การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่งเพื่อพัฒนาความสามารถในการเขียนโปรแกรม สำหรับนักเรียนระดับ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปี 1 PROBLEM-BASED LEARNING INTEGRATED WITH MICROLEARNING TO ENHANCE PROGRAMMING SKILLS OF FIRST-YEAR VOCATIONAL CERTIFICATE STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่งเพื่อพัฒนาความสามารถในการเขียนโปรแกรม สำหรับนักเรียนระดับ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปี 1 2) หาประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่งที่พัฒนาขึ้น ตามเกณฑ์ 80/80 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปี 1 ที่ผ่านการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่งที่พัฒนาขึ้น 4) เพื่อศึกษาความสามารถในการเขียนโปรแกรมของนักเรียนที่เรียนรู้ด้วยรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่งที่พัฒนาขึ้น และ 5) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปี 1 ที่มีต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่งที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 1 จำนวน 40 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน 2) สื่อการสอนแบบไมโครเลิร์นนิ่ง 3) แบบประเมินคุณภาพของสื่อการสอน 4) แบบทดสอบ วิชาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์เบื้องต้น และ 5) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ สถิติทดสอบสมมติฐาน (t -test)
ผลการวิจัยพบว่า การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่งเพื่อพัฒนาความสามารถในการเขียนโปรแกรม มีขั้นตอนการดำเนินงานตามกระบวนการ ADDIE Model 5 ขั้นตอน และมีผลการศึกษา ดังนี้ 1) การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นิ่งที่พัฒนาขึ้น ประกอบไปด้วย 4 โมดูล คือ 1) โครงสร้างภาษาคอมพิวเตอร์ 2) การใช้กระบวนการเขียนโปรแกรม 3) พอยน์เตอร์ และ4) ฟังก์ชั่น 2) ผลประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่งเพื่อพัฒนาความสามารถในการเขียนโปรแกรม นักเรียนมีคะแนนค่าเฉลี่ยระหว่างเรียนและคะแนนหลังเรียนคิดเป็นร้อยละ เท่ากับ 83.83/80.06 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดคือ 80/80 3) ผลจากการเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนและหลังเรียน พบว่ามีคะแนนก่อนเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 10.20 และมีคะแนนหลังเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 29.28 สรุปได้ว่าคะแนนหลังเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนเรียน อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ.05 4) ผลความสามารถในการเขียนโปรแกรมของนักเรียนอยู่ในระดับดีมาก โดยเฉพาะหน่วยที่ 4–6 ที่มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ในช่วง 4.07– 4.45 และ 5) ผลความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.50)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กชวรรณ ทิพยรัตน์ อัญชลี ธรรมวิทย์ และ วสันต์ อติศัพท์. (2566). การออกแบบไมโครเลิร์นนิ่งยุุคดิจิทัล. วารสารเทคโนโลยีและสื่่อสารการศึกษา, 16 (20),
-31.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่่10). กรุุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปิยะพงษ์ ธรรมรักษ์. (2563). การพัฒนาความฉลาดทางดิจิทัลของนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาปีที่่ 4 โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล โดยการจัดการเรียนรู้แบบห้อง
เรียนกลับด้านร่วมกับการเรียนรู้ แบบไมโครเลิร์นนิ่่ง. สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมการเรียนรู้และการสอน
วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุุม.
ปรียาพร พิมพ์สี. (2566). ไมโครเลิร์นนิ่ง: เทรนด์การเรียนรู้ในยุุคดิจิทัล.วารสารราชภัฏสุัราษฎร์ธานี,10 (1),10-18.
ภิธาดา วอนกล่่ำ และ จักรกฤษณ์ จันทะคุุณ. (2566). การพัฒนาไมโครเลิร์์นนิง เพื่่อเสริมสร้างความสามารถในการใช้คำภาษาต่างประเทศในภาษาไทย สำหรับ
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่่ 6. การค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ภัทรพร แจ่มใส และ สิริกัญญา มณีนิล. (2566). การออกแบบการเรียนการสอนโดยใช้ไมโครเลิร์นนิ่่งเพื่่อพัฒนาประสิทธิผลการเรียนรู้ในรายวิชาการประเมินทางจิต
วิทยาสำหรับเด็กที่่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่่อสาร, 6 (3), 219-232.
มนต์ชย เทียนทอง. (2545).การออกแบบและพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์. กรุุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
มนต์ชัย เทียนทอง. (2556). นวัตกรรม: การเรียนและการสอนด้วยคอมพิวเตอร์ (พิมพ์์ครั้งที่่ 1). กรุุงเทพฯ: แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปปอเรชั่น.
ล้วน สายยศ และ อังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคทางการวิจัยเพื่่อการศึกษา. กรุุงเทพ: สุวีนิยาสาสน์.
ศุภมาส แสนโคก และ อุฤทธิ์ เจริญอินทร์. (2565).การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่่วมกับบทเรียนบนเว็บเพื่่อพัฒนาความสามารถในการคิด
เชิงคำนวณ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่่4. วารสารมหาวิทยาลัย ราชภัฏมหาสารคาม, 16 (2), 156-170.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2567). หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช 2567. กรุุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
อัญชลี ธรรมวิทย์ วสันต์ อติศัพท์ และ กชวรรณ ทิพยรัตน์. (2566). การออกแบบไมโครเลิร์นนิ่่งยุุคดิจิทัล. วารสารเทคโนโลยีและสื่่อสารการศึกษา, 16 (20),
-31.
อุไรวรรณ ศรีไชยเลิศ และ ธนาวดี ขุุนด้วง. (2565). การพัฒนาบทเรียนมัลติมีเดียบนเว็บร่วมกับการจัดการเรียนรู้้การใช้ปัญหาเป็นฐาน เพื่่อส่งเสริมทักษะด้าน
การอ่่าน กรณีศึกษาวิชาภาษาไทยสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่่ 2. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุุรีี, 11 (1), 29-39.
