การวิเคราะห์ประเด็นอุปสรรคทางกฎหมายและระเบียบที่มีต่อระบบยางพาราไทยและการพัฒนาแนวทางการปรับปรุงแก้ไข

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปรับปรุงกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ และนโยบายต่างๆที่เกี่ยวข้องกับระบบยางพาราของประเทศไทย ซึ่งเกิดจาก 1. การบังคับใช้พระราชบัญญัติควบคุมยาง พ.ศ. 2542 ที่ยังไม่มีความเคร่งครัด 2. การบริหารจัดการตามพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2558 ของการยางแห่งประเทศไทย (กยท.) ขาดความคล่องตัวภายใน เพราะเป็นองค์กรที่เกิดขึ้นจากการควบรวมหน่วยงานที่แตกต่างกัน และ 3. มีกฎหมายและพระราชบัญญัติอื่น เป็นอุปสรรคต่อการเกื้อหนุนอุตสาหกรรมยางพารา งานวิจัยนี้จึงเสนอให้ทำการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายที่เกี่ยวข้องด้วยการบัญญัติให้ 1. รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย และเป็นประธานคณะกรรมการการยางแห่งประเทศไทยด้วย เพื่อการบริหารงานที่มีเอกภาพ 2. หน่วยงานที่รับขึ้นทะเบียนสหกรณ์ว่าด้วยยางพารา ควรขึ้นตรงกับการยางแห่งประเทศไทย (กยท.) 3. โครงสร้างการกำกับดูแลโดยรัฐบาลและส่วนราชการต่างๆที่มีต่อการยางแห่งประเทศไทย (กยท.) ควรได้รับการแก้ไข 4.  คนกรีดยาง ควรได้รับการพัฒนาอย่างเป็นระบบตามประเภทของเกษตรกรชาวสวนยาง และ 5. กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการบริหารกองทุนพัฒนายางพาราควรได้รับการแก้ไขให้เกิดการบริหารงานอย่างคล่องตัวและคุ้มครองให้ครอบคลุมถึงเกษตรกรที่ปลูกยางพาราในที่ดินที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย