การวิเคราะห์ลักษณะทางประชากรศาสตร์ของนักท่องเที่ยวกับพฤติกรรมการท่องเที่ยว ชุมชนริมน้ำจันทบูร จังหวัดจันทบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวในชุมชนริมน้ำจันทบูร จังหวัดจันทบุรี และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางประชากรศาสตร์ของนักท่องเที่ยวกับพฤติกรรมการท่องเที่ยวชุมชนริมน้ำจันทบูร จังหวัดจันทบุรี การวิจัยนี้ใช้การวิจัยเชิงปริมาณ สุ่มตัวอย่างจากนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวชุมชนริมน้ำจันทบูร จังหวัดจันทบุรี จำนวน 400 คน ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยตนเองโดยใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการแจกแจงไคสแควร์
ผลการวิจัย พบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เพศหญิง อายุ 20-24 ปี รายได้ต่อเดือน 10,000-19,999 บาท ระดับการศึกษาปริญญาตรี เป็นนักเรียน/นักศึกษา และมีภูมิลำเนาจังหวัดจันทบุรี พฤติกรรมการท่องเที่ยว พบว่า มีจุดประสงค์ในการเดินทางเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ มีช่วงเวลาในการท่องเที่ยว วันเสาร์-วันอาทิตย์ จำนวนครั้งที่เคยเดินทางมาท่องเที่ยวมากกว่า 3 ครั้ง ค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยว ต่ำกว่า 1,000 บาท และ 1,000-2,999 บาท แหล่งข้อมูลที่ทำให้รู้จักชุมชนริมน้ำจันทบูร จากสื่อสังคมออนไลน์ ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ลักษณะทางประชากรศาสตร์ของนักท่องเที่ยว 1. มิติด้านลักษณะส่วนบุคคล พบว่า เพศไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยว แต่ทั้งนี้พบว่า อายุและภูมิลำเนา มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยว 2. มิติด้านดัชนีสถานภาพทางเศรษฐกิจและสังคม พบว่า ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ต่อเดือน มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชุมชนริมน้ำจันทบูร จังหวัดจันทบุรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ทั้งนี้เนื่องจากสถานภาพทางเศรษฐกิจและสังคมเป็นตัวบ่งชี้ถึงโอกาสในการเข้าถึงทรัพยากร และคุณภาพชีวิตที่แตกต่างกันของบุคคล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ยังไม่เคยลงตีพิมพ์ในวารสารใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
บทความที่ลงพิมพ์เป็นข้อคิดเห็น/แนวคิด/ทัศนคติของผู้เขียนเท่านั้น หากเกิดผลทางกฎหมายใดๆที่อาจ
เกิดขึ้นจากบทความนี้ ผู้เขียนจะเป็นผู้รับผิดชอบ และบทความนี้เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กนกอร ชมชาติ, บัว ศรีคช, และวีระ วีระโสภณ. (2568). การศึกษาพฤติกรรมและความพึงพอใจนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยว ตลาดน้ำอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม. ใน รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 18: สร้างสรรค์ความรู้เพื่อพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจ (น. 1–9). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2566). นโยบายส่งเสริมเมืองรองเพื่อกระจายรายได้สู่ท้องถิ่น. https://intelligence.tourismthailand.org
กัญญวรา ศรัทธาธรรม. (2561). การศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อหาดไม้ขาว จังหวัดภูเก็ต [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
เกริกกิต ชัยรัตน์, ชวลีย์ ณ ถลาง, และเสรี วงษ์มณฑา. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดเลย. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(10), 13–22.
ณัฏฐ์วิกร หรรษาพันธุ์ และจำเริญ คังคะศรี. (2564). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดเพื่อการท่องเที่ยวชุมชนริมน้ำจันทบูร จังหวัดจันทบุรี. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 17(2), 217–233.
เทวินทร์ พิมพ์ใจพงศ์ และปิ่นกนก วงศ์ปิ่นเพ็ชร์ พิบูลแถว. (2568). การศึกษาพฤติกรรมการตัดสินใจท่องเที่ยวต่างประเทศในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก กรณีศึกษาบุคลากรภาครัฐ. วารสารราชพฤกษ์, 23(1), 51–66.
นพมาศ สุวชาติ. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมเชิงอนุรักษ์ของวัยผู้ใหญ่ตอนต้นในแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ. วารสารบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 9(3), 89–102.
พัชรินทร์ ชูชัย. (2568). การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวในอำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารนวัตกรรมทางธุรกิจและสังคม, 2(5), 74–84.
วนัสนันทน์ โพธิ์เพชร. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของผู้เยี่ยมเยือนชาวไทย กรณีศึกษา อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
วาสนา ขวัญทองยิ้ม, ชวลีย์ ณ ถลาง, และเสรี วงษ์มณฑา. (2566). พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวพหุวัฒนธรรมในจังหวัดสงขลา. วิทยาการจัดการวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 4(1), 45–53.
วิฆเนศวร ทะกอง และอรวรรณ ศิริสวัสดิ์ อภิชยกุล. (2566). การปรับตัวด้านอัตลักษณ์อาหารท้องถิ่นจันทบุรีในบริบทการท่องเที่ยว. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(2), 48–68.
วิจิตรา บุญแล, เสรี วงษ์มณฑา, ชวลีย์ ณ ถลาง, และกาญจน์นภา พงศ์พนรัตน์. (2567). การศึกษาศักยภาพองค์ประกอบของทรัพยากรการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของจังหวัดจันทบุรี. วารสารสมาคมนักวิจัย, 26(1), 46–56.
วิมลมาส มาสมบูรณ์ และกฤษดา เชียรวัฒนสุข. (2566). การท่องเที่ยวเมืองรองเชิงสร้างสรรค์ในพื้นที่จังหวัดจันทบุรี. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า, 10(2), 181–189.
ศิริขวัญ วิเชียรเพลิศ. (2564). ข้อเสนอแนวทางการส่งเสริมท่องเที่ยวเมืองรองเพื่อกระจายรายได้จากการท่องเที่ยว. https://dl.parliament.go.th/handle/20.500.13072/590826
สำนักงานสถิติจังหวัดจันทบุรี. (2565). จำนวนนักท่องเที่ยวของจังหวัดจันทบุรี. https://chanthaburi.gdcatalog.go.th
อภิชญา สุขประเสริฐ และสรพงษ์ วงศ์ธีระธรณ์. (2563). การสื่อสารภาพลักษณ์และการมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ของชุมชนริมน้ำจันทบูร จังหวัดจันทบุรี. วารสารเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มทร.พระนคร, 5(2), 67–76.
อารีรัตน์ ภาคพิธเจริญ, ภัทร ยืนยง, ธิป ศรีสกุลไชยรัก, และรพี ดอกไม้เทศ. (2566). การศึกษาเพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาศักยภาพห่วงโซ่อุปทานการท่องเที่ยวจังหวัดจันทบุรีอย่างยั่งยืน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 19(1), 18–36.
Duncan, O. D. (1961). A Social Economic Index for All Occupations. In A. J. Reiss (Ed.), Occupations and social status.
(pp. 109-138). Free Press.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2018). Principles of Marketing (17th ed.). Pearson Education Limited.
Lenski, G. E. (1966). Power and Privilege: A Theory of Social Stratification. New York: McGraw-Hill.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nd ed.). McGraw-Hill.
Ramaano, A.I. (2025). Toward tourism-oriented community-based natural resource management for sustainability and climate change mitigation leadership in rural municipalities. Journal of Humanities and Applied Social Sciences, 7(2), 107-131. DOI 10.1108/JHASS-07-2024-0099
Yamane, T. (1969). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
