ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดการขยะของนักศึกษา สถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา

Main Article Content

ตฤษณา โสรัจจ์

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับและความสัมพันธ์ของความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการปฏิบัติของนักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา เกี่ยวกับการจัดการขยะ โดยใช้แบบสอบถามจำนวน 334 ชุด และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา โดยใช้ค่าร้อยละ (Percentage) จำนวน (Frequency) ค่าเฉลี่ยเลขคณิต (Mean) และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard deviation) และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงอนุมานโดยใช้สถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน (Pearson correlation)


            ผลการศึกษาพบว่า นักศึกษาส่วนใหญ่มีความรู้เกี่ยวกับการจัดการขยะระดับมาก คิดเป็นร้อยละ 85.9 รองลงมาอยู่ในระดับปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 14.1 และไม่มีผู้ที่มีความรู้ระดับน้อย
มีทัศนคติเกี่ยวกับการจัดการขยะอยู่ในระดับดีมาก ค่าเฉลี่ย 3.99 และพฤติกรรมการปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดการขยะอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ย 3.46


ในการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้กับทัศนคติเกี่ยวกับการจัดการขยะ
พบว่า มีความสัมพันธ์แบบแปรผันตรงในระดับน้อย (r= .112) ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้กับพฤติกรรมเกี่ยวการจัดการขยะ มีความสัมพันธ์แบบแปรผกผันในระดับน้อย (r= -.197) และความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติกับพฤติกรรมเกี่ยวกับการจัดการขยะ มีความสัมพันธ์แบบแปรผันตรงในระดับน้อย (r = .136) และมีข้อเสนอแนะ คือ ควรปรับปรุงพฤติกรรมการปฏิบัติของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการขยะ โดยเพิ่มความรู้ ความเข้าใจ และเสริมสร้างทัศนคติเกี่ยวกับความสำคัญของปัญหาขยะและการจัดการขยะ ซึ่งอาจทำได้หลายวิธี ได้แก่ 1) การพัฒนาคุณภาพนักศึกษา โดยสนับสนุนการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อมที่ถูกต้องตามหลักวิชา และปลูกฝังให้เกิดจิตสำนึกทางสิ่งแวดล้อม ซึ่งสามารถทำได้ทุกระดับอายุ ทั้งการศึกษาในระบบ และการศึกษานอกระบบผ่านสื่อต่าง ๆ  2) การสนับสนุนและส่งเสริมนักศึกษาผ่านกิจกรรมที่เกี่ยวกับการจัดการขยะ เช่น กิจกรรมตาวิเศษ  กิจกรรมขยะสร้างมูลค่าเพิ่ม (VAW : Value Added Waste) เป็นต้น 3) การกำหนดนโยบายและวางแนวของสถาบันเกี่ยวกับการจัดการขยะทั้งในระยะสั้นและระยะยาว เพื่อเป็นหลักการให้องค์กรยึดถือและนำไปปฏิบัติ

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมควบคุมมลพิษ. (2566). ข้อมูลสถานการณ์ขยะมูลฝอยของประเทศ. ค้นเมื่อ เมษายน 9, 2567,

จาก https://thaimsw.pcd.go.th/report1.php.

ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2541). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย.

ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ

(พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระพันธวัฒน์ ธมฺมวฑฺฒโน (ภูมิรัง). (2561). การจัดการเรียนรู้ด้านจริยธรรมของผู้เรียน ในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา

ศาสนา และวัฒนธรรม ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นของโรงเรียนในสังกัดเทศบาลนครขอนแก่น. วิทยานิพนธ์หลักสูตร

ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช

วิทยาลัย.

พรพรรณ ปัญญายงค์. (2565). ขยะพลาสติก. ค้นเมื่อ พฤษภาคม 19, 2565, จาก https://www.onep.go.th/

%E0%B8%82%E0%B8%A2%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%

AA%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81/.

สุรางค์ โค้วตระกูล. (2544). จิตวิทยาการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Fishbein, M., and Ajzen, I. (1975). Belief, Attitude, Intention, and Behavior: an introduction to theory and

research. MA: Addison-Wesley.

Hines, J. M., Hungerford, H. R., and Tomera, A. N. (1986-1987). Analysis and synthesis of research on

responsible environmental behavior: A meta-analysis. The Journal of Environmental Education,

(2), 1-8.

Kitzmuller, C. (2013). Environmental knowledge and willingness to change personal behaviour: An

American-Austrian comparisons of energy use. Retrieved from เมษายน 9, 2567,

www. Uni-muenste de/imperia/md/content/transpose/./kitzmueller.Pdf.

Kollmuss, A., and Agyeman, J. (2002). Mind the gap: why do people act environmentally and what are the

barriers to pro environmental behavior. Environmental Education Research,

(3), 239-260.