การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ รายวิชาผู้นำนันทนาการ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตสงขลา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาผลการจัดการเรียนรู้ รายวิชาผู้นำนันทนาการ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตสงขลา และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจจากการจัดการเรียนรู้ รายวิชาผู้นำนันทนาการ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตสงขลา สำหรับกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตสงขลา จำนวน 1 กลุ่มเรียน ทั้งหมด 35 คน ได้มาจากการเลือกแบบมีจุดประสงค์ (Purposive Selection) เป็นการคัดเลือกกลุ่มที่มีลักษณะเฉพาะเจาะจงตามหลักการของเหตุผลในการพัฒนานักศึกษาเป็นผู้นำนันทนาการ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ รายวิชาผู้นำนันทนาการ 2) เอกสารประกอบการสอน รายวิชาผู้นำนันทนาการ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของรายวิชาผู้นำนันทนาการ และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ รายวิชาผู้นำนันทนาการ และสถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การหาค่าร้อยละ ค่าคะแนนเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการหาค่า t-test (Dependent Sample)
ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้ รายวิชาผู้นำนันทนาการ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตสงขลา พบว่า คะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 2) ผลการประเมินความพึงพอใจจากการจัดการเรียนรู้ รายวิชาผู้นำนันทนาการ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตสงขลา พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅ = 4.57, S.D. = 0.60)
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมพลศึกษา. (2564). การจัดกิจกรรมนันทนาการ. กรุงเทพมหานคร: กรมพลศึกษา.
กรมพลศึกษา. (2566). แผนพัฒนานันทนาการแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพมหานคร: กรมพลศึกษา.
กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2562). การจัดการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เก่งกาจ เกลี้ยงแก้ว และคณิต เขียววิชัย. (2562). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมนันทนาการแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. Humanities Social Sciences and arts, 12(1), 548-564.
คฑาวุธ ด้วงปลี. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชา นันทนาการเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต เรื่อง ลักษณะและบทบาทของผู้นำนันทนาการการของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ระดับชั้นปีที่ 2. สุพรรณบุรี: วิทยาลัยการอาชีพอู่ทอง.
ทรงภพ เพชรอาวุธ. (2566). เอกสารประกอบการสอน วิชา 00018004 ผู้นำนันทนาการ. สงขลา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิขัย.
ไพศาล วรคำ. (2564). การวิจัยทางการศึกษา. มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2565). ตัวชี้วัดและหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 (ปรับปรุง 2565). กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
วิจิตร ศรีสะอ้าน. (2563). หลักการอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2565). นวัตกรรมเพื่อการเรียนรู้. มหาสารคาม: ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Herzberg, Frederick and others. (1959). The Motivation to work. New York: John Wiley and. Sons.
Hayashi, A., and Ewert, A. (2013). Development of Emotional Intelligence through an Outdoor Leadership Program. Journal of Outdoor Recreation Education and Leadership, 5(1), 3-17.
Smith, P., and Ragan, T. (1999). Instructional design. New York: John Wiley &. Sons.