : ความโกลาหลของวัฒนธรรมศึกษายกเครื่องเรื่องวัฒนธรรมศึกษา. กรุงเทพฯ : ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
คมกริช ชาญณรงค์. (2555). การอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข. สืบค้น 20 ตุลาคม 2562, จาก http://citizenshipdmsu.weebly.com/
โชคชัย วงศ์ตานี. (2555). ความหลากหลายที่ไม่หลากหลาย: การจัดการในการอยู่ร่วมกันของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้. ใน เขมชาติ เทพไทย (บ.ก.), มิติวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์และภาพอนาคต คืนสู่สันติจังหวัดชายแดนภาคใต้. (หน้า 35-58). กรุงเทพฯ: กระทรวงวัฒนธรรม.
นิติไทย นมัคณิสรณ์. (2554). สังคมพหุวัฒนธรรม. เอกสารประกอบการสอนวิชาการดำรงชีวิตในสังคมยุคใหม่และประชาคมอาเซียน. ศูนย์วัฒนธรรม : มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
นิยพรรณ (ผลวัฒนะ) วรรณศิริ. (2550). มานุษยวิทยาสังคมและวัฒนธรรมะแนวคิด ทฤษฎี ความเป็นมาและสาระสําคัญ ด้านมานุษยวิทยาสังคมและวัฒนธรรม ฉบับสมบูรณ์ กรุงเทพฯ : เอ็กซเปอร์เน็ท
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์. (2553). ความหลากหลายแต่คล้ายคลึงของวัฒนธรรมในประเทศไทย. กรุงเทพฯ:สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติกระทรวงศึกษาธิการ.
ปรีชาชาญ แก้วนัย. (2556). การผสมผสานระหว่างระหว่างไทยพุทธกับไทยมุสลิมในเขตจังหวัดภาคใต้ตอนล่าง. (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์).
ปิยะ กิจถาวร. (2555). ในเขมชาติ เทพไทย (บ.ก.) มิติวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์และภาพอนาคตคืน สู่สันติจังหวัดชายแดนภาคใต้. กรุงเทพฯ กระทรวงวัฒนธรรม.
พรอุษา ประสงค์วรรณะ. (2556). การศึกษาชุมชนต้นแบบต่างศาสนาที่อยู่ร่วมกันอย่างสันติ ในแขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระไพศาล วิสาโล. (2550). วิถีสังคมไท. สรรนิพนธ์ทางวิชาการเนื่องในวาระหนึ่งศตวรรณปรีดีพนมยงค์. มูลนิธิเด็ก. กรุงเทพฯ
พระมหามงคลกานต์ ฐิตธมฺโม. (2562). การอยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุวัฒนธรรมในประเทศไทย กรณีศึกษาสังคมพหุวัฒนธรรมในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยศ สันตสมบัติ. (2556). ความหมายวัฒนธรรมมนุษย์กับวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สถานวิจัยพหุวัฒนธรรมศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. (2553). ความหลากหลายในสังคมพหุวัฒนธรรม. สืบค้น 20 ตุลาคม 2562, จาก http://eduinter. pn.psu.ac.th/msrc/index
เรณุมาศ รอดเนียม. (2555). ความกลมกลืนทางวัฒนธรรมในชุมชนสองศาสนา: กรณีศึกษา ชุมชนตะโหมด อําเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการพัฒนาสังคม) คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์).
วิลาศ โพธิสาร. (2552). การปรับตัวทางสังคมของชาวกูยในบริบทพหุวัฒนธรรมเขตอีสานใต้. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2556). พื้นฐานความเป็นพลเมืองในระบบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สุไรยา วานิ. (2557). การอยู่ร่วมกันของชุมชนในสังคมพหุวัฒนธรรม กรณีศึกษา ตำบลทรายขาว อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี. สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เอกรินทร์ สังข์ทอง. (2551). ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมของผู้อำนวยการโรงเรียนของรัฐในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
Marshall, T. H. (1950). Citizenship and social class and other essays. Cambridge: Cambridge University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article has been published in the Journal of Humanities and Social Sciences at Prince of Songkla University, Pattani Campus.
