การใช้กระบวนการทางรัฐธรรมนูญในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งระหว่างรัฐและชนกลุ่มน้อย: กรณีศึกษาบทบาทของผู้นำศาสนาอิสลาม ในสามจังหวัดชายแดนใต้ในกระบวนการทางประชาธิปไตย

ผู้แต่ง

  • มูฮัมหมัดอิลยาส หญ้าปรัง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

คำสำคัญ:

รัฐธรรมนูญ, ผู้นำศาสนา, กระบวนการทางประชาธิปไตย, ความคิดทางการเมืองอิสลาม, มลายูมุสลิมปาตานี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อถกเถียงเกี่ยวกับความคิดเรื่องการปกครองแบบรัฐธรรมนูญในความคิดทางการเมืองอิสลามในโลกมุสลิมโดยศึกษาประวัติศาสตร์การมีส่วนร่วมของผู้นำศาสนาในกระบวนการร่างรัฐธรรมนูญในออตโตมันตุรกีและอิหร่านซึ่งเป็นศูนย์กลางของโลกมุสลิมซุนหนี่และชีอะฮ์ตามลำดับ โดยอิทธิพลทางความคิดเรื่องรัฐธรรมนูญนิยมได้ส่งผลต่อระบบคิดทางการเมืองของมุสลิมทั่วโลกรวมทั้งมลายูมุสลิมปาตานี งานวิจัยยังจะได้ศึกษาการรณรงค์ของผู้นำศาสนาเพื่อไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 และข้อถกเถียงเรื่องรัฐธรรมนูญกับแนวคิดอิสลามในบริบทของปาตานี ตลอดจนศึกษาข้อเสนอของผู้นำศาสนา และหาแนวทางเพื่อการมีส่วนร่วมของผู้นำศาสนาในการผลักดันการแก้ไขรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 เพื่อบรรจุประเด็นเกี่ยวกับการแก้ปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยศึกษาเอกสารเกี่ยวกับประวัติความคิดทางการเมืองอิสลามในโลกมุสลิมและสัมภาษณ์เชิงลึกรวมทั้งดำเนินการสนทนากลุ่ม (focus group) กับผู้นำศาสนาในสามจังหวัดชายแดนใต้ ผลการศึกษาพบว่าชาวมลายูมุสลิมมีความเข้าใจการเมืองการปกครองโดยใช้รัฐธรรมนูญและได้รับเอาแนวคิดการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างทางสถาบันมาใช้เพื่อการอยู่ร่วมกันกับรัฐไทยผ่านกระบวนการทางประชาธิปไตยเมื่อโอกาสทางการเมืองเปิด ความสำเร็จในการรณรงค์ของผู้นำศาสนาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้เพื่อลงมติไม่รับรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 เป็นตัวชี้วัดว่าชาวมลายูมุสลิมมีความเข้าใจระบบรัฐธรรมนูญและผลของมันต่อการเปลี่ยนแปลงสังคม ความเข้าใจดังกล่าวสามารถนำมาขับเคลื่อนเพื่อแก้ไขรัฐธรรมนูญให้ปาตานีมีตัวตนและที่ทางในรัฐธรรมนูญฉบับใหม่อันเป็นอีกหนทางหนึ่งในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งกับรัฐไทย

เอกสารอ้างอิง

Ansary, T. (2010). Destiny Disrupted: A history of the world through Islamic eyes. New York: PublicAffairs books.

Enayat, H. (2006). Modern Islamic Political Thought. Kualar Lumpur: Islamic Book Trust.

El-Affendi, A. (2008). Who needs An Islamic State?. Kualar Lumpur: Malaysia Think Tank London.

Gordon, Scott (1999). Controlling the State: Constitutionalism from Ancient Athens to Today. New York. Harvard University.

Hallaq, B. Wael. (2009). Shari’ah Practice Transformations. New York: Cambridge University.

Heftner, R. (1997). Islam in an Era of Nation-State: Politics and Religious Renewal in

Muslim Southeast Asia. In Heftner, R. and Horvatich, P. Islam in an Era of

Nation-State: Politics and Religious Renewal in Muslim Southeast Asia. New York: University of Hawai’I.

Hourani, A. (2013). Arabic Thought in the Liberal Age 1798-1939. New York: Cambridge University.

Kurzman, C. (2002). Modernist Islam, 1840-1940: A Sourcebook. Oxford: Oxford University.

Rogan, E. (2011). The Arabs: A history. London: Penguin Books.

Zaman, M. Quasim. (2002). The ‘Ulama in contemporary Islam: custodians of change. Princeton and Oxford: Princeton University.

โชคชัย วงษ์ตานี. (2552). ถอดรื้อวาทกรรม “ข้อเรียกร้องฮัจญีสุหลง" ความขัดแย้งจากอคติและการตีความคำร้องขอแห่งประวัติศาสตร์ยุคปัตตานี. ใน Proceedings of the International Conference on the Phantasm in Southern Thailand : Historical Writings on Patani and the Islamic World.Vol.1 p.411-466. held on in Bangkok, Thailand.

