เทคนิคการแปลเอกสารทางวิชาการ: ข้อผิดพลาดในการใช้คำและรูปแบบประโยค ที่พบบ่อยในการแปลเอกสารทางวิชาการจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ

Main Article Content

จักกเมธ พวงทอง
อภิษฎาข์ ศรีเครือดง

บทคัดย่อ

                   การแปลเป็นรูปแบบหนึ่งของการสื่อสารระหว่างสองภาษาที่แตกต่างกัน ซึ่งทำหน้าที่เป็นกลไกในการสื่อสารข้ามวัฒนธรรมมาช้านานในประเทศไทย ในปัจจุบันการแปลเอกสารทางวิชาการจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษมีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่องค์ความรู้ที่เกิดขึ้นในประเทศไทยให้เป็นที่รู้จักและถ่ายทอดไปยังต่างประเทศอันนำไปสู่การถ่ายทอดและแลกเปลี่ยนองค์ความรู้เพื่อก่อให้เกิดการเรียนรู้ร่วมกันและการพัฒนาในด้านต่าง ๆ อย่างไรก็ตามความแตกต่างทางด้านวัฒนธรรมในการสื่อสาร ระดับของความหมายทางภาษาระดับของคำหรือโครงสร้างประโยคมักนำไปสู่ปัญหาในการแปลให้สื่อความตรงกับที่ผู้แปลต้องการสื่อแก่ผู้อ่าน อันมีมูลเหตุมาจากการขาดความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องของคำหรือโครงสร้างประโยค กระบวนการคิดในภาษาไทยก่อนการถ่ายทอดเป็นภาษาอังกฤษที่ผู้แปลยังยึดติดกับโครงสร้างตามภาษาไทยซึ่งส่งผลให้การสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษผิดแผกไปจากความเป็นจริง ดังนั้นการทราบถึงความหมายวิธีการใช้คำและรูปแบบประโยคภาษาอังกฤษที่ถูกต้อง จะเป็นประโยชน์ต่อการแปลเอกสารทางวิชาการภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ ให้มีความถูกต้อง สละสลวย เป็นธรรมชาติ ตรงกับวัตถุประสงค์ที่ผู้เขียนต้องการสื่อ


 


 


 


 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

บท
บทความวิชาการ

References

กังสดาล ญาณจันทร์ และ ศีตกาล ศรีฉัตร. (2560). การแปลคำสรรพนามต่างบริบทในเรื่องสั้น.วารสารวิชาการ มทร. สุวรรณภูมิ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 2(2), 169-178.

จักกเมธ พวงทอง.(2560). สนุกกับการแปล.กรุงเทพมหานคร: แดเน็กซ์อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.

ชณัณกร เพ็ชรวัฒนา. (2562). วารสารการแปลและการล่าม.กรุงเทพมหานคร: สมาคมนักแปลและล่ามแห่งประเทศไทย.

ดวงตา สุพล. (2541).กลวิธีและทฤษฎีการแปล.(พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิพา เทพอัครพงศ์. (2547).การแปลเบื้องต้น.กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรศิริ อูปคำ. (2557). การใช้วิธีสอนตามทฤษฎีคอนสตรัคชั่นนิสซึ่มเพื่อส่งเสริมความสามารถทางการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ สาขาการท่องเที่ยว. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา, 2(2), 83-93.

พัชรี โภคาสัมฤทธิ์. (2555). การแปลสิ่งทดแทนทางวัฒนธรรมจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย. (รายงานการวิจัย). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

วรนารถ วิมลเฉลา.(2543). คู่มือสอนแปล.(พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สัญฉวี สายบัว. (2538). หลักการแปล. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สิทธา พินิจภูวดล. (2543).คู่มือนักแปลอาชีพ.กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์.

สุพรรณี ปิ่นมณี. (2554).การแปลขั้นสูง.กรุงเทพมหานคร:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุพรรณี ปิ่นมณี. (2555). แปลผิด แปลถูก.กรุงเทพมหานคร:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อัจฉรา ไล่สัตรูไกล. (2548). หลักการและวิธีการแปล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง

อัจฉรา ไล่สัตรูไกล. (2555). จุดมุ่งหมาย หลักการและวิธีการแปล.ใน เอกสารประกอบการสอน รายวิชา EN 322. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง

Cambridge University. (2013). Cambridge Advance Learner’s Dictionary. Cambridge: Cambridge University Press.

Hatim, B. and I.Mason. (1990). Discourse and the Translator. New York: Longman.

Longman. (2005).Longman Dictionary of Contemporary English. Harlow, Essex: Longman Group.

Oxford University. (2004). Oxford Advance Learner’s Dictionary. Oxford: Oxford University Press.