รูปแบบการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็ก 2) สร้างรูปแบบการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็ก และ 3) ศึกษาผลการนำรูปแบบการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2 ไปใช้ กลุ่มตัวอย่างมี 3 กลุ่ม ประกอบด้วยกลุ่มตัวอย่างในการศึกษาสภาพปัจจุบันของการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็ก จำนวน 8 คน กลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิประเมินรูปแบบการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็ก จำนวน 5 คน และกลุ่มตัวอย่างที่ตอบแบบสอบถามการนำรูปแบบการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็กไปใช้ จำนวน 42 คน ประกอบด้วยผู้บริหารโรงเรียน ครู คณะกรรมการสถานศึกษา และผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนควบรวม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างสำหรับศึกษาสภาพปัจจุบันของการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็ก แบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็ก และแบบสอบถามความคิดเห็นต่อการนำรูปแบบการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็กไปใช้ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์สภาพปัจจุบันของการบริหารจัดการโรงเรียนควบรวม ได้แก่ ค่าความถี่ (Frequency) ร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) การประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิใช้แบบประเมินรูปแบบที่มีระดับความคิดเห็น 5 ระดับ (Likert Scale) แล้ววิเคราะห์ผลด้วย:ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เพื่อวัดระดับ ความเหมาะสม ความถูกต้อง ความเป็นไปได้ และการวิเคราะห์ผลการนำรูปแบบไปใช้จริงประเมินความคิดเห็นจากกลุ่มตัวอย่าง (เช่น ผู้บริหาร ครู ผู้ปกครอง) โดยใช้แบบสอบถามแบบมาตราส่วน 5 ระดับและวิเคราะห์ด้วยค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)
ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็กคือ ผู้บริหารโรงเรียนหลักรับภาระในการบริหารทั้งโรงเรียนหลักและควบรวม การจัดการเรียนรู้ไม่ค่อยมีปัญหาเพราะว่าทำให้มีจำนวนครูมากขึ้น ผู้ปกครอง และชุมชนของโรงเรียนมารวมอาจห่างไกลทำให้ไม่สะดวกในการมาร่วมกิจกรรม ผู้บริหารโรงเรียนใช้ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ มีการจัดการเรียนรู้ร่วมกัน ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่าย และโรงเรียนหลักใช้เทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในงานด้านต่างๆ 2) รูปแบบการบริหารจัดการแบบควบรวมโรงเรียนขนาดเล็ก มี 8 องค์ประกอบ ได้แก่ การบริหารงานวิชาการ การบริหารงานงบประมาณ การบริหารงานบุคคล การบริหารงานทั่วไป การมีส่วนร่วม เทคโนโลยี ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ และการจัดการเรียนรู้ ผลการประเมินรูปแบบพบว่า ความถูกต้อง และความเหมาะสมมีค่าเฉลี่ยในระดับมากถึงมากที่สุด และความเป็นไปได้ มีค่าเฉลี่ยในระดับมาก 3) ผลการนำรูปแบบการบริหารโรงเรียนที่มีการควบรวมโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2 ไปใช้ มีค่าเฉลี่ยในระดับมากที่สุดทุกด้าน เรียงลำดับตามค่าเฉลี่ย จากมากไปหาน้อยดังนี้ ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ การมีส่วนร่วม เทคโนโลยี การจัดการเรียนรู้ การบริหารงานวิชาการ การบริหารงานงบประมาณ การบริหารงานบุคคล และการบริหารงานทั่วไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ยังไม่เคยลงตีพิมพ์ในวารสารใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
บทความที่ลงพิมพ์เป็นข้อคิดเห็น/แนวคิด/ทัศนคติของผู้เขียนเท่านั้น หากเกิดผลทางกฎหมายใดๆที่อาจ
เกิดขึ้นจากบทความนี้ ผู้เขียนจะเป็นผู้รับผิดชอบ และบทความนี้เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
จันทร์จิรา จูมพลหล้า และคณะ. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการ กรณีศึกษา: รูปแบบความสำเร็จการจัดการศึกษาโรงเรียนขนาดเล็ก ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. อุดรธานี : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. 2557.
สำนักงานเขตพื้นทีการศึกษาประถมศึกษาตราด 2563 :2 แผนบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็ก ปีการศึกษา 2562-2565 (ฉบับทบทวน)
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. นวัตกรรมการพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็กปี 2554. กรุงเทพมหานคร. ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย. 2553.
วลินดา รสชา. รูปแบบการพัฒนาคุณภาพการบริหารโรงเรียนควบรวม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร.2563;1739 – 1751.
บุณยกุล หัตถกี. รูปแบบการบริหารคุณภาพการศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารวิจัยรำไพพรรณี.2556; 7(2):12 – 21.
ธีรศักดิ์ ประทุมราษฏร์. รูปแบบการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กที่มีประสิทธิผล. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต]. อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี. 2556.
เรวดี เกษโสภา. แนวทางการบริหารแบบควบรวมในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษามหาบัณฑิต]. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2558.
สราวุฒิ คงสุข. บทบาทของผู้บริหารกับการบริหารแบบมีส่วนร่วมของศูนย์ฝึกอบรมวิชาชีพ ประจำอำเภอ สังกัดอาชีวศึกษา จังหวัดชายแดนภาคใต้. [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต]. ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. 2564.
วิเศษ ยาคล้าย. การบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็กในเขตองค์การบริหารส่วนตำบล วังน้ำคู้ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก. 2551.
ทัศพร ปูมสีดา ชญาพิมพ์ อุสาโห และพฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. การศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา.วารสารครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.2564;2:1-15.
วิรันทร์รัตน์ เสือจอย. ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสิงห์บุรีอ่างทอง. [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร. 2564.
Wilson, V. & McPake, J. ‘Headteachers of Small Scottish Primary Schools: A Match for the Job?’, Scottish Educational Review. 1999; 31(1): 35–47.
บุญเรือง ปินะสา. ไม่ยุบ ไม่ควบรวม แต่ร่วมกันพัฒนา ‘โรงเรียนขนาดเล็ก’ ของชุมชน เพื่อโอกาสทางการศึกษาของเด็กไทย. เข้าถึงเมื่อ 20 เมษายน 2567] เข้าถุงได้จาก: https://thepotential.org/social-issues/small-school-problem/.