ทวีพร คุ้มเมธา และ จันจิรา ลิ้นทอง. (23 กรกฎาคม 2559). ความเห็นชาว 3 จังหวัดชายแดนใต้ต่อร่างรธน. และประชามติ. ประชาไทย.

นัจมุดดีน อูมา. (2553). บทบาททางการเมืองของกลุ่มวะห์ดะฮ์ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. กรุงเทพฯ: สายใยประชาธรรม.

บูฆอรี ยีหมะ. (2561). การวิเคราะห์การเมืองแนวสถาบันนิยมและรัฐธรรมนูญนิยม. ใน ประมวลสาระชุดวิชาการวิเคราะห์การเมือง หน่วยที่ 5 บัณฑิตศึกษา สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัย ธรรมาธิราช. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

บ๊อบบิโอ, นอร์แบร์โต. (2558). เสรีนิยมกับประชาธิปไตย (เกษียร เตชะพีระ, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: คบไฟ.

มูฮัมหมัดอิลยาส หญ้าปรัง. (2565). ความคิดทางการเมืองอิสลาม: กำเนิด พัฒนาการ และข้อถกเถียงในปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: ปาตานี ฟอรั่ม.

ศรีสมภพ จิตร์ภิรมย์ศรี และสุกรี หลังปูเต๊. (2551). การปกครองท้องถิ่นแบบพิเศษในจังหวัดชายแดนภาคใต้. (รายงานการวิจัย) การปกครองท้องถิ่นในจังหวัดที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์. นครปฐม: ศูนย์ศึกษาและพัฒนาสันติวิธี มหาวิทยาลัยมหิดล.

อิมรอน ซาเหาะ และยาสมิน ซัตตาร์. (2563). พลวัตรความเคลื่อนไหวของนักการเมืองมลายูมุสลิมท่ามกลางความรุนแรงในพื้นที่ชายแดนใต้. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม.

อิศรัฏฐ์ รินไธสง และคณะ. (2562). รายงานการศึกษารูปแบบการเมืองการปกครองและอัตลักษณ์ที่สอดคล้องกับพหุวัฒนธรรมในจังหวัดชายแดนภาคใต้. เครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้สังคมพหุวัฒนธรรมและการพัฒนามนุษย์.

อิสมาแอล เบญจสมิทธิ์. (2551). บทบาทของเชควันอะห์หมัด อัลฟาฏอนี (พ.ศ. 2399-2451) ในด้านการศึกษาและการเมือง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ชูโกร์ ดินอะ. กรรมการสภาประชาสังคมชายแดนใต้ ครูโรงเรียนจริยธรรมอิสลาม จ. สงขลา (วันที่ 14 มีนาคม 2565). สัมภาษณ์.

อนุสรณ์ อุณโณ. อาจารย์ประจำคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (วันที่ 20 มกราคม 2565). สัมภาษณ์.

อุสตาซ (ครู) โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามแห่งหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส. (วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2565). สัมภาษณ์

อุสตาซ (ครู) โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามแห่งหนึ่งในจังหวัดปัตตานี ผู้เคยเข้าร่วมละหมาดฮายัตที่มัสยิดกลาง. (วันที่ 10 มีนาคม 2565). สัมภาษณ์.

อุสตาซ (ครู) โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามแห่งหนึ่งในจังหวัดยะลา. (วันที่ 25 พฤศจิกายน 2564). สัมภาษณ์.

อับดุลการีม อัสมะแอ. ประธานสภาประชาสังคมชายแดนใต้ อาจารย์มหาวิทยาลัยฟาฏอนี จ.ปัตตานี (วันที่ 25 พฤศจิกายน 2564). สัมภาษณ์.

ฮาฟิส ฮิเล. ประธานสมาพันธ์โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จ.ยะลา (วันที่ 25 พฤศจิกายน 2564). สัมภาษณ์.

ซัยนุดดีน นิมา. ผู้ช่วยคณบดี คณะวิทยาการอิสลาม อิหม่ามมัสยิด อัลฟุรกอน จะบังตีฆอ ปัตตานี. (วันที่ 10 มีนาคม 2565), สัมภาษณ์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

09-06-2022

รูปแบบการอ้างอิง

หญ้าปรัง ม. (2022). การใช้กระบวนการทางรัฐธรรมนูญในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งระหว่างรัฐและชนกลุ่มน้อย: กรณีศึกษาบทบาทของผู้นำศาสนาอิสลาม ในสามจังหวัดชายแดนใต้ในกระบวนการทางประชาธิปไตย. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 18(1), 10–47. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/eJHUSO/article/view/261437

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย