แรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของข้าราชการกรมการปกครอง กรณีศึกษา สำนักบริหารการทะเบียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยจูงใจ ปัจจัยค้ำจุน และประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของข้าราชการสำนักบริหารการทะเบียน 2) เปรียบเทียบประสิทธิภาพการปฏิบัติงานจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) ศึกษาปัจจัยจูงใจและปัจจัยค้ำจุนที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพ กลุ่มตัวอย่างคือข้าราชการที่ปฏิบัติงานในสำนักบริหารการทะเบียนจำนวน 139 คน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์โดยใช้สถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (ANOVA) พร้อมการเปรียบเทียบรายคู่แบบ Scheffé และการถดถอยพหุคูณ
ผลการศึกษาพบว่า
- ปัจจัยจูงใจและปัจจัยค้ำจุนโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยปัจจัยจูงใจด้านความสำเร็จในการทำงาน และปัจจัยค้ำจุนด้านความสัมพันธ์กับบุคคลอื่น อยู่ในระดับมากที่สุด
2.ประสิทธิภาพโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านคุณภาพของงานอยู่ในระดับมากที่สุด
- การเปรียบเทียบตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ระดับการศึกษาที่แตกต่างกันส่งผลต่อค่าใช้จ่ายในการทำงานอย่างมีนัยสำคัญ
นอกจากนี้ ปัจจัยจูงใจสามารถทำนายประสิทธิภาพได้ร้อยละ 57.2 โดยด้านที่ส่งผลมากที่สุดคือ ความสำเร็จในการทำงาน รองลงมาคือ การได้รับการยอมรับ และลักษณะของงาน ขณะที่ปัจจัยค้ำจุนสามารถทำนายได้ร้อยละ 46.7 โดยด้านที่ส่งผลมากที่สุดคือ สถานะทางอาชีพ รองลงมาคือ ความสัมพันธ์กับบุคคลอื่น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครอง. (2568). แผนปฏิบัติราชการรายปี (พ.ศ. 2568) กรมการปกครอง. กรุงเทพฯ: กองวิชาการและแผนงาน.
กรมการปกครอง. (2568). สรุปการดำเนินงานระบบพิสูจน์และยืนยันตัวตนทางดิจิทัล (DOPA-Dgitial ID) และระบบ
เปรียบเทียบภาพใบหน้าดิจิทัล (FVS). กรุงเทพฯ: สำนักบริหารการทะเบียน.
กัญญนันทน์ ภัทร์สรณ์สิริ. (2554). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากร: กรณีศึกษาสำหรับสถาบัน
เทคโนโลยีปทุมวัน. วารสารวิชาการปทุมวัน 1 (1), 35-39.
กัมปนาท นาคฤทธิ์. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากรในสังกัดกรมการปกครอง:
กรณีศึกษาสำนักบริหารการปกครองท้องที่. วิทยานิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรปริญญามหาบัณฑิต
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
กานดา คำมาก. (2555). แรงจูงใจที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานในอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วน
อิเล็กทรอนิกส์ในจังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัย
เทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
จิรภิญญา จิรไพศาลกุล. (2562). บุคลิกภาพที่ส่งผลต่อความต้องการคุณลักษณะงานของพนักงานบริษัทเอกชนกลุ่ม
เจเนอเรชั่นวาย. วิทยานิพนธ์ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิต วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล.
ปัทมพร พรมทอง. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของข้าราชการกรมการปกครอง จังหวัดสกลนคร.
วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัย
สุโขทัยธรรมาธิราช.
ณัฐวุฒิ ศิลารักษ์ และ เสาวภา เมืองแก่น. (2567). แรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงาน
ฝ่ายผลิตบริษัทเบเกอรี่แห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรสาคร. Journal of Management Science Nakhon Pathom
Rajabhat University, (11) 2, 183.
ธัญญารัตน์ สาลิกา. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของผู้ปฏิบัติงานด้านการเงินการคลัง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ. กรุงเทพฯ: กองบริหารทรัพยากรสุพรรณบุรี.
นิติศักดิ์ ปานปรุง. (2567). แรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของเจ้าพนักงานปกครอง กรณีศึกษา สำนักอำนวย
การกองอาสารักษาดินแดน. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บงกช รินเสนา และ ฐิตารีย์ ศิริมงคล. (2566). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการทำงานของ
พนักงานเทศบาล ในเขตพื้นที่อำเภอ โนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัย
ราชภัฏมหาสารคาม, 10 (3), 327.
พรพรรณ หน่อเมือง. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์กับพฤติกรรมความรับผิดชอบในการปฏิบัติงานของ
กำลังพลกองทัพบก. สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
ศิริพรรณ พิมดา สัญญา เคณาภูมิ และ เสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร. (2567). ปัจจัยแรงจูงใจที่มีผลต่อประสิทธิภาพการ
ปฏิบัติงานของข้าราชการธุรการสำนักงานอัยการจังหวัดสังกัดสำนักงานอัยการภาค 4. วารสารวิชาการรัตนบุศย์,
(1), 517.
สิริวัฒน์ สายวิวัฒน์. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงานในฝ่ายเทคโนโลยีสารสนเทศของ
ธนาคารแห่งประเทศไทย. สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุภาวดี ขุนทองจันทร์. (2560). การวิจัยธุรกิจ. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (2546). พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมือง
ที่ดี พ.ศ. 2546.
Becker, G. S. (1964). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference
to education. Illinois: University of Chicago Press.
Herzberg, F., Mausner, B., and Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work. New Jersey: John Wiley &
Sons.
Maslow, A. H. (1970). Motivation and personality (2nd ed.). New York: Harper & Row.
Peterson, E., and Plowman, E. G. (1989). Business organization and management. Illinois: Richard D.
Irwin.
Rovinelli, R. J., and Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of
criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2 (2), 49-60.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.
