ประเพณีจุลกฐิน “เส้นใยแห่งศรัทธา” ชุมชนพุตะเคียน ตำบลท่าเสา อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี CHULAKATHIN CEREMONY “LIFELINES OF FAITH” PHUTAKHIAN COMMUNITY, THA SAO SUBDISTRICT, SAI YOK DISTRICT, KANCHANABURI PROVINCE

Main Article Content

prakhru Sutthisarasophit Naksawek

บทคัดย่อ

ประเพณีจุลกฐินของชุมชนพุตะเคียน เกิดขึ้นตั้งแต่สมัยการตั้งถิ่นฐานในช่วงแรก จากความเชื่อความศรัทธาในพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นความผูกพันธ์กับชุมชนมาแต่ครั้งอดีต เนื่องมาจากการอพยพย้ายถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ ประกอบไปด้วยกลุ่มชาติพันธุ์มอญ กะเหรี่ยง และไทยวน เข้ามาอยู่อาศัยเป็นจำนวนมาก ส่งผลให้เป็นชุมชนที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม ประเพณีจุลกฐิน แสดงถึงคติความเชื่อของตนในสังคมที่มีความผูกพันเชื่อมโยงระหว่างศาสนา ธรรมชาติ และวีถีชีวิตที่ต่างพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน  โดยมีพิธีกรรมทางศาสนาผสมกลมกลืนกันอย่างลงตัวจึงเป็นส่วนหนึ่งของภูมิปัญญา วัฒนธรรมที่เป็นความรู้  ความคิด  ความสามารถ ความเชื่อ


จากการศึกษาพบขั้นตอนของการทำผ้าจุลกฐินของพุตะเคียนที่มีโดดเด่นและเป็นเอกลักษณ์ของชุมชนพุตะเคียน ทั้งในพิธีกรรมในการปลูก ตั้งแต่การเตรียมพื้นที่และหยอดเมล็ดฝ้าย เก็บดอกฝ้าย อิ้วฝ้ายหรือการนำเมล็ดออกจากฝ้าย ดีดฝ้าย ล้อฝ้ายหรือการม้วนฝ้าย และปั่นฝ้ายหรือเข็นฝ้าย พิธีทอผ้าจุลกฐิน ตั้งแต่ทอผ้าจุลกฐิน ตัด เย็บผ้าจุลกฐินเป็นจีวร  ย้อมผ้าจุลกฐิน และการแห่ผ้าจุลกฐิน ซึ่งเป็นขั้นตอนและกระบวนการที่ประกอบไปด้วยคุณค่า องค์ความรู้ทางสังคมและวัฒนธรรมที่มีความผูกพันธ์กับวีถีชีวิต อันเป็นรากฐานของวัฒนธรรมชุมชนที่นำไปสู่การสร้างคุณค่า และการเสริมสร้างความเข็มแข็งด้านสังคมและวัฒนธรรม ทั้งการดำรงอยู่ของพระพุทธศาสนา การสืบสานประเพณี การสร้างอัตลักษณ์ของชุมชนผ่านประเพณี พิธีกรรม และการสร้างความสัมพันธ์ การมีส่วนร่วมผ่านประเพณีและพิธีกรรม การเสริมสร้างความเข็มแข็งด้านการศึกษา ทั้งการสร้างแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรม  และการเสริมสร้างความเข็มแข็งด้านเศรษฐกิจ ทั้งใน พิธีกรรมการผลิต การพัฒนาทุนทางวัฒนธรรมจากชุมชน  และการส่งเสริมการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ชลทิตย์ เอี่ยมสาอางค์ และวิศนี ศิลาตระกูล. (2533). ภูมิปัญญาชาวบ้าน เทคโนโลยีพื้นบ้านและแหล่งวิทยากรในชุมชน. เอกสารการสอนชุดวิชาการพัฒนาและการใช้แหล่งวิทยากรในชุมชน . นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ประยูร คลายโศก. (2539). พระพุทธศาสนากับการเปลี่ยนแปลงในสังคมไทยปัจจุบัน: ศึกษากรณีเปรียบเทียบประเพณีทอดกฐินของพุทธศาสนิกชนในเขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพฯ และอาเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.

เปลื้อง ณ นคร. (2522). พจนะ-สารานุกรม ฉบับทันสมัย เล่ม 1. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

พรชัย ศรีสารคาม. (2535). กฐินแล่น. มหาสารคาม: สถาบันราชภัฏมหาสารคาม.

พระครูปลัดพิศิษฐ์ เมตฺตจิตโต (พลชานวพงศ์). (2554). ศึกษาวิเคราะห์ประเพณีจุลกฐินของชาวพุทธล้านนา : กรณีศึกษาวัดอนาลโยทิพยาราม อาเภอเมือง จังหวัดพะเยา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพระพุทธศาสนา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระจรัส ฤทธิ์ธา. (2548). การวิเคราะห์คุณค่าภูมิปัญญาในจุลกฐิน. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต คณะสังคมศาสตร์ สาขาพัฒนาสังคม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: พิมพ์จันทร์เพ็ญ.

พระมหาประมวล ฐานทตฺโต. (2554). สารธรรมจากบุญกฐิน. ขอนแก่น: ขอนแก่นการพิมพ์.

พระมานิต ฐานวโร พระมหาดาวสยาม วชิรปญฺโญ และพระโสภณพัฒนบัณฑิต. (2564). พลวัตประเพณีการทาบุญกฐิน

ของชาวตาบลอุ่มเม่า อาเภอยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 6(5), 39-51.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2525. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2530). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.

วิทย์ วิศทเวทย์. (2535). มนุษย์ โลก และความหมายของชีวิต. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.

สมชัย ใจดี และยรรยง ศรีวิริยาภรณ์. (2533). ประเพณีและวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

สาร สาระทัศนานันท์. (2529). ฮิตสิบสอง. อุดรธานี: วิทยาลัยครูอุดรธานี.

สุเมธ เมธาวิทยกูล. (2534). ปรัชญาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

องค์ บรรจุน. (2559). เมียนมาร์ ต้นหว้า และศรัทธา. วารสารศิลปวัฒนธรรม, 37(10), 46-54.

อุทัย ดุลยเกษม และอรศรี งามวิทยาพงศ์. (2540). ภูมิปัญญาพื้นบ้าน. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.