การพัฒนาครูต้นแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพที่ส่งผลต่อการพัฒนา การเรียนรู้ของนักเรียนโรงเรียนขนาดเล็ก : โรงเรียนบ้านทองหลาง

Main Article Content

อนุสรณ์ มะเดื่อชุมพร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการพัฒนาครูต้นแบบโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) 2) ศึกษาการพัฒนาครูต้นแบบด้วยกระบวนการ PLC ที่ส่งผลต่อการพัฒนาการเรียนรู้ของนักเรียน และ 3) ประเมินผลการพัฒนาครูต้นแบบที่ส่งผลต่อผู้เรียนและชุมชนในเขตรับบริการของโรงเรียนบ้านทองหลาง ดำเนินการโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) ประชากรและกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยนักเรียนและผู้ปกครองจำนวน 188 คน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 17 คน และกลุ่มสนทนา 13 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า


          1) ความต้องการพัฒนาพบว่า ครูมีความต้องการพัฒนาตนเองสู่การเป็นครูต้นแบบผ่านกระบวนการ PLC โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ($\bar{x} = 4.41$) โดยมุ่งเน้นการสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อยกระดับคุณภาพการจัดการเรียนการสอน


          2) การพัฒนาครูต้นแบบพบว่า กระบวนการ PLC ช่วยให้ครูมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ พัฒนานวัตกรรมการสอน และการทำงานเป็นทีมอย่างเป็นระบบ ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อการปรับปรุงพฤติกรรมการเรียนรู้และการแก้ไขปัญหาของผู้เรียนในโรงเรียนขนาดเล็ก


          3) ผลการพัฒนาพบว่า ครูต้นแบบสามารถขับเคลื่อนการเรียนรู้ของนักเรียนให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดีขึ้น อีกทั้งยังส่งผลเชิงบวกต่อชุมชนในเขตรับบริการ ทำให้เกิดความเชื่อมั่นและการมีส่วนร่วมระหว่างโรงเรียนและชุมชนในการพัฒนาการศึกษาร่วมกัน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มะเดื่อชุมพร อ. . (2026). การพัฒนาครูต้นแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพที่ส่งผลต่อการพัฒนา การเรียนรู้ของนักเรียนโรงเรียนขนาดเล็ก : โรงเรียนบ้านทองหลาง. วารสาร มจร. นม. สังคมศาสตร์ ปริทรรศน์, 1(1), 42–51. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/MCUNK/article/view/300822
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

นารีรัตน์ รักวิจิตรกุล. (2560). การพัฒนาวิชาชีพครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 11(1) : 21-33.

บูรชัย สีริมหาสาคร. (2550). แผนการสอนที่เน้นตู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ : บุ๊ด พอยส์.

บำรุง ป้องนาทราย. (2564). การพัฒนารูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมความสามารถจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียน เป็นสำคัญตามแนวปฏิบัติสู่ผลสัมฤทธิ์ขั้นสูง (High Impact Practices) โรงเรียนหนองโนประชาสรรค์. ขอนแก่น : โรงเรียนหนองโนประชาสรรค์.

พัทธนันท์ วงษ์วิชยุตม์. (2550). ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการศึกษาพิเศษ. กำแพงเพชร : ครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 เฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคล เฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560 – 2579. กรุงเทพฯ : บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และพัฒนาคุณภาพเยาวชน. (2557). การยกระดับคุณภาพ ครูไทยในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพ ฯ : สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และพัฒนาคุณภาพเยาวชน.

อรุณี สถิตย์ภาคีกุล. (2542). การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. นครศรีธรรมราช : สถาบันราชภัฏนครศรีธรรมราช.

Hord, S.M. (2004). Learning together, leading together. New York : Teachers College Press.