แนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเองในศตวรรษที่ 21ตามหลักพละ 5 ของคณะครูกลุ่มโรงเรียนจตุรมิตรท่าจีน จังหวัดสุพรรณบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเองในศตวรรษที่ 21 2) เพื่อศึกษาวิธีการเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเองในศตวรรษที่ 21 ตามหลักพละ 5 และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเองในศตวรรษที่ 21 ตามหลักพละ 5 เป็นงานวิจัยแบบผสานวิธีโดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามประชากรทั้งหมดในการวิจัยที่เป็นผู้บริหารและครู จำนวน 109 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 7 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเองในศตวรรษที่ 21 ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) วิธีการเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเองในศตวรรษที่ 21 ตามหลักพละ 5 ควรบูรณาการหลักธรรมเข้ากับสมรรถนะ 4 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านการสำรวจและประเมินตนเอง (ศรัทธา วิริยะ สติ) มุ่งเน้นความเชื่อมั่นในศักยภาพและประเมินตนเองอย่างซื่อสัตย์ (2) ด้านการศึกษาค้นคว้า (สติ สมาธิ) มุ่งเน้นการรู้เท่าทันสื่อและจดจ่อกับการเรียนรู้ตลอดชีวิต (3) ด้านการสร้างองค์ความรู้และนวัตกรรม (วิริยะ ปัญญา) มุ่งเน้นความเพียรในการสร้างสรรค์และจัดการความรู้เพื่อนำไปแก้ปัญหา และ (4) ด้านการแลกเปลี่ยนและสร้างเครือข่าย (ศรัทธา สมาธิ) มุ่งเน้นการสร้างความไว้วางใจและมีเป้าหมายร่วมกันในการพัฒนาผู้เรียน และ 3) แนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเองในศตวรรษที่ 21 ตามหลักพละ 5 ของกลุ่มโรงเรียนจตุรมิตรท่าจีน จังหวัดสุพรรณบุรี นำเสนอผ่านองค์ความรู้รูปแบบ S-R-I-N Model ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านการสำรวจและประเมินตนเอง (S) เน้นการทบทวนตนเองตามความเป็นจริงและให้ข้อมูลสะท้อนกลับ (Feedback) อย่างกัลยาณมิตร (2) ด้านการศึกษาค้นคว้า (R) เน้นการใช้วิจารณญาณในการเลือกใช้เทคโนโลยีและมีวินัยในการเรียนรู้ตลอดชีวิต (3) ด้านการสร้างองค์ความรู้และนวัตกรรม (I) เน้นการจัดการความรู้อย่างเป็นระบบและการเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติเพื่อสร้างสรรค์นวัตกรรม และ (4) ด้านการแลกเปลี่ยนและสร้างเครือข่าย (N) เน้นการขับเคลื่อนกระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) ลดช่องว่างระหว่างวัย และแบ่งปันแนวปฏิบัติที่ดี โดยมีหลักพละ 5 เป็นพลังขับเคลื่อนสำคัญในการพัฒนาวิชาชีพอย่างเข้มแข็งและต่อเนื่อง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มส่งเสริมการศึกษาทางไกล เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานเขตพื้นทีการศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2. (2568). แนวทางการพัฒนา ccs2 การพัฒนาศักยภาพครู.แหล่งที่มา: http://www.tecs.com/ntranet/edumange/detail3.php?unit_code=ccs2_devteacher&unitcode=ccs สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2568.
เกษมศักดิ์ ปราบณรงค์. (2560). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษายโสธร เขต 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ทัศณรงค์ จารุเมธีซน. (2556). การพัฒนารูปแบบการประเมินสมรรถนะครูระดับประถมศึกษาสังกัดสํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พระครูปลัดสุวัฒนพุทธิคุณ (วิเชียร). (2563). การบูรณาการหลักพละ 5 เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการนวัตกรรมการศึกษาของสถานศึกษา. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 20(3), 45-56.
พระมหาศิริวัฒน์ สิริวฑฺฒโน. (2562). การประยุกต์ใช้หลักพละ 5 ในการพัฒนาศักยภาพการทำงานของบุคลากรทางการศึกษา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิณสุดา สิริรังธศรี. (2559). การยกระดับคุณภาพครูไทยในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มาตาการพิมพ์.
มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2546). พระไตรปิฎกพร้อมอรรถกถาแปล ชุด 91 เล่ม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
มานิตย์ อาษานอก และชวลิต ชูกําแพง. (2560). รูปแบบการพัฒนาครูมืออาชีพตามแนวคิดวิธีการสอนงานและให้คำปรึกษาโดยใช้สื่อวีดีทัศน์ที่ส่งเสริมสมรรถนะการสอนของครูในโรงเรียน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 16(2), 535–547.
เลขา ปิยะอัจฉริยะ. (2568). การเสวนาเรื่องยุทธศาสตร์และการจัดการความรู้พื้นฐานเพื่อการพัฒนาครู. แหล่งที่มา www.manager.co.th/Daily/Viewnews.apx? สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2568.
วราภรณ์ แสงอรุณ. (2564). การพัฒนาสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ตามหลักพุทธธรรมสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิภาวรรณ เอกวรรณัง. (2560). การพัฒนาแบบประเมินสมรรถนะวิชาชีพครูสาหรับนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏ. Research and Development Journal SuanSunandha Rajabhat University, 9(2), 17-24.
สมศักดิ์ บุญปัญญา. (2565). การสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูตามหลักพละ 5 เพื่อยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 8(1), 112.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1. (2568). ข้อมูลสารสนเทศ. แหล่งที่มา https://suphan1.go.th/ สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2568.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานผลการวิจัยและพัฒนากรอบแนวคิดและตัวชี้วัดคุณลักษณะของคนไทย 4.0. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Conbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Likert, R. (1967). Management styles and the human component. New York: Amacom.
