การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่่งเพื่่อพัฒนาความสามารถ ในการเขียนโปรแกรม สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปี1 PROBLEM-BASED LEARNING INTEGRATED WITH MICROLEARNING TO ENHANCE PROGRAMMING SKILLS OF FIRST-YEAR VOCATIONAL CERTIFICATE STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
การวิจัยนี้มีวัตถุุประสงค์เพื่่อ 1. พัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่งเพื่่อพัฒนาความสามารถในการเขียนโปรแกรม สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปี1 2. หาประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่่งที่่พัฒนาขึ้น ตามเกณฑ์80/80 3. เพื่่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปี1 ที่่ผ่านการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกัับไมโครเลิร์นนิ่่งที่่พัฒนาขึ้น 4. เพื่่อศึกษาความสามารถในการเขียนโปรแกรมของนักเรียนที่่เรียนรู้ด้วยรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่่งที่่พัฒนาขึ้นและ 5. เพื่่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปี 1 ที่่มีต่่อรููปแบบการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่่วมกับ ไมโครเลิร์นนิ่่งที่่พัฒันาขึ้้น กลุ่่มตัวอย่่าง คืือ นักเรีียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้่นปีที่่ี 1 จำนวน 40 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่่องมือที่่ใช้ในการวิจัย ได้แก่่ 1. แผนการจัดการเรียนรู้้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน 2. สื่่อการสอนแบบไมโครเลิร์นนิ่่ง 3. แบบประเมินคุุณภาพของสื่่อการสอน 4. แบบทดสอบวิชาการเขีียน
โปรแกรมคอมพิวเตอร์์เบื้้องต้้น และ 5. แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมููล ได้แก่่ ค่่าเฉลี่่ย ส่่วนเบี่่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบสมมติฐาน (t-test)
ผลการวิจัยพบว่่า การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่่งเพื่่อพัฒนาความสามารถในการเขียนโปรแกรม มีขั้นตอนการดำเนินงานตามกระบวนการ ADDIE Model 5 ขั้้นตอน และมีผลการศึกษา ดัังนี้้ 1. การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับไมโครเลิร์นนิ่่งที่่พัฒนาขึ้้น ประกอบไปด้วย 4 โมดูล คือ 1) โครงสร้างภาษาคอมพิวเตอร์์2) การใช้กระบวนการเขียนโปรแกรม 3) พอยน์เตอร์และ 4) ฟังก์ชั่น 2. ผลประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่่วมกับไมโครเลิร์นนิ่งเพื่่อพัฒนาความสามารถในการเขียนโปรแกรมักเรียนมีคะแนนค่่าเฉลี่่ยระหว่่างเรียนและคะแนนหลังเรียนคิดเป็นร้อยละ เท่ากับ 83.83/80.06 ซึ่่งสูงกว่่า เกณฑ์มาตรฐานที่่กำหนด คือ 80/80 3. ผลจากการเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่่ยก่่อนเรียนและหลังเรียนพบว่่า มีคะแนนก่อนเรียนเฉลี่่ยเท่ากับ 10.20 และมีคะแนนหลังเรียนเฉลี่่ยเท่ากับ 29.28 สรุุปได้ว่าคะแนนหลังเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนเรียน อย่างมีนัยสํําคัญทางสถิติที่่ระดับ.05 4. ผลความสามารถในการเขียนโปรแกรมของนักเรียนอยู่่ในระดับดีมาก โดยเฉพาะหน่วยที่่ 4-6 ที่่มีคะแนนเฉลี่่ยอยู่่ในช่วง 4.07-4.45 และ 5. ผลความพึงพอใจโดยรวม
อยู่่ในระดับมากที่่สุด (x = 4.50)
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กชวรรณ ทิพยรัตน์ อัญชลี ธรรมวิทย์ และ วสันต์ อติศัพท์. (2566). การออกแบบไมโครเลิร์นนิ่งยุุคดิจิทัล. วารสารเทคโนโลยีและสื่่อสารการศึกษา, 16 (20),
-31.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่่10). กรุุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปิยะพงษ์ ธรรมรักษ์. (2563). การพัฒนาความฉลาดทางดิจิทัลของนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาปีที่่ 4 โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล โดยการจัดการเรียนรู้แบบห้อง
เรียนกลับด้านร่วมกับการเรียนรู้ แบบไมโครเลิร์นนิ่่ง. สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมการเรียนรู้และการสอน
วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุุม.
ปรียาพร พิมพ์สี. (2566). ไมโครเลิร์นนิ่ง: เทรนด์การเรียนรู้ในยุุคดิจิทัล.วารสารราชภัฏสุัราษฎร์ธานี,10 (1),10-18.
ภิธาดา วอนกล่่ำ และ จักรกฤษณ์ จันทะคุุณ. (2566). การพัฒนาไมโครเลิร์์นนิง เพื่่อเสริมสร้างความสามารถในการใช้คำภาษาต่างประเทศในภาษาไทย สำหรับ
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่่ 6. การค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ภัทรพร แจ่มใส และ สิริกัญญา มณีนิล. (2566). การออกแบบการเรียนการสอนโดยใช้ไมโครเลิร์นนิ่่งเพื่่อพัฒนาประสิทธิผลการเรียนรู้ในรายวิชาการประเมินทางจิต
วิทยาสำหรับเด็กที่่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่่อสาร, 6 (3), 219-232.
มนต์ชย เทียนทอง. (2545).การออกแบบและพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์. กรุุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
มนต์ชัย เทียนทอง. (2556). นวัตกรรม: การเรียนและการสอนด้วยคอมพิวเตอร์ (พิมพ์์ครั้งที่่ 1). กรุุงเทพฯ: แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปปอเรชั่น.
ล้วน สายยศ และ อังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคทางการวิจัยเพื่่อการศึกษา. กรุุงเทพ: สุวีนิยาสาสน์.
ศุภมาส แสนโคก และ อุฤทธิ์ เจริญอินทร์. (2565).การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่่วมกับบทเรียนบนเว็บเพื่่อพัฒนาความสามารถในการคิด
เชิงคำนวณ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่่4. วารสารมหาวิทยาลัย ราชภัฏมหาสารคาม, 16 (2), 156-170.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2567). หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช 2567. กรุุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
อัญชลี ธรรมวิทย์ วสันต์ อติศัพท์ และ กชวรรณ ทิพยรัตน์. (2566). การออกแบบไมโครเลิร์นนิ่่งยุุคดิจิทัล. วารสารเทคโนโลยีและสื่่อสารการศึกษา, 16 (20),
-31.
อุไรวรรณ ศรีไชยเลิศ และ ธนาวดี ขุุนด้วง. (2565). การพัฒนาบทเรียนมัลติมีเดียบนเว็บร่วมกับการจัดการเรียนรู้้การใช้ปัญหาเป็นฐาน เพื่่อส่งเสริมทักษะด้าน
การอ่่าน กรณีศึกษาวิชาภาษาไทยสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่่ 2. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุุรีี, 11 (1), 29-39.
