The Constitutional Process in the Conflict Resolution Between State and Minority: A Study of the Role of Religious Leaders in the Democratic Process in the Southern Border Provinces of Thailand

Main Article Content

Asst.Professor Dr.Muhammad Ilyas Yahprung

Abstract

This research aimed at the study of arguments about constitutionalism in system of Muslim political thoughts. The study focuses on the adoption of constitutional system in the two centers of the Muslims world, namely, the Ottoman Turkey and Iran, the center of the Sunni Islam and the Shiite respectively. The Muslims’ views on politics and governance around the world also influenced by these changes, including the Malayu Muslims Patani in southern Thailand. This research is conducted through qualitative method by which depth interviews and focus group were employed with the key informants of the religious leaders in the three provinces of southern Thailand. The study found that the Malayu Muslims appropriated the idea of constitutional system, and they participated in the democratic process when the political climate was opened. The success of the campaign conducted by Patani’s religious leaders to rejection of constitution 2017 was yet another proves that the people of Patani aware of the implications of constitution system on their life and their society. This constitution’s awareness can be mobilized to have Patani’s courses written in the new constitution. This would be another way of the minority Malayu Muslims to coexist peacefully with the Thai.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Yahprung, M. I. (2022). The Constitutional Process in the Conflict Resolution Between State and Minority: A Study of the Role of Religious Leaders in the Democratic Process in the Southern Border Provinces of Thailand. Journal of Humanities and Social Sciences, 18(1), 10–47. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/eJHUSO/article/view/261437
Section
Research Article

References

Ansary, T. (2010). Destiny Disrupted: A history of the world through Islamic eyes. New York: PublicAffairs books.

Enayat, H. (2006). Modern Islamic Political Thought. Kualar Lumpur: Islamic Book Trust.

El-Affendi, A. (2008). Who needs An Islamic State?. Kualar Lumpur: Malaysia Think Tank London.

Gordon, Scott (1999). Controlling the State: Constitutionalism from Ancient Athens to Today. New York. Harvard University.

Hallaq, B. Wael. (2009). Shari’ah Practice Transformations. New York: Cambridge University.

Heftner, R. (1997). Islam in an Era of Nation-State: Politics and Religious Renewal in

Muslim Southeast Asia. In Heftner, R. and Horvatich, P. Islam in an Era of

Nation-State: Politics and Religious Renewal in Muslim Southeast Asia. New York: University of Hawai’I.

Hourani, A. (2013). Arabic Thought in the Liberal Age 1798-1939. New York: Cambridge University.

Kurzman, C. (2002). Modernist Islam, 1840-1940: A Sourcebook. Oxford: Oxford University.

Rogan, E. (2011). The Arabs: A history. London: Penguin Books.

Zaman, M. Quasim. (2002). The ‘Ulama in contemporary Islam: custodians of change. Princeton and Oxford: Princeton University.

โชคชัย วงษ์ตานี. (2552). ถอดรื้อวาทกรรม “ข้อเรียกร้องฮัจญีสุหลง" ความขัดแย้งจากอคติและการตีความคำร้องขอแห่งประวัติศาสตร์ยุคปัตตานี. ใน Proceedings of the International Conference on the Phantasm in Southern Thailand : Historical Writings on Patani and the Islamic World.Vol.1 p.411-466. held on in Bangkok, Thailand.

ทวีพร คุ้มเมธา และ จันจิรา ลิ้นทอง. (23 กรกฎาคม 2559). ความเห็นชาว 3 จังหวัดชายแดนใต้ต่อร่างรธน. และประชามติ. ประชาไทย.

นัจมุดดีน อูมา. (2553). บทบาททางการเมืองของกลุ่มวะห์ดะฮ์ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. กรุงเทพฯ: สายใยประชาธรรม.

บูฆอรี ยีหมะ. (2561). การวิเคราะห์การเมืองแนวสถาบันนิยมและรัฐธรรมนูญนิยม. ใน ประมวลสาระชุดวิชาการวิเคราะห์การเมือง หน่วยที่ 5 บัณฑิตศึกษา สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัย ธรรมาธิราช. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

บ๊อบบิโอ, นอร์แบร์โต. (2558). เสรีนิยมกับประชาธิปไตย (เกษียร เตชะพีระ, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: คบไฟ.

มูฮัมหมัดอิลยาส หญ้าปรัง. (2565). ความคิดทางการเมืองอิสลาม: กำเนิด พัฒนาการ และข้อถกเถียงในปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: ปาตานี ฟอรั่ม.

ศรีสมภพ จิตร์ภิรมย์ศรี และสุกรี หลังปูเต๊. (2551). การปกครองท้องถิ่นแบบพิเศษในจังหวัดชายแดนภาคใต้. (รายงานการวิจัย) การปกครองท้องถิ่นในจังหวัดที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์. นครปฐม: ศูนย์ศึกษาและพัฒนาสันติวิธี มหาวิทยาลัยมหิดล.

อิมรอน ซาเหาะ และยาสมิน ซัตตาร์. (2563). พลวัตรความเคลื่อนไหวของนักการเมืองมลายูมุสลิมท่ามกลางความรุนแรงในพื้นที่ชายแดนใต้. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม.

อิศรัฏฐ์ รินไธสง และคณะ. (2562). รายงานการศึกษารูปแบบการเมืองการปกครองและอัตลักษณ์ที่สอดคล้องกับพหุวัฒนธรรมในจังหวัดชายแดนภาคใต้. เครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้สังคมพหุวัฒนธรรมและการพัฒนามนุษย์.

อิสมาแอล เบญจสมิทธิ์. (2551). บทบาทของเชควันอะห์หมัด อัลฟาฏอนี (พ.ศ. 2399-2451) ในด้านการศึกษาและการเมือง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ชูโกร์ ดินอะ. กรรมการสภาประชาสังคมชายแดนใต้ ครูโรงเรียนจริยธรรมอิสลาม จ. สงขลา (วันที่ 14 มีนาคม 2565). สัมภาษณ์.

อนุสรณ์ อุณโณ. อาจารย์ประจำคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (วันที่ 20 มกราคม 2565). สัมภาษณ์.

อุสตาซ (ครู) โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามแห่งหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส. (วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2565). สัมภาษณ์

อุสตาซ (ครู) โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามแห่งหนึ่งในจังหวัดปัตตานี ผู้เคยเข้าร่วมละหมาดฮายัตที่มัสยิดกลาง. (วันที่ 10 มีนาคม 2565). สัมภาษณ์.

อุสตาซ (ครู) โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามแห่งหนึ่งในจังหวัดยะลา. (วันที่ 25 พฤศจิกายน 2564). สัมภาษณ์.

อับดุลการีม อัสมะแอ. ประธานสภาประชาสังคมชายแดนใต้ อาจารย์มหาวิทยาลัยฟาฏอนี จ.ปัตตานี (วันที่ 25 พฤศจิกายน 2564). สัมภาษณ์.

ฮาฟิส ฮิเล. ประธานสมาพันธ์โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จ.ยะลา (วันที่ 25 พฤศจิกายน 2564). สัมภาษณ์.

ซัยนุดดีน นิมา. ผู้ช่วยคณบดี คณะวิทยาการอิสลาม อิหม่ามมัสยิด อัลฟุรกอน จะบังตีฆอ ปัตตานี. (วันที่ 10 มีนาคม 2565), สัมภาษณ์.