แนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของบุคลากรทางการศึกษา โรงเรียนในสหวิทยาเขตปทุมเบญจา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพในการบริหารแบบมีส่วนร่วมของบุคลากรทางการศึกษา 2) เพื่อศึกษาวิธีการบริหารแบบมีส่วนร่วมตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของบุคลากรทางการศึกษา และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของบุคลากรทางการศึกษา โรงเรียนในสหวิทยาเขตปทุมเบญจา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้บริหารและครู จำนวน 234 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 7 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพในการบริหารแบบมีส่วนร่วมของบุคลากรทางการศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) วิธีการบริหารแบบมีส่วนร่วมตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ได้แก่ (1) ด้านการตัดสินใจและการดำเนินงาน โรงเรียนเปิดโอกาสให้บุคลากรมีส่วนร่วมเสนอความคิดเห็นและระดมแนวทางแก้ไขปัญหา
ซึ่งช่วยสร้างความผูกพันและความรู้สึกมีคุณค่าต่อองค์กร 2) ด้านการรับผลประโยชน์ บุคลากรเกิดความภาคภูมิใจ มีกำลังใจ และมีแรงจูงใจในการทำงานอย่างชัดเจน (3) ด้านการประเมินผลและการรับประโยชน์จากการจัดการศึกษา บุคลากรได้รับโอกาสให้มีส่วนร่วมในการตรวจสอบและเสนอแนะแนวทางปรับปรุง ทำให้เกิดความเข้าใจและมีความรับผิดชอบร่วมกัน และ 3) แนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมตามหลักสัปปุริสธรรม 7 มุ่งเน้นการบูรณาการหลักธรรมเข้าสู่กระบวนการทำงาน ได้แก่ ด้านการดำเนินงาน เน้นสร้างความโปร่งใสผ่านระบบติดตามผล (ธัมมัญญุตา) จัดระบบงานให้มีประสิทธิภาพ (อัตถัญญุตา) และมอบหมายบทบาทตามความสามารถ (ปุคคลัญญุตา) ด้านการรับผลประโยชน์ เน้นความเสมอภาคและใช้ความภาคภูมิใจเป็นแรงจูงใจเชิงบวก (อัตตัญญุตา) ด้านการประเมินผล เน้นระบบที่โปร่งใสอย่างต่อเนื่อง (มัตตัญญุตา) เพื่อนำผลไปพัฒนาคุณภาพผู้เรียน และ ด้านการรับประโยชน์จากการจัดการศึกษา เน้นการยอมรับในคุณค่าของบุคคล (ปริสัญญุตา) และการบริหารเวลาอย่างสมดุล (กาลัญญุตา) เพื่อสร้างความร่วมมือในการพัฒนาสถานศึกษาอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กอบกฤช การควรคิด. (2561). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษาโรงเรียนในสังกัดสำนักงานพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
จุฑามาศ ผดุงผล. (2565). แนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการทำงานเป็นทีมของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2. วารสารวิชาการครุศาสตร์สวนสุนันทา, 6(1), 45.
ชนากร ศาสตร์สกุล, บุญเชิด ชำนิศาสตร์ และพระมหาญาณวัฒน์ ฐิตวฑฺฒโน. (2567). รูปแบบภาวะผู้นำทางวิชาการตามหลักสัปปุริสธรรม 7 สำหรับผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 11(2), 77-93.
ทัศมาลี ทองจันทร์ และวิชาญ เหรียญวิไลรัตน. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของบุคลากรที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของโรงเรียนกีฬาจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 7(1), 2564.
พระครูปลัดธรรมสรณ์ โสภาบุตร. (2561). แนวทางในการพัฒนาโรงเรียนวิถีพุทธตามหลักบวรแบบมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในโรงเรียนเมืองโพธิ์ชัย อำเภอโพธิ์ชัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ดเขต 3. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปลัดอภิสิทธิ์ธีรปญฺโญ (เล็กภิญโญ). (2560). การศึกษาภาวะผู้นําของผู้บริหารและบุคลากรทางการ ศึกษาตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาในจังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร ฉบับประมวลธรรม.พิมพ์ครั้งที่ 16. กรุงเทพมหานคร: เอส. อาร์. พริ้นติ้งแมสโปรดักส์.
พระมหาภาณุวัฒน์ แสนคํา. (2558). การบริหารตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติ ธรรมแผนกสามัญศึกษา จังหวัดลําปาง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏลําปาง.
พิมพ์พชิมญชุ์ สุภายอง. (2563). การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมการมีส่วนร่วมในการบริหารสถานศึกษาของผู้ปกครองนักเรียน โรงเรียนบ้านกลาง ตำบลแม่สลองนอก อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย. การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
สุรชัย คำดีราช. (2565). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมตามหลักธรรมาภิบาลโดยใช้หลักพุทธธรรม โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Cohen, J. M. and T. N. (1977). Uphoff. Rural development participation: concept and measures forproject design implementation and evaluation. Rural development committecenter for international studies, Comell University.
Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970) Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(30), 607-610.
